Dacapo's photos

De St. Jacobstoren werd tussen 1420 en 1424 voltooid met steun van hertog Jan van Beieren, waarschijnlijk als losse zeskantige wachttoren (een in Nederland zeldzame vorm) naast een kleine kerk, vergelijkbaar met de belforten van België en Noord Frankrijk. Er wordt wel gesteld dat de achtkantige toren van de Abdij van Middelburg als voorbeeld zou hebben gediend. De toren brandde in 1539 voor het eerst gedeeltelijk af door blikseminslag. Het uurwerk en de klokken gingen ten onder. Ook 40 huizen rondom de kerk werden door de brand verwoest. In 1542 was de wederopbouw voltooid. De afgebrande houten gotische lantaarn (spits) was vervangen door een renaissancistische. Constantijn Huygens volgde in 1665 vanaf de toren de zeeslag die het begin werd van de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog. In 1702 sloeg de bliksem nogmaals in. De burger Abraham Streng beklom de brandende toren, 321 treden hoog, om het vuur te doven met zijn nachthemd. De lantaarn werd in 1861 vervangen voor een veel zwaardere gietijzeren neogotische spits, die in de volksmond 'De slaapmuts' werd genoemd. Door het gewicht van deze spits begonnen de zware bakstenen muren van de toren scheuren te vertonen. In 1957 werd de met koper beklede houten renaissancistische lantaarn gereconstrueerd, zij het wat groter om het inmiddels uitgebreide carillon te herbergen. Bij deze restauratie werden ook betonnen tussenverdiepingen gemaakt die de wanden weer in verband trokken. (Bron: Wikipedia)

Het Paleis Lange Voorhout is een voormalig stadspaleis aan het Lange Voorhout in de Nederlandse stad Den Haag. Het Paleis Lange Voorhout is in 1764 gebouwd door Pieter de Swart voor Anthony Patras, gedeputeerde van Friesland en burgemeester van Sloten. Patras overleed kort na de oplevering van het huis ('Huize Patras'), waarna het in handen van de koopmansfamilie Hope kwam. In 1811 verbleven de Franse keizer Napoleon Bonaparte en zijn vrouw Marie Louise van Oostenrijk twee dagen in het huis tijdens een officieel bezoek aan Den Haag. In 1845 werd het huis door koning Willem II voor één miljoen gulden gekocht van Johan Gijsbert baron Verstolk van Zoelen en werd het een koninklijk paleis. Naderhand kreeg het pand de naam Paleis Lange Voorhout. Tijdens de regeerperiode van koningin Juliana was het paleis het begin- en het eindpunt van de stoet op Prinsjesdag en diende het als werkpaleis. Ook koningin Beatrix heeft de locatie nog gebruikt als werkpaleis, tot het moment dat Paleis Noordeinde in 1984 geschikt was gemaakt als werkpaleis.Prinses Juliana verkocht het paleis in 1990 aan de gemeente Den Haag.[7][8][9][10] Aan deze verkoop werd de belangrijke voorwaarde verbonden dat het gebruikt moet worden voor culturele activiteiten. Sinds 1992 is het paleis in gebruik als museum. Aanvankelijk waren er wisselende tentoonstellingen, maar sinds 2002 is er het museum Escher in Het Paleis gevestigd, gewijd aan de grafische kunst van M.C. Escher.

Deutsche Evangelische Kirche. Neogotische zaalkerk, gebouwd in 1859-1861 naar ontwerp van Hermann Heinrich Wentzel uit Berlijn, die ook werkzaam was voor Prins Frederik der Nederlanden, die de bouw ondersteunde. Voorgevel met rijk portaal, trappen met pinakels langs de daklijst en een achtkantig torentje, alles in de geest van de Duitse vroege neogotiek. Inwendig gestucte netgewelven. Enig nog bestaande voorbeeld van "stucadoorsgotiek" in Den Haag. Inrichting uit de bouwtijd. Orgel van P. Flaes uit 1870 met neogotische kas (naar een voorbeeld van Witte), gerestaureerd in 1984 door Flentrop Orgelbouw.

De Volharding'. Vijf bouwlagen tellend, platafgedekt KANTOORGEBOUW met winkels en magazijnruimten alsmede een vergaderzaal en tot 1938 een tandheelkundige kliniek, en met veel ruimte voor lichtreclames aan de buitenzijde, gebouw in een gemengd Nieuwe Zakelijke, constructivistisch-expressionistische trant naar ontwerp van J.W.E. Buijs en J.B. Lursen in 1927-'28 ten behoeve van de Cooperatieve verbruiks-, voortbrengings- en voorzorgsvereniging 'de Volharding' u.a., en opgetrokken als een gewapend betonskeletconstructie met bekleding van zwart graniet en in aluminium gevatte melkglas en prismaglastegels en met toepassing van vrijwel over de gehele breedte doorlopende vensterstroken - afgewisseld door vier lichtbakken waar door middel van zinken schabloonletters lichtreclames konden worden aangebracht - op een langs scheve lijnen gerooide plattegrond rondom een lichthof aan de overigens gesloten NW-zijde; de haaks op de Grote Markt en Grote Marktstraat staande zijgevels - aansluitend op de met baksteen beklede muurdammen te weerszijden van de vensterstroken - zijn vrijwel geheel blind en witgepleisterd.

Haagsche Bluf is een winkelcentrum in de vorm van een L-vormig pleintje. Het bevat enkele boetiekjes en horicagelegenheden. De bouwstijl combineert karakterloze moderne stijl met kopieen van enkele gevels van elders in de Haagse Binnenstad. Vind je er enkele snuisterijen uit andere landen, zoals een "Venetiaanse toren" en een "Franse fontein". Een succes is het echter nooit geworden en de winkelpanden rondom het plein staan veelal leeg. Vanaf 2026 zal het winkelcentrum worden omgevormd naar een hotel en food hall.

Detail van de muur van de Franse Ambassade in Den Haag.