Dacapo's photos

Station 's-Hertogenbosch is een treinstation in 's-Hertogenbosch in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, dat is uitgegroeid tot een knooppunt van spoorlijnen in drie richtingen. In de loop der jaren is het station driemaal vervangen. Het eerste station in 's-Hertogenbosch werd geopend op 1 november 1868. De eerste trein die arriveerde, kwam uit Boxtel. Omdat 's-Hertogenbosch toen nog de vestingstatus had, moest er vrij zicht zijn op de polder ten westen van de stad en mochten er buiten de vestingwerken geen blijvende, stenen bouwwerken staan. Het stationsgebouw was daarom opgetrokken in houten vakwerkbouw, zodat het bij oorlogsgevaar snel kon worden afgebroken. In 1896 werd het houten stationsgebouw wegens ruimtegebrek vervangen door een monumentaal bakstenen station naar een ontwerp van Eduard Cuypers. Dit tweede station werd een paar honderd meter zuidelijker gebouwd, en de sporen werden wat westelijker gelegd. Het station werd verplaatst om vanuit de stad en de wijk een mooier aanzicht te krijgen. Men kon dan vanuit de stad rechtuit het stationsgebouw inlopen. Het gebouw was 124,5 meter lang en tot zestien meter diep. Op 16 september 1944, tijdens Operatie Market Garden, werd dit station in brand geschoten door jachtbommenwerpers en raakte zwaar beschadigd. NS-directeur ir. F.Q. den Hollander besloot uiteindelijk om het beschadigde tweede station niet meer te herbouwen, hoewel veel inwoners van Den Bosch dit wel wilden. Den Hollander vond het station van Cuypers maar ouderwets en herbouw achtte hij te duur. Het uitgebrande stationsgebouw werd in 1950 gesloopt en vervangen door een bescheidener, modern gebouw naar ontwerp van Sybolt van Ravesteyn dat twee jaar later gereedkwam. De historische perronoverkappingen bleven echter gehandhaafd. In 1998 is het derde stationsgebouw op zijn beurt vervangen door een moderner passage-station. De overkapping werd daarbij uitgebreid naar het tweede eilandperron. Het lag in de planning om ook de oude stationsoverkapping, die dateerde van 1896, in haar geheel te vervangen. Na protest van een lokale actiegroep vanwege de monumentale waarde werd hiervan afgezien.

De Wilhelminabrug is een brug over de Dommel in de binnenstad van 's-Hertogenbosch. Het verbindt de Uilenburg met Het Zand. De eerste Wilhelminabrug werd gebouwd nadat in 1874 een aantal werken van de vestingwerken afgebroken mocht worden. De stad was hiermee in 1890 mee klaar. De brug werd gebouwd, opdat er een weg naar het Station 's-Hertogenbosch vanuit de binnenstad was. De huidige Visstraat werd een doorgaande weg, die tot deze tijd nog een plein was. Ook werd er een Rondeel voor deze brug opgeofferd. De brug kreeg toen de naam Stationsbrug. De eerste brug werd in 1875 gebouwd. In 1923 werd de brug vervangen door een tweede brug. In 1944 was de Wilhelminabrug de plaats waar hevig gevochten werd. Bosschenaar Piet Kerssens loodste de Welsh Division door de stad naar het station, waar de Duitse bezetters een hardnekkige verdediging hadden. Toen Piet een gewonde uit de vuurlinie wilde slepen, raakte hij zelf ook zwaargewond en hij stierf een dag later. Zijn naam wordt op een gedenksteen in ere gehouden. De brug werd zwaar beschadigd en moest ook weer vervangen worden. Maar enkele van Hildo Krops beeldhouwwerken zijn bewaard gebleven en her en der over de stad verspreid nog steeds te bewonderen, zoals bijvoorbeeld het ruiterstandbeeld van keizer Maximiliaan bij de Hekellaan. De derde brug die de naam Wilhelminabrug kreeg, kwam in 1954 gereed. Op de derde brug zijn kunstwerken aangebracht van Frans van der Burgt. Deze kunstwerken zijn vervaardigd op de twee pilaren op de brug.

De Vestingwerken van 's-Hertogenbosch zijn een reeks van versterkingen van de stad die vanaf de twaalfde eeuw tot aan het eind van de negentiende eeuw dienst hebben gedaan. De meeste vestingwerken zijn na 1874 afgebroken. De onderbouw van de 14e eeuwse tweede ommuring is echter op verschillende plaatsen bewaard gebleven als waterkering. Hierin zijn talloze rondelen en enkele namiddeleeuwse bastions in terug te vinden.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond. Het gebouw bevat ook een eikenhouten koorhek in Renaissance stijl uit 1531.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond.

De Grote of Sint-Vituskerk is een laatgotische kruisbasiliek in de vesting van de Noord-Hollandse stad Naarden. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren, een overblijfsel van een voorloper van de huidige kerk, die tussen 1380 en 1440 werd gebouwd. De huidige kruisbasiliek met kooromgang en opvallend lage dwarsbeuken was het resultaat van een uitbreiding tussen 1455 en 1518, een periode waarin de kerk tweemaal (1468 en 1481) werd verwoest door brand. Interieur De zijbeuken hebben stenen gewelven, maar het middenschip is gedekt door een eikenhouten tongewelf, dat tussen 1510 en 1518 is beschilderd met Bijbelse voorstellingen: aan de noordzijde nieuwtestamentische en aan de zuidzijde corresponderende oudtestamentische. In de apsis is het Laatste Oordeel afgebeeld. Ten tijde van het maken van deze foto's was het gewelf in restauratie en tijdelijk afgedekt met een vlak houten plafond.