Warmond - Huys te Warmont

Het Huys te Warmont (oud-Hollandse schrijfwijze; soms ook wel Huis te Warmond genoemd, naar de stichting die het kasteel in het verleden beheerde) is een kasteelachtig gebouw aan de rand van het Zuid-Hollandse Warmond. Hoewel het uit de middeleeuwen stamt, is het in zijn huidige vorm een laat-18e-eeuws "buiten". Het werd eertijds bewoond door de heren van de hoge heerlijkheid Warmond. Het huis wordt particulier bewoond en is niet toegankelijk voor publiek.

De oudst bekende vermelding van het Huys te Warmont dateert uit 1359. Het kasteel werd toen de grote hofstede van Jacob van den Woude genoemd. Onderzoek heeft uitgewezen dat de linkertoren waarschijnlijk een overblijfsel van een middeleeuwse donjon is.

Nadat de Spanjaarden het kasteel in april 1574 in brand hadden gestoken, begonnen de Van Duvenvoordes vanaf 1579 aan herstel en gaven het oude kasteel daarbij zijn huidige vierkante grondplan. Bij het herstel werden stenen gebruikt van het verwoeste Sint Ursulaklooster.

In 1774-1777 liet de toenmalige bewoner baron Cornelis Pieter van Leyden het kasteel uiteindelijk verbouwen tot het huidige symmetrische landhuis, met behoud van veel oud muurwerk en van het oude grondplan.