Dacapo's photos

R.-k. parochiekerk voor de nieuwe buurtschap Haalderen, gelegen in de oostelijke Betuwe. Geconsacreerd 1932. Driebeukige basilicale kruiskerk met pseudotransept en forse zadeldaktoren. Karakteristiek werk in het oeuvre van Hendrik W. Valk (1886-1973): een zogenaamde christocentrische plattegrond (altaar in de viering), gebruik van handgevormde kloostermoppen en traditionalistische vormen, ontleend aan de inheemse romaanse bouwkunst. Beglazing koor en transept door Joep Nicolas. Zware oorlogsschade in 1944, herbouw toren door Gerard H.F. Valk in 1958.

R.-k. parochiekerk voor de nieuwe buurtschap Haalderen, gelegen in de oostelijke Betuwe. Geconsacreerd 1932. Driebeukige basilicale kruiskerk met pseudotransept en forse zadeldaktoren. Karakteristiek werk in het oeuvre van Hendrik W. Valk (1886-1973): een zogenaamde christocentrische plattegrond (altaar in de viering), gebruik van handgevormde kloostermoppen en traditionalistische vormen, ontleend aan de inheemse romaanse bouwkunst. Beglazing koor en transept door Joep Nicolas. Zware oorlogsschade in 1944, herbouw toren door Gerard H.F. Valk in 1958.

Sculptuur van Joop Puntman. Oorspronkelijk op de gevel van de lokale Boeren Leenbank. Na sloop van het gebouw te zien op een muur achter de kerk.

R.-k. parochiekerk voor de nieuwe buurtschap Haalderen, gelegen in de oostelijke Betuwe. Geconsacreerd 1932. Driebeukige basilicale kruiskerk met pseudotransept en forse zadeldaktoren. Karakteristiek werk in het oeuvre van Hendrik W. Valk (1886-1973): een zogenaamde christocentrische plattegrond (altaar in de viering), gebruik van handgevormde kloostermoppen en traditionalistische vormen, ontleend aan landelijke vroeg gotische bouwkunst. Beglazing koor en transept door Joep Nicolas. Zware oorlogsschade in 1944, herbouw toren door Gerard H.F. Valk in 1958.

R.-k. parochiekerk voor de nieuwe buurtschap Haalderen, gelegen in de oostelijke Betuwe. Geconsacreerd 1932. Driebeukige basilicale kruiskerk met pseudotransept en forse zadeldaktoren. Karakteristiek werk in het oeuvre van Hendrik W. Valk (1886-1973): een zogenaamde christocentrische plattegrond (altaar in de viering), gebruik van handgevormde kloostermoppen en traditionalistische vormen, ontleend aan de inheemse romaanse bouwkunst. Beglazing koor en transept door Joep Nicolas. Zware oorlogsschade in 1944, herbouw toren door Gerard H.F. Valk in 1958.

R.-k. parochiekerk voor de nieuwe buurtschap Haalderen, gelegen in de oostelijke Betuwe. Geconsacreerd 1932. Driebeukige basilicale kruiskerk met pseudotransept en forse zadeldaktoren. Karakteristiek werk in het oeuvre van Hendrik W. Valk (1886-1973): een zogenaamde christocentrische plattegrond (altaar in de viering), gebruik van handgevormde kloostermoppen en traditionalistische vormen, ontleend aan de inheemse romaanse bouwkunst. Beglazing koor en transept door Joep Nicolas. Zware oorlogsschade in 1944, herbouw toren door Gerard H.F. Valk in 1958.

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in het Nederlandse dorp Gendt, provincie Gelderland. De kerk wordt gebruikt door de Protestantse Gemeente Gendt-Doornenburg. Begin 18e eeuw had het schip geen dak meer en de kerkdiensten werden gehouden in het koor. De vervallen muren van het schip werden in 1844 gesloopt en het koor werd aan de westzijde met anderhalve travee uitgebreid. Het koor werd omgebouwd tot kerk en kreeg in de westgevel een nieuwe toegang. Tussen de toren en het koor werden lage muurtjes opgetrokken. In de Tweede Wereldoorlog is de toren zwaar beschadigd geraakt doordat deze deels was opgeblazen. In 1958-1959 werd de toren hersteld. Van 1962 tot 1966 volgde een restauratie van de kerk.

