Dacapo's photos

De Bartholomeusbrug of Bartholomeïbrug is een brug in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht. De brug is gelegen aan de westzijde van het stadscentrum en overspant tussen de Lange Smeestraat en de Catharijnesingel de Stadsbuitengracht. In 1952 werd de huidige Bartholomeusbrug geopend in de vorm van een basculebrug uitgevoerd in steen en ijzer/staal naar ontwerp van G. van der Gaast. Het Krimpense bedrijf Hollandia was betrokken bij de bouw. De Utrechtse beeldhouwer René van Seumeren vervaardigde in die tijd het beeld van de apostel Bartolomeüs dat op de nieuwe Bartholomeusbrug staat.

Het voormalige C&A warenhuis aan de Vredenburg in Utrecht is gebouwd in 1935, naar ontwerp van architect Jan van der Laan. In de jaren 60 werd de voorgevel vervangen door een nieuwe modernistische gevel in beton. Recentelijk is de modernistische gevel gesloopt en vervangen door een nieuwe welke is geinspireerd op het oorspronkelijke ontwerp, maar dan een heel stuk breder.

Het voormalig Organisch-Chemisch en Hygiënisch laboratorium is in 1893 gebouwd in opdracht van de Rijksgebouwendienst, voor de Universiteit Utrecht. Het monumentale pand is ontworpen door de Nederlandse architect Jacobus van Lokhorst, die behalve dit gebouw voor de Universiteit Utrecht ook verscheidene andere gebouwen voor onder meer de Technische Universiteit Delft en de Universiteit Leiden heeft gerealiseerd. De stijl waarin het voormalig laboratorium is gebouwd valt onder de neorenaissance, wat onder andere te zien is aan de horizontale strepen die over het gebouw heen lopen, en aan de trapvormige gevels. Het gebouw werd in gebruik genomen als werkplaats voor de ‘anorganische scheikunde, gezondheidsleer en gerechtelijke geneeskunde’, wat te lezen is op de tekst boven de deur. In dit laboratorium kwamen deze vakgebieden samen en zijn baanbrekende experimenten gedaan. De Nederlandse bacterioloog en voedingsdeskundige Christiaan Eijkman heeft mede door zijn onderzoeken in dit laboratorium de vitamine ontdekt, waarvoor hij in 1929 een Nobelprijs ontving.

Het voormalig Organisch-Chemisch en Hygiënisch laboratorium is in 1893 gebouwd in opdracht van de Rijksgebouwendienst, voor de Universiteit Utrecht. Het monumentale pand is ontworpen door de Nederlandse architect Jacobus van Lokhorst, die behalve dit gebouw voor de Universiteit Utrecht ook verscheidene andere gebouwen voor onder meer de Technische Universiteit Delft en de Universiteit Leiden heeft gerealiseerd. De stijl waarin het voormalig laboratorium is gebouwd valt onder de neorenaissance, wat onder andere te zien is aan de horizontale strepen die over het gebouw heen lopen, en aan de trapvormige gevels. Het gebouw werd in gebruik genomen als werkplaats voor de ‘anorganische scheikunde, gezondheidsleer en gerechtelijke geneeskunde’, wat te lezen is op de tekst boven de deur. In dit laboratorium kwamen deze vakgebieden samen en zijn baanbrekende experimenten gedaan. De Nederlandse bacterioloog en voedingsdeskundige Christiaan Eijkman heeft mede door zijn onderzoeken in dit laboratorium de vitamine ontdekt, waarvoor hij in 1929 een Nobelprijs ontving.

De Jacobikerk is een kerk in de Nederlandse stad Utrecht. Zij was oorspronkelijk een van de vier middeleeuwse parochiekerken van de stad (de andere waren de Buurkerk, de Nicolaïkerk en de Geertekerk) en is sinds de Hervorming in gebruik bij de Nederlandse Hervormde Kerk, thans de Protestantse Kerk in Nederland. In de 15de eeuw woonde Alyt Ponciaens als kluizenares binnen de muren van de kerk. De kluis waarin zij woonde bestaat deels nog. Het huidige gebouw is gebouwd aan het eind van de 13e eeuw. De kerk werd tussen 1330 en 1460 in fasen uitgebreid om tegemoet te komen aan de steeds groeiende bevolking. Uiteindelijk is de toren rond 1400 ingebouwd geraakt door de omringende schipbeuken. De toren kreeg in 1410 een zeer hoge naaldspits. De oudste delen van de kerk dateren uit de 13e eeuw, maar de huidige vorm als een geheel in steen overwelfde hallenkerk dateert uit de 15e eeuw.

Het gebouw, op de hoek van de Drift en Voorstraat, werd na een grootschalige verbouwing ter huisvesting van deze bioscoop geopend op 18 januari 1936. De architecten N. Andriessen en J. van der Weele verzorgden het ontwerp in de stijl van de nieuwe zakelijkheid/het nieuwe bouwen. Kenmerkend waren de golvende geometrische belijning en het gebruik van gestucte buitenwanden in een zachte pasteltint of gebroken wit. In deze jaren wilde een exploitant dat zijn bioscoop allure en luxe uitstraalde. In 1978 werd de bioscoop van binnen gerenoveerd. Er werden drie zalen gecreëerd. De oude benedenzaal bleef onder de naam City bekend en het voormalige balkon werd opgedeeld in twee kleinere zalen waarin onder de naam Movies kleinere kwaliteitsprodukties bekeken konden worden. In 2001 werd de bioscoop aangewezen als rijksmonument. In juni 2014 nam Kinepolis de Wolff Groep over. Zaterdag 09 mei 2026 was de laatste publieke filmvertoning in de City. Kinepolis deed het pand van de hand.

De Bartholomeusbrug of Bartholomeïbrug is een brug in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht. De brug is gelegen aan de westzijde van het stadscentrum en overspant tussen de Lange Smeestraat en de Catharijnesingel de Stadsbuitengracht. In 1952 werd de huidige Bartholomeusbrug geopend in de vorm van een basculebrug uitgevoerd in steen en ijzer/staal naar ontwerp van G. van der Gaast. Het Krimpense bedrijf Hollandia was betrokken bij de bouw. De Utrechtse beeldhouwer René van Seumeren vervaardigde in die tijd het beeld van de apostel Bartolomeüs dat op de nieuwe Bartholomeusbrug staat.

De Watertoren aan de Speelhuislaan in de wijk Belcrum en naast de nieuwe wijk Havenkwartier in het stadsdeel Breda Noord in Breda is de tweede watertoren in de stad. Deze watertoren is gebouwd in 1934 en in 1935 in gebruik genomen. Al in 1932 heeft de gemeenteraad van Breda gedacht aan een tweede toren, omdat de eerste toren aan de Wilhelminasingel niet genoeg capaciteit had voor de groeiende stad.