Hans-Georg Kaiser's photos

fotis Cezar Nâzim Hikmet Kiam Vera vekiĝas La seĝoj dormas starante, tiel ankaŭ la tablo, la tapiŝo sterniĝis kaj dormas sur la dorso, giaj ornamentoj kunfermis la foliojn, dormas la spegulo, la okuloj de la fenestroj estas firme fermitaj, la balkono dormas kun pendantaj kruroj, sur la transa tegmento dormas la kamentuboj, la akacioj dormas ĉe la rando de l' strato, kun stelo sur la brusto dormas la nubo, interne en la domo kaj ekstere en la lignotabula kabaneto dormas ankaŭ la lumo. Subite vi vekiĝas, rozo mia. La seĝoj vekiĝas kaj metas kruron antaŭ la alian, pro tio vekiĝis la tablo, la tapiŝo vekiĝas kaj malfermas la foliojn de siaj ornamentoj, friska kiel lago en la fruo vekiĝas la spegulo, la fenestroj malfermas siajn grandajn bluajn okulojn, vekiĝas la balkono, ĝi kuntiras la krurojn, sur la transa tegmento vekiĝas la kamentuboj, en la akacioj trilas ĉe la rando de l' strato, la nubo vekiĝas kaj lasas fali sian stelon en nian ĉambron, interne kaj ekstere vekiĝas la lumo, kaj ĝi rigardas vin, viajn nudajn koksojn, viajn blankajn gambojn, vian hararon. Pliaj poemoj de Hikmet: http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/47.html

www.ipernity.com/doc/cezar/album/290868 Cezar Mojoso

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar www.ipernity.com/blog/cezar/181958 Reinhard Mey: Noktas jam, karaj... / Gute Nacht, Freunde (kanto, Lied)

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

Bernard Binlin Dadié (Eburio) MIA REVO Mi ne revas pri la posedo de vilao en la montaro kvazaŭ aglonesto ĉe la Kilimanĝaro, ne pri floropelvoj por sonĝoj kaj ne pri pargetaj plankoj, en kiuj speguliĝas oraj lustroj. Mi ne revas esti soleca giganto en marmora kastelo, vojaĝanto de la luksokategorio. Melodio en la silento de miaj tagoj, lumobrilo survoje tra la tenebro, kie nia amo faskiĝas en stelaj bukedoj: Mi revas aparteni al vi; en viaj manoj senti la ardon de mia flamo, en vi senti mian am- frenezon. El la germanlingva libro "Versoj por enamiĝintoj",