De Sint-Martinuskerk was een Rooms-Katholieke parochiekerk in de Nederlandse stad Gendt in de gemeente Lingewaard in Gelderland. De kerk werd in 1952 geopend en was gewijd aan Maarten van Tours. Per 1 januari 2015 werd de kerk buiten gebruik gesteld. Het schip van de kerk is gesloopt en vervangen door appartementen.

Kasteel Poelwijk is een landgoed en voormalig kasteel gelegen ten zuiden van het stadje Gendt, onderdeel van de gemeente Lingewaard in de Nederlandse provincie Gelderland. Van het kasteel is nog de gracht en een woontoren bewaard gebleven. De woontoren is een rijksmonument. De overgebleven woontoren is waarschijnlijk in de 15e eeuw gebouwd, mogelijk was toen de hoofdburcht reeds verdwenen. Toen ter plaatse in 1864 een boerderij werd gebouwd moest een deel van het kasteel hiervoor wijken. Alleen de woontoren bleef staan. Na storm- en oorlogsschade werd de toren overgedragen aan de Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen en in 1959 gerestaureerd. In 1959-1960 zijn bij opgravingen nog restanten gevonden van het oorspronkelijke huis, waaronder de fundamenten van twee torens. Vanaf 1959 is de toren in het bezit van Het Geldersch Landschap.

Station Nijmegen Lent is een spoorwegstation in het Gelderse Lent (gemeente Nijmegen) aan de spoorlijn Arnhem - Nijmegen. Het eerste station in Lent werd geopend in 1882. Deze halte telde weinig reizigers en werd in 1934 dan ook gesloten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de halte nog tweemaal tijdelijk heropend in 1940 en 1941, nadat de spoorbrug over de Waal was opgeblazen en nogmaals in 1945 na de verwoesting van de spoorbrug tijdens de Operatie Market Garden. Lent was tijdelijk het eindpunt voor de treinen vanuit Arnhem. In juni 2002 werd op de spoordijk een nieuw station Nijmegen Lent geopend om het stadsdeel Nijmegen-Noord (Waalsprong) te gaan bedienen. Feitelijk was er elf jaar lang sprake van een tijdelijke halteplaats zonder stationsgebouw. De (onoverdekte) perrons aan het verhoogde spoor waren alleen toegankelijk via trappen en hellingbanen. Op 25 juli 2013 werd het nieuwe station, dat ook een lift heeft, in gebruik genomen. Dit station ligt 250 meter zuidelijker dan het tijdelijke station.

De Maria Geboortekerk is een rijksmonument en parochiekerk in Lent in de Nederlandse gemeente Nijmegen. De kerk is een ontwerp van Gerard te Riele en werd in 1879 geopend. Halverwege de jaren 1920 werden twee zijbeuken toegevoegd. De kerk is de enige katholieke kerk in de gemeente Nijmegen die binnen het aartsbisdom Utrecht valt. De Waal is de scheidslijn met het bisdom 's-Hertogenbosch.

De Maria Geboortekerk is een rijksmonument en parochiekerk in Lent in de Nederlandse gemeente Nijmegen. De kerk is een ontwerp van Gerard te Riele en werd in 1879 geopend. Halverwege de jaren 1920 werden twee zijbeuken toegevoegd. De kerk is de enige katholieke kerk in de gemeente Nijmegen die binnen het aartsbisdom Utrecht valt. De Waal is de scheidslijn met het bisdom 's-Hertogenbosch.

De Hervormde kerk of Gereformeerde kerk is een kerkgebouw in de Nederlandse plaats Lent, provincie Gelderland. De kerk zou sinds 1255 in eigendom zijn van een abdij bij Goch. De oudste vermelding van de kerk dateert uit 1329. In 1395 wordt de kerk vermeld in de lijsten van de Utrechtse Dom. Het patronaatsrecht behoorde toe aan de hertogen van Gelre. In 1585 werd de kerk in brand gestoken door Engelse troepen die kort daarvoor uit de schans Knodsenburg waren vertrokken. Het kerkje werd weer herbouwd, maar de absis werd in 1659 afgebroken. In 1755 is het schip mogelijk iets ingekort aan de westzijde. In 1794-1795 haalden Engelse troepen de preekstoel, banken en wapenborden uit de kerk en staken alles in brand. In 1886 zijn de toren en een nieuwe voorgevel toegevoegd.

