Group: Sveda Esperanto Sverige


La lingva "krizo" en SEF. Aŭ: Ĉu SEJU ne akceptu demokratie akceptitan decidon.


KaGu:-}
By KaGu:-}
November  7, 2010 - 16 comments - 2 500 visits

Robin Rönlund prezidanto de SEJU skribas ĉe: http://groups.yahoo.com/group/seju-membroj/message/895

"Revenintaj de la “kriza renkontiĝo” ni povas tamen komuniki ke ni
sentas nin tre disrevigitaj. Laŭ ni, multaj esencaj ecoj de la kunveno
tute fuŝis: inter alie evidentiĝis je la alveno ke la laborlingvo de
la renkontiĝo estis la sveda kaj oni nin sufiĉe riproĉis pro tio ke
ni uzis nur Esperanton dum paroladoj k.t.p. Kelkaj homoj eĉ ofendiĝis
pro tio ke ni plurajn fojojn plendis pri la senesperanteco de la sveda
esperantomovado. Por ni, ĉio ĉi aspektas absurda."

Se mi bone komprenas la supran citaĵon de Robin Rönnlund, iuj SEF-anoj reagis, kiam li persiste uzis Esperanton ĉe kunveno, kie oni demokratie decidis, ke oni uzu la svedan je praktikaj kialoj. Unu kialo ŝajne estis, ke kelkaj el la partoprenantoj ne scipovis la lingvon Esperanto je sufiĉe alta grado kaj ke neniu eksterlandano ĉeestis.

Unu el la fanfaronaj asertoj pri Esperanto estas, ke oni gajnas tempon pro tio, ke oni ne bezonas interpretistojn, Estas fakto, ke interpretistoj malrapidigas interkomunikadon. Kiam oni interparolas helpe de interpretistoj, oni kutime bezonas minimume duoble da tempo kompare kun rekta interparolado. Do tiu fakto povas esti la dua kialo, por elekti la svedan kiel laborlingvo je ĉi tiu specifa kunveno.

Robin Rönnlund ,kaj iu ajn de la membroj de SEJU, kompreneble rajtas uzi Esperanton iam ajn kaj laŭ sia plaĉo. Tamen, per sia persista uzo de Esperanto, ĉe ĉi tiu kunveno, li samtempe alprenis al si la respondecon traduki tion, kion li diris, al la sveda. Se li ne faris tion, mi bone komprenas, se iu persono riproĉis lin pro tio, ke li parolas Esperanton, kaj tiel montras malrespekton je la demokratie akceptita decido uzu la svedan kiel laborlingvo, je ĉi tiu specifa kunveno..

Se li fakte tradukis al la sveda, li, per sia tradukado, malrapidigis la interparoladon je la kunveno. Krom tio, li probable tedis tiujn, kiuj bone komprenas Esperanton.

Robin Rönnlund diras, ke multaj "esencaj ecoj de la kunveno tute fuŝis" kaj indikas, ke unu el tiaj ecoj estas, ke oni uzis la svedan lingvon, Mi vere dubas, ke la "ecoj" de la kunveno iel estus pli bonaj pro uzo de fuŝa Esperanto de tiuj, kiuj ne bone regas la lingvon. Robin Rönlund (= SEJU), ŝajne senkompate opinias, ke uzo de la sveda estas blasfemo.

La sinteno de SEJU certe fortimigos kelkajn SEF-anojn, kiuj sindone laboris por Esperanto, kaj nun sentas sin ege malfeliĉa, ja eĉ ŝokita, pro la diktatoraj postuloj de SEJU, ke oni nur uzu Esperanton en SEF, kaj krom tio postulas malfondon de pluraj el la apogaj asocioj, ĉar la agado ne estas sufiĉe alloga por la SEJU-anoj.

Se mi sekvus la senkompatajn postulojn de SEJU, mi tuj forigos la jenan informlokon. http://www.sesamic.se/esperanto/index.html (La loko estas afable disponigita de la firamao SESAMIC, kiu apogas Esperanton, sed ne havas tempon lerni la lingvon.)

