Helena Tylipska Published on April 1st, 2008
by Helena Tylipska

Helena Tylipska's blog

Browse posts
Kristnasko (Natale) Giuseppe Ungaretti - Neapolo 26 decembro 1916
Posted on December 19, 2008
5 comments (latest 7 months ago)
La juglandarbo stucita
Posted on October 29, 2008
3 comments (latest 12 months ago)
Sepultu min (Elena Liotto - originalo en dialekto de Vicenza)
Posted on September 28, 2008
15 comments (latest 8 months ago)
Poemeto por infanoj
Posted on August 13, 2008
4 comments (latest 14 months ago)
Morgaŭo - sen ni (de Wisława Szymborska) Libro "Dupunkto"
Posted on June 23, 2008
9 comments (latest 15 months ago)
Jam ( Już ) Jan Twardowski
Posted on June 18, 2008
2 comments (latest 15 months ago)
Poemeto por infanoj
Posted on May 13, 2008
1 comment (latest 18 months ago)
Kun patro permane (dediĉita al mia patro)
Posted on April 20, 2008
19 comments (latest 17 months ago)
Dio
5 comments (latest 12 months ago)

More information

This post is public
All rights reserved
  1. Read 416 times

Dio

Tuesday April 1st, 2008 at 10:06PM

 

Severino Chiarello Monforte

el “Vita da prete” (Vivo estiel pastro)

Dio                                                            Dio

Desso, Togno,                                            Kaj nun Joĉjo,

che te si confessà,                                     ke konfesintas vi,

che te ghè l’anima bianca,                        animon vi havas blankan,

sensa pieghe e pecati,                              puran, senfaltan, senpekan,

lassa che te parla anca de Dio.                lasu min paroli al vi pri Dio.

Dio, ‘l sa quelo che’l fa.                             Di' scias kion faras.

Dio regola tuto                                           Dio ĉion regulas

E no’l paga solo al sabo.                          ne donas nur semajnan pagon.

Dio ‘l vole ‘l core,                                       Di' koron postulas,

ma ‘l lo vole tuto intero:                             kaj ĝin volas tute integra:

non’l se contenta                                       Li ne kontentas

de mèsa moneda                                      je duon-monero

parchè Dio manda tuto                             ĉar Dio donadas ĉion

secondo ‘l bisogno.                                   laŭ la bezono.

Cussì ze pa’ ‘l fredo;                                   Do, kiam malvarmas,

el lo manda secondo ‘l mantèlo.               Di' vin kovras per dua mantelo.

Ricordate, Togno!                                      Nu, memoru, Joĉjo!

Solo Dio no’l pol sbaliare.                         Nur Dio neniam eraras.

Dio ze ‘l sospiro infalibile                          Di' estas la spiro plej certa

‘te’l fondo de l’anima.                                el la fundo de via animo.

Te ghè da saver che Dio                           Vi devas scii ke Dio

No’ magna, no’ beve,                                 nek manĝas, nek trinkas,

ma giudica quelo che vede.                       sed prijuĝas kion Li vidas.

Dio promete ‘l perdono                              Dio promesas pardonon

A quei che i se pente:                               al pentintoj sinceraj:

No’l promete ‘l doman                               ne certigas morgaŭon

A chi lo ofende.                                         al kiu Lin ofendas.

Ricòrdate, Togno :                                    Nu, memoru, Joĉjo:

no’ aver pressia                                        ne senpaciencu

se te si co’Dio.                                         se vi estas kun Di'.

Dio sta co’ ti                                             Dio estas kun vi,

E, dove sta Dio,                                       kie estas Dio,

Sta tute le cose.                                      tie estas ĉio.

El molìn de Dio                                        Muelil’ de Dio

Màsena pian, ma sotile                          muelas lante, subtile,

e, a chi crede,                                         se vi as kun Di',

Dio provede.                                            Vin prizorgos Li.

 

Togno!                                                    Joĉjo!

Sémo fati tuti de tera crèa.                        Ni as faritaj el argila tero.

Dio ze sta el nostro vaselàro,                    Dio mem estiĝis nia skulptisto,

Quel che ne ga formà.                               donis formon al ni.

Chi buta ‘na piera contro Dio,                   Kiu ĵetas ŝtonon kontraŭ Dio,

Questa, sta pì che sicuro,                         estu certa ke post iom

La ghe ricasca ‘te la testa.                       Ĝi refalos sur la kapon lian.

Ricordate, Togno:                                     Nu, memoru, Joĉjo:

de ora in ora                                              de horo al horo

Dio ne meliora                                          Di’ nin plibonigas.

E dove Dio mete la so man                     Kien Dia mano akompanas,

ogni pensiero ze van.                               iu ajn penso vanas.

No’ se move fòja                                      Ne moviĝas folio

che Dio no’ vòja.                                      sen volo de Dio.

Ze gniente ogni fortuna,                           Nenio estas bonŝanco,

Ogni piassére, ogni dèsio,                      ajna plezuro aŭ deziro iu,

Se no’l scominsia                                    se ne komencas

E no’l finisse in Dio.                                 kaj se ne finas en Dio.

El Signore, Togno,                                   La Sinjoro, Joĉjo,

el lassa fare;                                             permesas fari

ma non strafare.                                      sed ne trofari.

