Dacapo's photos

De voormalige veerboot Friesland is als varend monument opgenomen in het Register Varend Erfgoed Nederland van de Federatie Varend Erfgoed Nederland (FVEN) met registratienummer 2500. Het schip is aangesloten bij behoudsorganisatie Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig (LVBHB). Het schip heeft van 1956 tot 1986 de veerdienst tussen Harlingen en Terschelling onderhouden. Toen eind jaren 80 de nieuwe Friesland in de vaart zou komen, werd het schip in 1988 verkocht aan rederij Carolina te Zwijndrecht. Het schip werd verbouwd van veerboot naar salonboot. In 1996 werd het schip opnieuw verkocht, rederij Gebhard zette daarna het schip in voor rondvaarten over de Oosterschelde en het had een vaste ligplaats in Zierikzee. Vanaf 2002 wordt het schip in de zomer ingezet op de route Enkhuizen – Medemblik in aansluiting op de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. Tijdens de coronacrisis in 2020 werd het schip samen met de MS Holland door Rederij Doeksen gecharterd om de door afstandsregels verminderde capaciteit van hun huidige vloot op te vangen. Vanaf 29 mei 2020 voeren ze weer tussen Harlingen en Terschelling. Vanaf augustus 2020 voer de Friesland weer tussen Enkhuizen en Medemblik.

De voormalige veerboot Friesland is als varend monument opgenomen in het Register Varend Erfgoed Nederland van de Federatie Varend Erfgoed Nederland (FVEN) met registratienummer 2500. Het schip is aangesloten bij behoudsorganisatie Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig (LVBHB). Het schip heeft van 1956 tot 1986 de veerdienst tussen Harlingen en Terschelling onderhouden. Toen eind jaren 80 de nieuwe Friesland in de vaart zou komen, werd het schip in 1988 verkocht aan rederij Carolina te Zwijndrecht. Het schip werd verbouwd van veerboot naar salonboot. In 1996 werd het schip opnieuw verkocht, rederij Gebhard zette daarna het schip in voor rondvaarten over de Oosterschelde en het had een vaste ligplaats in Zierikzee. Vanaf 2002 wordt het schip in de zomer ingezet op de route Enkhuizen – Medemblik in aansluiting op de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. Tijdens de coronacrisis in 2020 werd het schip samen met de MS Holland door Rederij Doeksen gecharterd om de door afstandsregels verminderde capaciteit van hun huidige vloot op te vangen. Vanaf 29 mei 2020 voeren ze weer tussen Harlingen en Terschelling. Vanaf augustus 2020 voer de Friesland weer tussen Enkhuizen en Medemblik.

De voormalige veerboot Friesland is als varend monument opgenomen in het Register Varend Erfgoed Nederland van de Federatie Varend Erfgoed Nederland (FVEN) met registratienummer 2500. Het schip is aangesloten bij behoudsorganisatie Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig (LVBHB). Het schip heeft van 1956 tot 1986 de veerdienst tussen Harlingen en Terschelling onderhouden. Toen eind jaren 80 de nieuwe Friesland in de vaart zou komen, werd het schip in 1988 verkocht aan rederij Carolina te Zwijndrecht. Het schip werd verbouwd van veerboot naar salonboot. In 1996 werd het schip opnieuw verkocht, rederij Gebhard zette daarna het schip in voor rondvaarten over de Oosterschelde en het had een vaste ligplaats in Zierikzee. Vanaf 2002 wordt het schip in de zomer ingezet op de route Enkhuizen – Medemblik in aansluiting op de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. Tijdens de coronacrisis in 2020 werd het schip samen met de MS Holland door Rederij Doeksen gecharterd om de door afstandsregels verminderde capaciteit van hun huidige vloot op te vangen. Vanaf 29 mei 2020 voeren ze weer tussen Harlingen en Terschelling. Vanaf augustus 2020 voer de Friesland weer tussen Enkhuizen en Medemblik.