Karl-Gustaf Gustafsson
Estrarmembro de Skövde Esperantoklubb
16 comments - The latest ones
Janko Luin
Janko Luin
Demokratia decido? Se jes, tiu decido okazis antaŭ ol nia alveno, kaj ankaŭ antaŭ la alveno de *ĉiuj* al kiuj mi parolis pri tiu ĉi afero. Mi kaj Robin tutsimple renkontis la fakton ke ĉi tie, en kunveno por esperantistoj, esperanto evidente ne estas akceptita lingvo.

Se vi opinias tion senkompata, tio estas via rajto - sed ankaŭ via problemo. Ĉiuokaze, ne lasu min malpurigi vian vojon; mi jam sufiĉe deklaris ke mi ne plu deziras esti parto de SEF.

Janko Luin
Estrarano de SEJU; retestro de esperanto.se
(sed ne kutimas ĉirkaŭflagi titolojn; mi reprezentas ĉefe min mem)
7 years ago. Edited 7 years ago.
Per Aarne Fritzon
Per Aarne Fritzon
Unu gravan aspekton de tiu ĉi problemaro neniu ĝis nun klare esprimis (ĉu pro misdirektita ĝentileco aŭ ”kompato”?) – nome la evidentaĵon, ke “esperantistoj” preferantaj sian nacian lingvon eĉ dum esperantistaj kunvenoj rekte sabotadas ĉiajn strebojn konvinki la eksteran mondon pri la seriozeco de nia afero! Ĉiu individuo nomanta sin “esperantisto” estas ankaŭ reprezentanto de Esperanto antaŭ la ekstera mondo. Jam nur pro tio la unua prioritato de ĉiu esperantisto devas esti mem ellerni la lingvon ĝis la limo de sia kapablo, por pruvi, ke niaj pretendoj pri ĝia indo kaj taŭgeco entute havas bazon. Por nia kredindeco do pli valoras tri homoj flue parolantaj pri seriozaj (aŭ eĉ nur frivolaj) aferoj en Esperanto ol tricent aŭ eĉ trimil krokodilantoj, kiuj tion ne kapablas. Kaj inverse - homoj reklamantaj Esperanton sen mem regi la lingvon estas eĉ rekte danĝeraj por la movado, ĉar se la alparolatoj ekkonscios pri tiu stato de la aferoj, ili nature riskas perdi por ĉiam ajnan respekton al la tuta ideo.

Se homoj ne kapablaj esprimi sin en Esperanto nepre insistas veni al kunveno tia, kia tiu en Norrköping, ili aŭ danke profitu la valoran okazon ekzerci siajn parol- kaj komprenkapablojn en nia lingvo, aŭ prefere restu hejme, uzante la tempon por serioza lingvostudado ĝis ili jes atingas sufiĉan nivelon por povi valore kontribui al la movado.

Estas ĝene entute bezoni diri tion eksplicite, sed ĝuste la lingvo Esperanto ja estas la tuta ekzistokialo de SEF. Se uzo de – aŭ eĉ nura aŭskultado de – tiu sama lingvo estas tro pena eĉ por SEF-aktivuloj, kiun plian argumenton entute bezonus elpensi malamiko de Esperanto?
7 years ago.
GiTa
GiTa
Koncerne la kontribuon de Per Aarne.

"Se homoj ne kapablaj esprimi sin en Esperanto nepre insistas veni al kunveno tia, kia tiu en Norrköping, ili aŭ danke profitu la valoran okazon ekzerci siajn parol- kaj komprenkapablojn en nia lingvo, aŭ prefere restu hejme, uzante la tempon por serioza lingvostudado ĝis ili jes atingas sufiĉan nivelon por povi valore kontribui al la movado."

Feliĉe mi ne povus imagi, ke esperantistoj havus tiajn mirigajn starpunktojn, kiam mi aniĝis al la esperantomovado.
La vortoj de Per Aarne malkaŝas timigan sintenon de fanfaronemo kaj aroganteco.

