Hans-Georg Kaiser's photos

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

Cezar Ĉu li peku foje? Sovaĝa estas ŝi kaj ĉarma kaj la rideto fajre varma. En kiun keston li ŝin metu? Ĉu li respondon de ŝi petu? Ho ve, li estas ne plu juna, kaj lia haŭt' ne sunobruna. Li nur de fore ŝin admiru ne tuŝu ŝin kaj ŝin ne tiru. Edzino lia lin ja ŝatas kaj hejme ĉio bone statas. Li kial strabas do al ino, kaj dronas sonĝe jam en sino? Tre loga estas ŝi kaj ĉarma kaj la ridet' enigme varma. En kiun keston ŝi lin metus, Se li frivolan de ŝi petus? Ve, ve, li estas malkuraĝa, kaj eble eĉ ne plu sovaĝa. Ĉu agu li morale ĉiam, kaj peku do dum viv' neniam?

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar Nâzım Hikmet (originalo) yasamak Yasamak bir agac gibi, tek ve hür, Ve bir orman gibi kardescesine, Bu bizim Hasretimiz! Nâzım Hikmet Vivo Vivo kiel arbo unuope kaj libere kaj frate kiel arbaro, tio estas nia sopiro! tradukis Cezar laŭ la suba traduko de Rana Talu Nâzım Hikmet Leben Leben wie ein Baum einzeln und frei und brüderlich wie ein Wald, das ist unsere Sehnsucht! Übersetzung: Rana Talu Wie ein Baum und dabei brüderlich wie ein Wald, diese Sehnsucht ist alt. übertragen von Hannes Wader Cezar Vivo (laŭ poemo de Nâzım Hikmet) I Kiel arbo vivi, en solec' masivi. Tute en libero firme sur la tero. II Vivi en frataro kiel la arbaro, estas homsopiro, cel' kaj eliksiro. PS: Sufiĉe libera reverka versio de la originala teksto.

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar

fotis Cezar