Hans-Georg Kaiser's photos
Rebrilo de la ĉielo
Florbukedo por Unjo
Unjo
Papilia sonĝo
Papiliosonĝo
Ruga papilio
La vojo - Der Weg
???
???
Ranoreĝo
| |
|
fotis Cezar
Cezar
Mi amas vin, mi amas vin...
Mi amas vin, ĉar mi vin ami devas.
Mi amas vin, por ke mi ne nur revas.
Mi amas vin kaj eĉ sen mia kulp'.
Mi amas vin, jen lupo kaj jen vulp'.
Mi amas vin, ĉar mi elkore emas.
Mi amas vin, ĉar vi pro seks' ektremas.
Mi amas vin laŭ bakfiŝ' kun citron'.
Mi amas vin eĉ sen kaŝita ton'.
Mi amas vin kun haŭto kaj harar'.
Mi amas vin. Vi estas sen kompar'.
Mi amas vin per mia vira forto.
Mi amas vin pro manĝoj kaj pro l' sorto.
Mi amas vin, ĉar ami oni devas.
Mi amas vin, por ke la kor' ne krevas.
Mi amas vin en ĉiu jarsezon'.
Mi amas vin pro vi kaj via mon'.
https://www.ipernity.com/blog/cezar/edit/153092
Cattle-Dog Maggie
Cattledog Mackie -Bruthundino Megi
???
Tri ebenoj
Papilio
Strangaj birdoj
| |
|
fotis Cezar
Strangaj birdoj flugis
Kaj ĉio revenas,
precipe nokte, kvazaŭ ĝi scius ion
pri mi, kion mi ne scias:
la malnova bruna pensiono
ĉe la fervoja viadukto,
la lignosegejo kun siaj segokadraĵoj pelataj de vaporo,
kiuj de tempo al tempo eligis en la hela tago
tiel nekutimajn strangajn sonojn,
la lago kun la drivantaj kaj parte jam sinkintaj arbotrunkoj.
Ie post la horizonto
etendiĝis senfinaj marĉoherbejoj.
fragmito, kiu pli densis ol ĉiu alia.
Strangaj birdoj flugis
kaj havis por mi ankoraŭ ne nomojn,
sed ili flugis kiel estontecaj revoj,
revoj, kiuj antaŭis eble
tridek jarojn aŭ eĉ pli.
Antaŭe rilate tion, kio estis mia nekonata
estonteca vivo,
iam, ili flugis,
peze kaj tute proksime super la tera surfaco.
Lars Gustafsson
Rimarko: La poemo troviĝas ĉe Hugendubel sub la sekva adreso:
Seltsame Vögel flogen
Und alles kommt zurück
besonders nachts, als wüßte es etwas
von mir, das ich nicht weiß:
die alte braune Pension
am Eisenbahnviadukt,
das Sägewerk mit seinen dampfgetriebenen Sägerahmen,
die manchmal am hellichten Tag
so sonderbar klagende Laute von sich gaben,
der See mit treibenden und halb versunkenen Stämmen.
Irgendwo hinter dem Horizont
erstreckten sich endlose Sumpfwiesen.
Schilf, das dichter war als jedes andere.
Seltsame Vögel flogen
und hatten für mich noch keine Namen,
aber sie flogen wie künftige Träume
Träume, die vielleicht dreißig Jahre
voraus lagen oder mehr
voraus in dem, was mein unbekanntes
kommendes Leben war,
je, sie flogen,
schwer und ganz dicht über die Oberfläche.
Lars Gustafsson
Das Gedicht des Tages finden Sie bei http://www.hugendubel.de unter folgender Adresse:
http://www.hugendubel.de/lesen/gedicht_des_tages/Default.aspx
PS: http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/225.html
Ranino