Mi komprenas, ke mi, laŭ li, devas resti hejme kaj ne partopreni gravajn esperanto-kunvenojn, ĉar mia parolkapablo ankoraŭ ne estas sufiĉe alta. Mi povas skribi en esperanto, jes. Sed mi kelkfoje uzas vortaron por trovi vortojn aŭ kontroli, ĉu mi uzas ĝustajn vortojn.
Mi povas paroli dum ordinaraj kunvenoj kaj kun eksterlandanoj, kiuj parolas esperanton. Sed tiam oni nur parolas pri ĉiutagaj aferoj.
Tamen, rimarku, kiam temas pri gravaj aferoj mi ne ĉiam rapide trovas ĝustajn vortojn, kaj tio povus kaŭzi miskomprenojn.

Mi hontas esti membro inter homoj kun tiaj malagrablaj opinioj.
7 years ago.
Per Aarne Fritzon has replied to GiTa
Responde al GiTa: Tute same kiel vi, ankaŭ mi oftege konsultas vortarojn, kiel ĉiu serioza esperantisto. Ĝuste tion mi celis – veraj esperantistoj strebas laŭeble pliperfektiĝi en sia libervole elektita lingvo. Ili ne protestas, riproĉas kaj en postaj diskutoj krome insultas, kiam aliaj esperantistoj kaptas la okazon paroli esperante. Ili ĝojas pro la ŝanco ekzerciĝi kaj eble ion novan lerni.

Se vi kapablas skribi la supran, mi certas, ke vi ankaŭ tute bone estus kapablinta diskuti ĉion bezonatan en Esperanto dum la konferenco en Norrköping. Temas nur pri volo kaj sinteno. Kaj se foje estus mankinta al vi la ĝusta vorto, iu estus suflorinta ĝin al vi, ĉar esperantistoj ĝojas reciproke helpi unu la alian akiri la lingvon. Se vi mem tamen taksas vian nunan nivelon tro malalta por trakti “gravajn” temojn, ekzakte kiel vi do imagas, ke vi iam progresos? Ĉu tamen brave klopodante (ja inter amikoj!), aŭ ĉiufoje rezignante? Pensu pri la plej lertaj esperantoparolantoj, kiujn vi renkontis. Nun dum momento primeditu, ĝuste kiel ili fariĝis tiel lertaj …

Koncerne tion, kiuj laŭ mi restu hejme: Konferenco jam laŭ antaŭanoncoj traktonta “krizon” de la sveda Esperantomovado ne estas loko por komencantoj, des malpli por homoj nur ekscivolemaj pri Esperanto. Tio devus esti memklara por ĉiu pensanta persono. Same memklare esperantistaj kunvenoj ĝenerale ne povas esti ĝusta loko por personoj, kiujn provokas kaj kolerigas jam nur tio, ke iu alia partoprenanto parolas Esperanton. Estas nenio hontinda en tio, ke oni ankoraŭ ne perfektas. Hontinde estas eĉ ne klopodi kaj krome malŝati tion, ke aliaj jes volas klopodi.

Se aktivaj SEF-membroj efektive trovas ĉi tiujn opiniojn “fanfaronemaj“ kaj “arogantaj”, tiam mi miaflanke certe ne sentas kaŭzon fieri pri mia membreco.
7 years ago.
Satiristo
Satiristo
Oni diras ke estas krizo en la sveda Esperantomovado, aŭ ĉu eble nur en SEF. Mi volas rakonti pri mia propra ”Esperantokrizo”. Ekde 1987 mi per mia loka klubo estis membro de SEF. Mi ne povas diri ke la membreco multe donis kaj ”La Espero” neniam estis tre ekscitiĝa. Eble mi pensis ke mi tamen apogas la movadon.

Ĉeestinte la krizan renkontiĝon en Norrköping kaj leginte la postan debaton ĉiforume, mi pli kaj pli hezitas ĉu mi daŭre restu membro. Pro la ”lingva batalo” mi ekkomprenis ke SEF ne opinias la lingvan evoluon de la membroj grava tasko. Ankaŭ dum aliaj aranĝoj estis dirite: ”Ĉar ĉeestas komencantoj ni parolu svede por ke ĉiuj komprenu!” La argumento ŝajnas simpatia, sed kontribuas ke komencantoj restu ”eternaj komencantoj”.