De voormalige veerboot Friesland is als varend monument opgenomen in het Register Varend Erfgoed Nederland van de Federatie Varend Erfgoed Nederland (FVEN) met registratienummer 2500. Het schip is aangesloten bij behoudsorganisatie Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig (LVBHB). Het schip heeft van 1956 tot 1986 de veerdienst tussen Harlingen en Terschelling onderhouden. Toen eind jaren 80 de nieuwe Friesland in de vaart zou komen, werd het schip in 1988 verkocht aan rederij Carolina te Zwijndrecht. Het schip werd verbouwd van veerboot naar salonboot. In 1996 werd het schip opnieuw verkocht, rederij Gebhard zette daarna het schip in voor rondvaarten over de Oosterschelde en het had een vaste ligplaats in Zierikzee. Vanaf 2002 wordt het schip in de zomer ingezet op de route Enkhuizen – Medemblik in aansluiting op de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. Tijdens de coronacrisis in 2020 werd het schip samen met de MS Holland door Rederij Doeksen gecharterd om de door afstandsregels verminderde capaciteit van hun huidige vloot op te vangen. Vanaf 29 mei 2020 voeren ze weer tussen Harlingen en Terschelling. Vanaf augustus 2020 voer de Friesland weer tussen Enkhuizen en Medemblik.

De voormalige veerboot Friesland is als varend monument opgenomen in het Register Varend Erfgoed Nederland van de Federatie Varend Erfgoed Nederland (FVEN) met registratienummer 2500. Het schip is aangesloten bij behoudsorganisatie Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig (LVBHB). Het schip heeft van 1956 tot 1986 de veerdienst tussen Harlingen en Terschelling onderhouden. Toen eind jaren 80 de nieuwe Friesland in de vaart zou komen, werd het schip in 1988 verkocht aan rederij Carolina te Zwijndrecht. Het schip werd verbouwd van veerboot naar salonboot. In 1996 werd het schip opnieuw verkocht, rederij Gebhard zette daarna het schip in voor rondvaarten over de Oosterschelde en het had een vaste ligplaats in Zierikzee. Vanaf 2002 wordt het schip in de zomer ingezet op de route Enkhuizen – Medemblik in aansluiting op de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. Tijdens de coronacrisis in 2020 werd het schip samen met de MS Holland door Rederij Doeksen gecharterd om de door afstandsregels verminderde capaciteit van hun huidige vloot op te vangen. Vanaf 29 mei 2020 voeren ze weer tussen Harlingen en Terschelling. Vanaf augustus 2020 voer de Friesland weer tussen Enkhuizen en Medemblik.

Het Waaggebouw in Enkhuizen toont een beeld van de vroege Renaissance in de noordelijke Nederlanden. Zelfs het originele weegmechanisme van de weeghal is bewaard gebleven. Vanaf 1636 was op de verdieping de chirurgijnskamer gevestigd, tevens vergaderruimte en collegezaal voor het chirurgijnsgilde. In de gebrandschilderde ramen van deze kamer zijn de namen in de wapens aangebracht van de chirurgijns en doctoren die tussen 1639 en 1654 in Enkhuizen werkzaam waren.

Het Snouck van Loosenhuis is een woonhuis aan de Dijk 34 in de Noord-Hollandse plaats Enkhuizen. Het pand, onderdeel van een complex, is vernoemd naar de patriciërsfamilie Van Loosen. Een van de burgemeesters van Enkhuizen liet omstreeks 1742 aan de Dijk een diep woonhuis bouwen in de toen zeer populaire Lodewijk XIV-stijl. Dirk Semeyns van Loosen, getrouwd met Maria Bontekoning, was voor de achtste keer verkozen tot burgemeester van Enkhuizen en het stel was zeer vermogend. Van Loosen was lid van het vooraanstaande Enkhuizer geslacht Van Loosen en Bontekoning was een telg uit een rijk houthandelaren geslacht uit Amsterdam, hierdoor konden zij het grote en rijkgedecoreerde huis met tuinkoepel aan de straat betalen. Wanneer het huis precies gebouwd is, is niet bekend. Vermoedelijk ligt het tussen 1735 en 1741, omdat een van de schilderstukken boven een schouw het jaartal 1742 toont.

