Joseph v. Eichendorff: Divenvergo -Wünschelrute

Dormas kant' en aĵo ĉiu...

Joseph v. Eichendorff

Divenvergo

Dormas kant' en aĵo ĉiu

kiu sonĝas plu kaj plu.

Se l' sorĉvorton trovas iu

kantas tuj la mond' kun ĝu'.

Tradukis Cezar

PS: Surpaperigita la poemo estis je la sesa de aŭgusto en 1857.

Joseph v. Eichendorff

Wünschelrute

Schläft ein Lied in allen Dingen,

die da träumen fort und fort.

Und die Welt hebt an zu singen,

triffst du nur das Zauberwort.

Interpretado

La poetovorto liberigas la eksteran mondon el sia kateniteco en sonĝo al sia vera esenco, al la kantado. Sed tiu metaforo reiras ankaŭ al si mem. Ĉar kanto kaj kantado estas ankaŭ nomoj por verkado.

La poemo vivas ne nur de la metaforo pri la vorto kiel sorĉoforta divenvergo, sed ĝi densigas ankaŭ aliajn romantikajn imagojn, kiuj siavice sonĝas. La kanto dormas en la aĵoj, kiuj mem sonĝas. La imago pri la dormo unue estas koncentrata al la poemo, kiu siavice sonĝas. Se la aĵo estis vekigata, ankaŭ la kanto estis vekigata. Sed nek aĵo nek kanto kantas, sed la tuta mondo. Tiel la poeta sorĉovorto gajnas kosman signifon, ĝi trarompas ĉiujn limigojn, malfermas la spacon al la senfineco.

Sed senlimigo estas ankaŭ jam la karakteriza eco de la sonĝo, tiel, kiel ĝi dissolvas la limojn inter realeco, fantazio kaj subkonscio. Aliflanke la aĵoj en romantika imago kapablas ensorĉi la homon, tiel kiel ili ŝanĝas en la poemo la aĵojn per sorĉado. (laŭ germana Vikipedio tradukis Cez)