Jam en la fadeno ”Kluba agado” mi menciis ke dum miaj unuaj jaroj en la movado, kelkfoje jare vizitis nin alilandanaj prelegistoj. Certe ĉeestis ankaŭ tiam komencantoj, inter alie mi mem. Mi ne multe komprenis, sed mi povis aŭskulti parolan Esperanton. Laŭ mi estas falsa zorgemo ne paroli esperante, pro ĉeesto de komencantoj.
7 years ago.
M. Strid #ЄЭ#
M. Strid #ЄЭ#
Mi memoretas ke en la Norĉöpinga möto estis tillåtataj inläggoj kaj en la svenska kaj en la esperancka språkoj. Ĉu mi havas felon?

.

Mia edzinjo korektas min dirante ke en la komenco de tiu fama tago B.-O. Å. diris al ŝi ke kelkaj homoj ne kuraĝus paroli espe tie pro malsufiĉa rego, kaj ke iu maljunulino eĉ svede ne bone aŭdis. Ni tamen ambaŭ opinias ke tiuj argumentoj kontraŭ uzo de L.I. ne estis adekvataj.

Kaj se la "junuloj" ne protestus, tiam vere maltrankvilus pri estonteco de L.I. ĉe ni mi.
7 years ago. Edited 7 years ago.
Satiristo has replied to M. Strid #ЄЭ#
Pro tiu duobla lingva problemo eble ĉiuj kune silentiĝus!
7 years ago.
Bertil Nilsson
Bertil Nilsson
Sten Svenonius skribas: ”La richeco en nia movado konsistas el tio kion ni kapablas krei kaj atingi.” Jes, absolute prave.

Sten ankau asertas, ke la richeco en nia movado ne konsistas en la kvanto da dividitaj organizoj pro diversaj kialoj. Ankau prave. Divido en diversaj organizoj ne per si mem konsistigas richecon.

La problemo estas la jena: Se chiuj kolektighas en unu organizo, la normoj en tiu organizo, por allogi kotizpagantojn, devas esti tiom diluitaj kaj gheneralaj, ke la kreemo kaj originaleco, kiuj kreas richecon sufokighas. La plimulto postulas obeon al la normoj, kiuj devas lau ambicio kongrui kun la plej malgranda komuna denominatoro. La esperanta komunumo tiamaniere drenighas de ghuste tiu richeco, pri kiu Sten parolas. Anstatau esti elita kaj pionira la Movado riskas farighi flosankro, kiu haltigos kaj eble ech sinkigos kaj la lingvon kaj la komunumon.

La konscio pri tio kauzas au konflikton, kiel vi povas vidi jam en la parolado de Zamenhof en Ghenevo en 1906, au ke la malplimultoj liberigas sin, kreante novajn organizojn, kio ripete okazis.

Sekvas tiam alia problemo, nome ke la plimulto en la esperantokomunumo chiam interpretas dividon en diversajn organizojn kiel ion negativan, rompon de unueco, kio per si mem estus damagha. Tiel ne estas. Chu Esperantio estus kulture pli richa se SAT, Universala Ligo au la autenta Hodlera UEA neniam ekzistus? Certe ne.

Chu la sveda lingvo starus pli forte au estus kulture pli richa, se en la parlamento sidus nur unu partio anstatau ok? Certe ne. La kauzo, kial ni ne havis dum longa tempo revolucion au enlandan militon en Svedio estas, ke la diversaj partioj kaj organizoj en Svedio atingis al inteligenta komuna kondutkodo, kiu ebligas al ili samtempe oponi unu al aliaj kaj kunlabori.

Tiel ghis nun ne estas en Esperantio. Kio restas nesolvita en la esperantokomunumo, almenau en ghia tuteco, ne estas manko de unuformeco, sed manko de tauga kunlabora strukturo inter diversaj tendencoj kaj organizoj. Ech okazas, ke ene de unu sama lando mankas kaj komuna strategio kaj analizo pri la potencialo de sinergio.