El Signore                                                La Sinjoro

castiga tardi                                             punas ne tuje

e, a chi se lo merita,                               kaj kiu punon meritas,

parfin in abondansa.                               abunde ĝin ricevos.

Ricòrdate anca che Dio                          Bonmemoru ankaŭ ke Dio

Perdona a chi ofende,                            la ofendanton pardonas,

no’ però a chi tole                                   sed ne tiun, kiu prenas

e mai no’ rende.                                     kaj neniam redonas.

Questo, Togno,                                      Tion, Joĉjo

No’ desmentegàrlo mai:                        vi neniam forgesu

„Chi confida in Dio ke, “                         Kiu Dion fidas,

el vedarà giorni mèjo                              la tagojn pli bonajn vidos

e chi in Dio fida,                                      kaj kiu Dion fidas,

ben se fida”.                                            bone fidas”.

Ricòrdate:                                               Sciu Joĉjo:

tuto ze ninte,Togno!                              ĉio estas nenio!

Dio, invesse, tuto!                                Sed Dio estas Ĉio!

Trad. Helena kaj Attilio

5 Comments / add your comment?

Helena Tylipska says:
"Dio" estas estas poezio skribita en unu el lokaj dialektoj de la Venecia Regiono.Ĝi estas parto de granda poemaro sub la titolo "Vita da prete" (Vivo estiel pastro). La volumo estas ilustrita far venetia pentristo kaj esperantisto Vico Calabrò.
Posted 19 months ago. ( permalink )
Helena Tylipska edited this comment 19 months ago.
Blazio VAHA (n.s. WACHA, Balázs) says:
La poeziajxo mem (la Esperanta traduko) tre placxas al mi, ankaux lingve. Mi mem (kiel oni diras) malkonfesas Dion, minimume: ne scias Di-ekziston, sed kun ia sento de bedauxro, perdo. Krome mi pensas, ke funkcias (de tempo al tempo, cxe tiu aux alia persono) "psika Dio", sed tio aparentas al la psiko de individuo. Krome ekzistas "kultura Dio", tio estas vidmaniero, kiun eble la plimulto havas kiel heredajxon, maniero vidi la mondon iom lauxcela ecx kiam oni konscie malkonfesas tion.


Ekzistas ankau psika "ci-mio": oni kapavlas paroli kun si, kvazau estante du personoj. Sed malgraux tia psika travivajxo, individuo scias, ke tiu mi-vio ne estas aparta individuo.

Estas iom malagrable legi (kaj auxdi de geamikoj, geparencoj, geinstruintoj, gehelpintoj, gehelpantoj ktp.), ke oni ricevos ian merititan punon, aux ke oni pregxos por mi, kaj simile; ke oni ne koleras, kvankam tion oni meritus. Sed tio ne estas plej malagrabla en la vivo, tiajn aferojn oni vere povas kaj devas toleri facile.



e, a chi se lo merita,

kaj kiu punon meritas,


parfin in abondansa.

abunde ĝin ricevos.




Kun respekto kaj danko salutas vin

Blazio
Posted 19 months ago. ( permalink )
Blazio VAHA (n.s. WACHA, Balázs) edited this comment 19 months ago.
Helena Tylipska says:
Kara Blazio, ŝajnas ke niaj ideoj pri "kredo" tute akordiĝas,ankaŭ mi iafoje envias tiuj, kiuj povas rifuĝi en preĝadon; tiel vivmalfacilaĵoj fariĝas (aŭ nur ŝajnas) malpli pezaj, sed mi mem ekzamenas ĉiutage mian konsciencon kaj mi mem pardonas min (tre malofte).
La poemaro el kiu mi tradukis "Dio" parolas pri simpla vilaĝa parokestro kiu vivas kun same simplaj vilaĝanoj. Ciutagaj iliaj vortoj estas simplaj kiel pano manĝata kaj tiun panon bezonas ankaŭ iliaj animoj. La lingvo en kiu estas komponita la poezio (unu el dialektoj de dialekto venetia) tre bone (laŭ mi) respegulas tiun ĉi realecon.
Amike Helena
Posted 19 months ago. ( permalink )
Helena Tylipska edited this comment 19 months ago.
Blazio VAHA (n.s. WACHA, Balázs) says:
Kra Helena, dankon pro viaj frazoj, kiuj helpas min kompreni pli.

Blazio
Posted 19 months ago. ( permalink )
Sulko says:
Mi multe okupig'is pri la ideo pri Dio kaj mi konkludis ke Dio ekzistas. Li ekzistas kiel la ideo.
Mi multe bedauras c'ar tiu ideo estas multe misuzata. Tiom misuzata ke mi timas esprimi - kiel?
Mi havas impreson ke ni tri havas sufic'e proksimajn ideojn pri tiu afero.
Posted 12 months ago. ( permalink )

Add your comment

Reply to this comment

Edit your comment

Please sign in to post a comment Sign in now?


rss Latest comments – Subscribe to the feed of comments related to this post.

 

Català | Čeština nové | 中文 | Deutsch | English | Español | Esperanto | Ελληνικά | Français | Galego | Italiano | Nederlands | Português | More...