De spoorbrug in Nijmegen is een spoorbrug over de Waal in de Nederlandse stad Nijmegen. De brug verbindt Nijmegen met het stadsdeel Lent. Naast de spoorbrug ligt sinds 2004 een fietsbrug, de Snelbinder. De brug heeft de twee na langste overspanning in Nederland; alleen de Werkspoorbrug en de Zandhazenbrug zijn langer. De bouw van de spoorbrug begon in 1875 en duurde tot 1879. Het zuidelijke landhoofd van de brug met middeleeuws aandoende torens werd ontworpen door Pierre Cuypers; de rest werd ontworpen door ir. J.G. van den Bergh. De spoorbrug maakte mede de treinverbinding tussen Nijmegen en Arnhem mogelijk, waarmee Nijmegen werd aangesloten op het nationale spoorwegnet. De vakwerkbrug had oorspronkelijk 3 boogoverspanningen. De spoorbrug was de eerste brug over de Waal in Nijmegen; de Waalbrug kwam er pas in 1936. In de Tweede Wereldoorlog werd de middelste boog van de brug twee keer opgeblazen. In 1949 was de brug geheel hersteld: Er waren weer twee sporen beschikbaar en ook elektrische treinen konden de brug weer over. In 1984 werd de brug gemoderniseerd. Nu werd er in plaats van drie slechts één boog geconstrueerd en was toendertijd de spoorbrug met de langste overspanning in Nederland. Het landhoofd, dat aanvankelijk gesloopt zou worden, werd een rijksmonument. In 2004 werd de Snelbinder, een fietsbrug, aan de spoorbrug bevestigd. Het treinverkeer over de spoorbrug en de scheepvaart op de Waal moesten daarvoor een dag worden stilgelegd. In 2009 werd het landhoofd, dat in de oorlog beschadigd was geraakt, gereconstrueerd.

De Waalbrug is de naam van een brug over de Waal, te Nijmegen. De bouw van deze brug begon in 1931, waarna hij vijf jaar later in gebruik werd genomen. De Waalbrug maakt deel uit van de N325 en de stadsroute S100. Twee kilometer westelijker ligt de in 2013 geopende stadsbrug De Oversteek. De brug is een boogbrug, waarbij het wegdek niet onder of boven, maar door de boog heen loopt, een zogenoemde doorboogbrug en waarvan de uiteinden van de boog rusten in de pijlers. De volledige lengte van de Waalbrug bedraagt 604 meter. De hoogte, in het midden van de hoofdboog, bedraagt ongeveer 60 meter boven NAP. De boog overspant tussen de twee pijlers een afstand van 244,1 meter en was daarmee bij oplevering in 1936 de langste boogbrug van Europa. Tot ongeveer het wegdek valt de boog meetkundig gezien samen met een cirkelsegment met een radius van 200 meter. Aan de westelijke kant van de Waalbrug lag tot de renovatie in 2020 een busbaan. De brug heeft aan beide zijden een fietspad en een voetgangersstrook. De oorspronkelijke kleur van de brug was groen, in 1980 werd hij lichtbeige geschilderd. Naar verwachting wordt hij in 2030 opnieuw geschilderd. Die schilderbeurt werd tijdens de renovatie van 2020 uitgesteld omdat werd ontdekt dat de oude verflaag chroom-6 bevat, wat een specialistische en duurdere aanpak vereist.

De Grote Kerk of Sint-Stevenskerk, in de volksmond meestal Stevenskerk genoemd, is de oudste en tevens grootste kerk in het centrum van Nijmegen, in de Nederlandse provincie Gelderland. De kerk is in de 13e eeuw gebouwd op een kleine heuvel, de Hundisburg. In de zevende eeuw moet er in het kader van de toenmalige kersteningscampagne van bisschop Kunibert van Keulen, aan het Valkhof de Gertrudiskerk zijn gebouwd; naar algemeen wordt aangenomen was dit de allereerste parochiekerk in de geschiedenis van Nijmegen. Tegelijk geldt deze eerste Nijmeegse kerk als de rechtstreekse voorloper van de Stevenskerk. Er is geen rechtstreeks bewijs voorhanden (in de vorm van bijvoorbeeld oude kaarten of teruggevonden archeologische resten) dat het bestaan van deze Gertrudiskerk ondersteunt. Niettemin wordt de kerk enkele malen genoemd in overgeleverde geschriften. Nadat Nijmegen en omgeving in 1247 in pand waren gegeven aan graaf Otto II van Gelre, moest de Gertrudiskerk aan het Valkhof om strategische redenen (met name de verdere uitbreiding en versterking van de burcht) van deze plek verdwijnen.