Hans Sahl
Die Letzten

Ni estas la lastaj.
Eldemandu nin.
Ni estas kompetentaj.
Ni portas la notfolian keston
kun la persekutleteroj de niaj amikoj antaŭ ni,
tiel, kiel kolportisto sian vendokeston.
Esplorinstitutoj aspiras pri
la tolaĵkalkuloj de perdiĝintoj.
Muzeoj konservas la kapvortojn de nia agonio
kiel relikvoj sub glaso.
Ni, kiuj disipis nian tempon
pro kompreneblaj kaŭzoj,
fariĝis la brokantistoj de la nekomprenebla.
Niaj sortoj estas protektataj kiel monumentoj.
Nia plej bona kliento estas
la malbona konscienco de la postmondo.
Prenu do, priservu vin.
Ni estas la lastaj.
Eldemandu nin.
Ni estas kompetentaj.

tradukis Hans-Georg Kaiser

Rimarko: Hans Sahl mortis post longa ekzilo en Usono, naŭdekjara en Germanio. Kiam li revenis en 1987 li verkis tiun poemon.


Hans Sahl
Die Letzten

Wir sind die Letzten.
Fragt uns aus.
Wir sind zuständig.
Wir tragen den Zettelkasten
mit den Steckbriefen unserer Freunde
Wie einen Bauchladen vor uns her.
Forschungsinstitute bewerben sich
um Wäscherechnungen Verschollener.
Museen bewahren die Stichworte unserer Agonie
wie Reliquien unter Glas auf.
Wir, die wir unsre Zeit vertrödelten,
aus begreiflichen Gründen,
sind zu Trödlern des Unbegreiflichen geworden.
Unser Schicksal steht unter Denkmalschutz.
Unser bester Kunde ist das
schlechte Gewissen der Nachwelt.
Greift zu, bedient euch.
Wir sind die Letzten.
Fragt uns aus.
Wir sind zuständig.


cezartradukoj.blogspot.com