Het Snouck van Loosenpark in Enkhuizen is in leeftijd het tweede tuindorp van Nederland. Het is een van de eerste sociale woningbouwprojecten in het land. Het op 19 juli 1897 geopende park bestond uit vijftig zogenoemde arbeiderswoningen en een opzichterswoning. De bouw van het Snouck van Loosenpark is betaald door het Snouck van Loosenfonds, beheerder van de erfenis van Margaretha Maria Snouck van Loosen (1807 - 1885), de laatst levende van zes (kinderloze) dochters van Cornelia Petronella van Loosen en Samuël Snoeck. In het testament was onder andere vermeld dat er arbeiderswoningen moesten worden gebouwd 'als de stad gronden wil afstaan'. De wil van Margaretha Maria was dat "Elke woning van behoorlijke grootte en ruimte met drie slaapplaatsen en voldoende regenwaterbak en voor lage prijzen te verhuren aan gezinnen, die door duurzame arbeidzaamheid en goed gedrag boven anderen uitmunten". Niet iedereen kwam dus in aanmerking. De centraal gelegen vijver In 1893 deed het Snouck van Loosenfonds een verzoek aan de gemeenteraad van Enkhuizen voor de aanschaf van twee en een halve hectare grond voor de bouw van 51 woningen. Het stuk grond dat de stichting op het oog had was de gedempte 'Nieuwe Haven'. De heer Lakenman, beheerder van het fonds en tevens gemeenteraadslid was van mening dat er behoefte bestond aan goede, betaalbare huurwoningen. Met tien tegen een stemmen ging de raad akkoord.

De Drommedaris is de zuidelijke toegangspoort van de stad Enkhuizen. Het is het bekendste gebouw in Enkhuizen. Het gebouw is neergezet als verdedigingswerk bij de ingang van de Oude Haven, en bevond zich oorspronkelijk op de Westfriese Omringdijk; deze liep vanuit het noorden via de Breedstraat verder langs de Zuiderdijk. Het stuk dijk vlak bij de Drommedaris is later afgegraven voor de aanleg van de Buitenhaven. De geschutskelder en de ruimte op de begane grond dateren uit 1540 en waren het oorspronkelijke bouwwerk. De beide ruimtes bevatten kanonsgaten langs de wanden in nissen waar kanonnen stonden die de havens konden bestrijken. De bovenste ruimte heeft een ribgewelf. Boven het gebouw op het dak stond een bouwsel met daarin gevangeniscellen die nog steeds op de eerste etage in het huidige gebouw zijn terug te vinden. Boven de poort is een cel voor ter dood veroordeelden waar in het eikenhouten beschot jaartallen en soms gedichten zijn gekerfd. Buiten boven de ingang van deze poort was in witte steen het wapen van de Keizer uitgehouwen met eronder de tekst: "Salig is de Stad en hoog gepresen, die peist om oorlog in tijdt van vrede." In een houten klokkenstoel op het dak hing een luidklokje om het sluiten van de poort aan te kondigen.

Het Stadhuis van Enkhuizen is het gemeentehuis van de Nederlandse plaats Enkhuizen. Het werd tussen 1686 en 1688 gebouwd naar een ontwerp van de architect Steven Vennekool. Het ontwerp van Vennekool, een voorbeeld van Hollands classicisme, doet denken aan het Paleis op de Dam in Amsterdam. Aan het interieur, dat voor een groot deel nog in de oorspronkelijke stijl is, hebben bekende kunstenaars uit die tijd meegewerkt