Por konstrui taugan strukturon oni bezonas antau chio scii kaj konscii, kio estas la funda dikotomio en la esperantismo. Ghi finfine – au pli ghuste komenckomence – estighis kiam la esperantismo radikighis en Francio. Tie kaj tiam naskighis la ideo, ke ne la esperantistoj mem enkonduku esperanton en la mondon, sed iuj aliaj, chu parlamentanoj, chu neesperantistaj instruistoj, chu apogantoj, faru tion.

Nu, komence ankau Zamenhof havis similan iluzion, sed ghi estis limigita al fido je ”instruitaj societoj” kaj krom tio li havis kapablon rapide lerni el malsukcesoj, kapablo ne same evoluinta en la esperantista kolektivo. Unu kauzo de tio estas ties mankanta interesigho pri sia propra historio.

Nun reen al la aktuala problemo: Se SEF povas fari sin bonveniga por tiuj, kiuj nun esperantumas ekster ghi, bone. Se ne, pace lasu al ili iri sian vojon, sed ofertu kunlaboron kaj apogon! Kial? Simple char kiam ni en niaj respektive urnoj kaj cherkoj trankvile au maltrankvile atendos la tagon del´ jugho, la nuna junularo estos la esperanta popolo, kiu espereble konservos kaj pluevoluigos tiun eventualan esperantan richecon, kiun ni sukcesas krei, se ni ne perdas tempon kverelante.
7 years ago.
Bertil Nilsson
Bertil Nilsson
Respondo 1A) Jes, jura personeco estas grava ghuste por niaj eblecoj intertrakti kun la makrosocio kaj la ekzisto kaj funkcio de lokaj kluboj estas ekster la nuna diskuto. Prefere neniu el la tutregna nivelo enmiksu sin en la vivon de la kluboj.

Respondo 1B) Se mi estas ghuste informita, nun ekzistas sep, ok au nau e-organizoj, kiuj ne estas lokaj kluboj. Ili diversloke havas siajn jurajn sidejojn. Antau pluraj jaroj mi elmetis la hipotezon ke, se tiuj organizoj translokus siajn jurajn sidejojn al Filipstad kaj samtempe intensigus la kunlaboron kun eksterlandaj e-organizoj, tio grandigus la eblecojn havi pozitivajn intertraktojn kun la socio (komunumo, shtato, EU) kaj estontece en Lesjöfors fondi centron similan al la nuna Herzberg. Ekde tiam mi demandas min, se vere ekzistas kontrauargumentoj, kial mi ne audas ilin?

Respondo 2) Pli grava ol la grandeco estas la kvalito. Kaj kvalito estas diversaj aferoj por diversaj homoj. Por junulo dek lindaj junulinoj havas pli da kvalito ol dek malbelaj kadukuloj. Por unu muzikamanto dek muzikistoj havas pli da kvalito ol dek muzike malkleraj personoj. Mi estas certa, ke ne multaj kontrauas tiun tezon. Sed kion ni ghis nun konkludis el tio?

Respondo 3) Mi parolas pri kunlaboro inter organizoj. Unu el pluraj kauzoj, kial mi nun aktivas en la Esperanta Civito estas ghuste, ke la fundamento de tiu konsorcio estas sendependaj organizoj, kiuj aktive serchas projektojn, en kiuj eblas solidare kaj fruktodone kunlabori. Mi ne vidas kauzon, kial ni ne en la limigita areo de Svedio povus fari same.

Respondo 4A) Nu, se ILEI.se au iu alia organizo volas farighi sekcio de iu alia organizo au ech dissolvighi, mi vidas nek obstaklon nek problemon en tio. Tio estas afero por la membroj de tiu organizo.