Paul Celan MORTOFUGO (1952) Nigra lakto de la fruo, ni trinkas ĝin vespere, ni trinkas ĝin tagmeze kaj matene, ni trinkas ĝin nokte, ni trinkas kaj trinkas, ni ŝovelas tombon, jen enaere oni ne kuŝas malvaste. Viro loĝas en la domo, kiu ludas kun la serpentoj, kiu skribas, kiu skribas, kiam malhelas, al Germanio: via ora harar' Margarete. Li skribas ĝin kaj paŝas antaŭ la domon, brilegas la steloj. Li alfajfas siajn virhundojn, li elfajfas siajn judojn, li komandas ŝoveli tombon en la ter', li ordonas nin: ekludu nun al la danco. Nigra lakto de la fruo, ni trinkas vin nokte, ni trinkas vin matene kaj tagmeze, ni trinkas vin vespere, ni trinkas kaj trinkas. Viro loĝas en la domo, kiu ludas kun la serpentoj, kiu skribas, kiu skribas, kiam malhelas, al Germanio: via ora harar' Margarete. Via cindra harar', Sulamith, ni ŝovelas tombon en la aero, jen oni ne kuŝas malvaste. Li vokas: vi fosu pli profunden en la teron, kaj vi aliaj kantu kaj ludu. Li kaptas la pistolon post la zono, li svingas ĝin, liaj okuloj estas bluaj. Vi fosu pli profunden per la ŝpatoj, kaj vi aliaj, plu ludu al la danco. Nigra lakto de la fruo, ni trinkas vin nokte, ni trinkas vin tagmeze kaj matene, ni trinkas vin vespere, ni trinkas kaj trinkas. Viro loĝas en la domo, via ora harar' Margarete, via cindra harar', Sulamith, li ludas kun la serpentoj. Li vokas: ludu pli dolĉe la morton, la morto estas majstro el Germanio. Li vokas: pli base violonu, tiam vi grimpos kiel fumo en la aeron, tiam vi havos tombon en la nuboj, jen oni ne kuŝas malvaste. Nigra lakto de la fruo, ni trinkas vin nokte, ni trinkas vin tagmeze, la morto estas majstro el Germanio. Ni trinkas vin vespere kaj matene, ni trinkas kaj trinkas. La morto estas majstro el Germanio, liaj okuloj estas bluaj. Li trafas vin per plumba kuglo, li trafas vin precize. Viro loĝas en la domo, via ora harar' Margarete. Li ĉasas siajn virhundojn al ni, li donacas al ni tombon en la aero. Li ludas kun la serpentoj kaj revas, ke la morto estas majstro el Germanio, via ora harar' Margarete, via cindra harar' Sulamith. Rimarko: per tiu poemo Celan kreis memorigan monumenton pri la holokaŭsto en la neniigaj koncentrejoj de la faŝisma Germanio. Laŭ la konstruo de fugo kun la plurfoje ripetiĝanta senespera motivo "nigra lakto", li priskribis per koditaj metaforoj la hororan realecon, la murdadon kaj mortadon en tiaj koncentrejoj. Celan estis la filo de germanlingvaj judoj, kiuj en la jaro 1942 estis murditaj kiel deportitoj. Li mem naskiĝis en la jaro 1920 en Czernowitz kaj mortis per suicido en 1970 en Parizo. Paul Celan TODESFUGE Schwarze Milch der Frühe wir trinken sie abends wir trinken sie mittags und morgens wir trinken sie nachts wir trinken und trinken wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nicht eng Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit den Schlangen der schreibt der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete er schreibt es und tritt vor das Haus und es blitzen die Sterne er pfeift seine Rüden herbei er pfeift seine Juden hervor läßt schaufeln ein Grab in der Erde er befiehlt uns spielt auf nun zum Tanz Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts wir trinken dich morgens und mittags wir trinken dich abends wir trinken und trinken Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit den Schlangen der schreibt der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete Dein aschenes Haar Sulamith wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nicht eng Er ruft stecht tiefer ins Erdreich ihr einen ihr andern singet und spielt er greift nach dem Eisen im Gurt er schwingts seine Augen sind blau stecht tiefer die Spaten ihr einen ihr andern spielt weiter zum Tanz auf Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts wir trinken dich mittags und morgens wir trinken dich abends wir trinken und trinken ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Haar Margarete dein aschenes Haar Sulamith er spielt mit den Schlangen Er ruft spielt süßer den Tod der Tod ist ein Meister aus Deutschland er ruft streicht dunkler die Geigen dann steigt ihr als Rauch in die Luft dann habt ihr ein Grab in den Wolken da liegt man nicht eng Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts wir trinken dich mittags der Tod ist ein Meister aus Deutschland wir trinken dich abends und morgens wir trinken und trinken der Tod ist ein Meister aus Deutschland sein Auge ist blau er trifft dich mit bleierner Kugel er trifft dich genau ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Haar Margarete er hetzt seine Rüden auf uns er schenkt uns ein Grab in der Luft er spielt mit den Schlangen und träumet der Tod ist ein Meister aus Deutschland dein goldenes Haar Margarete dein aschenes Haar Sulamith

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar Cezar Klubo "Krokodilo" Krokodila Esperanto, jen alia stranga vanto: Oni gestas kaj balbutas, sed aplombe eĉ kondutas. Krokodila Esperanto, jen nacia glorokanto: Se klub' krokodilparolas, Esperanto jam ne rolas. La ŝatant' de Esperanto refariĝu komencanto. Ĉar, se krokodiloj regas, tiuj nur neŭrozojn flegas. http://www.cezarpoemoj.cezarpoezio.de/223.html

fotis Cezar

www.ipernity.com/blog/cezar/112638

fotis Cezar