Tpoigarifo

Grava! Mi kredas ke cxi tio povas esti pli konata por tauxga aplikado en scienco.
Cxu?

Auzme!
Mi pensas ke ne, esperanten. Oni tamen devas estimi literordon, char ni uzas multnombrajn kunmetitajn vortojn. Au en tiuj kazoj devus dividi vorton lau radikoj (letirodron?), kaj chiu n radikon komenci kaj fini per ghusta litero.
Chu tiu maniero simpligas skribadon, se vi chiam devas pensi kiel tramiksi literojn, tamen lau regulo? Mhh, ne tre.
Prefere klopodu komuniki telepatie; tiel nia civilizo progresos antau ol ghi malaperos.

Amuze !!

Jes, mi aŭdis pri tio! Tamen mi legas malpli rapide, se tiel skribite.
Pri "tohuvabohuo" estis facile, ĉar ne estas aliaj vortoj kun similaj literoj, sed "laringologo" ja postulis cerbumadon.

Tio fakte estas la origino de la neregulaĵoj de lingvoj! Ĉar oni povas skribi kaj eldiri torde kaj tamen kompreneble, tiaj misoj pli kaj pli fiksiĝas en la lingvo.

Des pli amuze, la misa versio de vorto povas ŝtoniĝi kaj elpeli la "veran" vorton! En la hispana estas pluraj tiaj ekzemploj:

-Federico (persona nomo), sed la plej multaj lingvoj kun samdevena nomo skribas "FRederik". (Atentu demeton de "R")
-Cocodrilo, sed la origina vorto, kiu utilas al plejmulto da lingvoj, estas "kRokodil". (Ankaŭ temas pri "R", sed kun ŝanĝita loko)
-Guirnalda, sed origine "girLaNdo" (atentu ŝanĝon de "L" kun "N")

Se vi diras "crocodilo" estos tuj rigardata kiel malklerulo kiu ne scipovas propran lingvon... sed la "bonaj parolantoj" estas la misuzantoj!

Interese. Simila formo estas la itala formaggio, kie ni esperantistoj atendus fromaggio ...

dialektaj "heps" kaj "weps" anstataŭ 'hesp' kaj 'wesp' :D
kaj "bakkeljauw - kabeljauw" estas interesa rakonto ankaŭ!

> Laŭ pksioologj sifuaĉs, ke la uuna kaj la ltsaa letiorj etsu en la ĝtsua lkoo, ĉuij ailaj loietrj pvaos etsi miiktasj

Do, saĝega estis Zamenhof kiam faris finaĵ-sistemon en Esperanto. :)

Interese. Longaj vortoj vere prezentas problemon. Mi relative rapide deĉifris tohavahabuo sed bezonis iom da tempo por serchi kiel en iu ajn anagramo la vorton laringologo. helpis tamen la fakto ke mi sciis kiu litero estas la unua.

Oui, U pravas. Ik pense, ze la Hirn humane try comprendre the toute of what nous pouvons lessen. Nik var?

Malnova psikologia fenomeno, kiu reaperas de tempo al tempo kiel novaĵo. Ni memoras plej forte pri la komenco kaj fino de ĉiuj aferoj. La alia leĝo estas, ke nia cerbo -- kaj skribe, kaj parole -- alĝustigas ĉiujn malĝustajn al la plej proksima ĝusta formo. Korektistoj devas havi la komplete kontraǔdirektan kapablon: la analizon.
Sekve ofte povas okazi aferoj en la vivo, kiel la jena.
Ni sidis ĉe estrara tablo de iu aranĝaĵo. Mi petas la sinjoron prezidanton, bv. nerimarkite turni vin kaj legi la salutfrazon super la kapo. Li legis, kaj relegis. Li ne rimarkis ĝis mi malkovris, kio staris tie:
-- Ni kore salutas la patropenantojn de la konferenco!
(Ĉu vi trovis la ĉarman -- cetere nepre salutindan -- signifon?)

Ĉu patropenantojn aŭ patroprenantojn?

hahaha, amuza vortludo!!