Respondo 4B) El vidpunkto de efikeco la tre malgranda sveda e-komunumo havas tro multajn estrarojn. Lau mi eblus tre facile kaj mole sen renversigaj shanghoj efikigi kaj mincigi (slimma) la strukturon, sed la volo fari tion sen konfliktoj almenau ghis nun mankis.
7 years ago. Edited 7 years ago.
M. Strid #ЄЭ#
M. Strid #ЄЭ#
El Tamen Plu, Oficiala organo de Esperanto en Sudaŭstralio, decembro 2010, jarkolekto 29. (Redaktanto: Bob Felby – Tel. (08) 8242 1460 – 6 Dorset Street, Semaphore Park. S.A. 5019. esperantobob@bigpond.com, legeblas ankaŭ interrete:www.gazetejo.org):

Lingva konflikto en sveda Esperantujo
Artikolo en Libera Folio raportas, ke nun ankaŭ en Svedujo la Esperanto-movado konsistas ne nur el tiuj, kiuj insistas, ke oni parolu la svedan dum la kunvenoj, sed ankaŭ el aliaj, kiuj insistas, ke oni parolu la lingvon, kiun ĉiu membro rekomendas al la tuta mondo kaj kompreneble mem eĉ tre diligente studadas.
En Svedujo la junuloj entuziasmas pri Esperanto dum la maljunuloj preferas sidi kaj paroli svede “por ke ĉiu komprenu”, ĉu ne? Ne “ĉar mi ankoraŭ ne povas paroli Esperanton”.
En Aŭstralio oni vidas la malon. Ĉi tie estas la maljunuloj, kiuj entuziasmas, dum pluraj junuloj evidente preferas la uzadon de la angla dum ili kunvene sidas priparolante kiel plej efike disvastigi Esperanton, la Universalan Lingvon.
Kaj ŝajnas ke la sveda junularo preferas uzi Esperanton interrete por ke Esperanto estu vidata tutmonde, kvankam ili ŝatas ankaŭ internaciajn renkontiĝojn en Esperanto.
Tuj post la Oranĝa Renkontiĝo en Härnösand, Carl Mäsak, la reprezentanto de Sveda Esperantista Junulara Unuiĝo, en la estraro de la Sveda Esperanto-Federacio, decidis forlasi tiun postenon.
Ankaŭ Janko Luin, unu el la junuloj, kiuj partoprenis la krizkunvenon kaj provis paroli en Esperanto eksigis sin:
“Ankaŭ mi decidis ne plu dediĉi mian tempon kaj energion al tiu asocio. Estas por mi tute klare, ke tio estus nur misuzo de mia propra tempo kaj energio: mi preferas labori por Esperanto en Svedujo, ne labori kontraŭ esperantistoj en Svedujo. Do nun mi elektas malmembriĝi de la sveda Landa Asocio kaj ĉesigi mian subtenon al ĝi”, li skribis en sia blogo.
Bengt Åradsson, prezidanto de SEF sin defendis: “Ĉiuj partoprenantoj scipovas la svedan, sed ne ĉiuj Esperanton”.
Argumentis Agneta Emanuelsson, ke “kunsidoj ĝenerale okazu nacilingve, krom se ĉiuj ĉeestontoj anticipe estas avertitaj, ke oni parolos Esperanton: ”Mi venigis novan estontan esperantiston al Norrköping. Li komprenas se oni parolas malrapide, sed li ne komprenis, kion diris la junuloj. Krome ĉeestis viro, kiu ne komprenas Esperanton, por vidi kiel estas. Mi terure hontas pri tio, kio okazis.
Se ni permesu al la denaskaj anglalingvanoj uzadon de la angla en kunvenoj dediĉitaj al la internacia lingvo Esperanto, tiam ni donu ankaŭ al tiuj, kiuj naskiĝis en aliajn lingvojn, la saman rajton. Do ili permesu al si la rajton paroli sian propran lingvon, kaj tiam niaj Esperanto-kunvenoj fariĝos ĝuste tio, kion ni provas eviti, ĉu ne? Ĥaoso da multaj malsamaj lingvoj. Kiam tio okazos, necesos inventi alian universalan lingvon! Io pripensinda !
Mi ne intencas maltrankviligi tiujn el vi, kiuj ankoraŭ insistas pri la uzado de nia nacia lingvo en Aŭstralia Esperanto-Asocio, sed estus bone, se ni ĉiuj povus kompateme pripensi ankaŭ tiujn, kiuj lernis Esperanton por uzadi ĝin !!! Se ni ne rajtas paroli Esperanton en niaj lokaj kluboj, federacioj kaj asocioj, kie ni rajtas uzadi ĝin? Ĉu ni vere devas vojaĝi eksterlanden por paroli Esperanton? Se jes, tiam ni eksterlande ne memorus Esperanton, ĉar ni tiom longe, eĉ longege ne uzis la lingvon !
6 years ago.
GiTa
GiTa
Martin, ĉu vi mem aŭdis, ke iu riproĉis al la reprezentantoj de Seju la uzadon de esperanto?
En La Espero, kiu ĵus venis en mian leterkeston, montriĝas ke oni unuanime decidis uzi la svedan je tiu SPECIALA okazo. Laŭ mia scio oni ĈIAM dum ordinaraj kunvenoj kaj en kluboj uzas esperanton laŭ sia kapablo. Mi opinias, ke estas ege bedaŭrïnde, ke oni disvastigis mensogojn en la tutan mondon pri la svedaj esperantistoj.
Kaj tiu/tiuj, kiu/kiuj riproĉis la SEJU-anojn, kaj la SEJU-anoj mem agis malsaĝe. Sed tio afero jam faris tro grandan bruon.
6 years ago.
Bertil Nilsson has replied to GiTa
Evidente la decido pri la lingvouzo en Norrköping ne estis same perceptata de chiuj. Mi komprenis ghin kiel neformalan konsenton, ke estu permesite uzi la svedan. Al mi tio shajnis tute normala, char en tiaj kunvenoj kutime estas tiel, ke kelkaj parolas en la sveda kaj aliaj en esperanto. Mi ech ne tanghis la ideon, ke tiu unuanima konsento ankau enhavis malpermeson paroli en esperanto. Tial mi tute surprizighis, kiam iu protestis kontrau la uzo de esperanto de persono, kiu ech ne cheestis, kiam okazis la mencio pri la uzota lingvo.
Ech se eblas konsenti, ke la protestantoj kontrau la uzo de esperanto en Norrköping povus interpreti la decidon kiel malpermeson uzi esperanton, necesas konstati, ke la evidente ofenda protesto kontrau tiu uzo kaj la posta kverelemo estas taktika eraro, char ghi vekis protestojn, mokojn kaj ironiojn en la tuta Esperantio. Neniel ghi altigas la dignon kaj fidindecon de la esperanta popolo.
6 years ago.
Bertil Nilsson
Bertil Nilsson
Ankau al mi nun alvenis La Espero kaj farighas klare, ke lau la prezidanto de la kunveno estis decidite, ke oni ne parolu esperanton en la debato. Tio tamen neniel pravigas tiujn, kiuj nun riprochas la uzantojn de esperanto, char 1) tiuj lastaj ne estis informitaj pri la decido, kaj 2) ilin (se mi ghuste memoras) ne interrompis la prezidanto, sed iu alia.

La ghusta procedo en tia situacio ne estas interrompi personon al kiu la prezidanto donis parolon, sed turni sin al la prezidanto kaj per la vorto ”ordningsfråga” peti tujan interrompon de la debato por meti klaraj la regulojn au rekonsideri ilin. En tiu malobservo kaj en nenio alia trovighas la atenco kontrau demokratia konduto.

Au, se parafrazi faman eldiron de konata partigvidanto: Devas esti ia damna ordo ankau en demokratio!
6 years ago.
Satiristo
Satiristo
Post 1987 mi estis membro de SEF, tamen ne tre aktiva. Mi ĉiam pensis ke unu el la plej gravaj taskoj de SEF estas instigi la membrojn plibonigi sian lingvoscion kaj kiel plej ofte uzi Esperanton.
Mi do miriĝis aŭdante la riproĉojn al la personoj kiuj insistis uzi la lingvon dum la oktobra renkontiĝo en Norrköping, kaj dum la renkontiĝo kaj en la debato en tiu ĉi forumo.

Ekde nun mi estas eksa membro. Adiaŭ SEF!
6 years ago.

You must be member of this group to reply to this topic.

» Join Sveda Esperanto Sverige