Anttila-vortaro 1911 

Dankon pro tiu specimena paĝo. Estas surprize, kiom multe oni komprenas, ekz. ĉiujn vorton de Abesinia ĝis agronoomi. Plej multe mi ŝatas afääri, evidente de franca affairs (germane - kun alia senco - Affäre) kaj aateli, probable de germana Adel kun la kutima d -> t. Neklare por mi ahawa - ĉu tio estas iu specifa printempa vento en Finnlando aŭ ĝenerala vorto por iu ajn tia vento? Same pri aarniometsä: ĉu iu tipa finna "primitiva arbarego", ekz. de la tundro? Interesa por mi, ke oni ne nur la germanan, sed ankaŭ la finnan skribis per fraktur-skribo! Dankon denove. Ĉu eble aldonenda ankaŭ al la grupo skribo?

Bone vi komprenis. Ahava = malseka, malvarma printempa vento. (Oni ŝanĝis en la nuntempa skribado w je v, la litero w tre raras en la moderna finna) Aarniometsä = nekulturita aĝa arbaro, kie ajn. Tiajn oni nuntempe en Finnlando provas protekti por sekvaj generacioj. La vorton afääri oni ne plu uzas. Ankaŭ agronoomi nuntempe estas agronomi.

Interese, de kio la elekto de la tiparo. Mi kredas, ke mi vidis finnlingvajn presitaĵojn de tiu kaj pli frua tempo en "normala" tiparo. Ĉu oni simple volis diferencigi la du latinskribajn lingvojn per diversaj tiparoj? Kion vi pensas?

Ĉu mankis en la presejo ĉapelitaj fraktur-literoj???

Mi ĝuste demandas, ĉu frakturaj literoj estis tiama normala elekto por printi en Finnlando? En Seurasaari mi vidis malnovajn gazetojn, ke tie ĉefe estis "normala" moderna latina tiparo...

Almenaŭ miaj malnova Nova Testamento kaj malnova Psalmaro estas frakture presitaj. Kaj antaŭ preskaŭ 60 jaroj mi devis en lernejo lerni legi la frakturojn, kiuj tamen ne plu estis ĝenerale uzataj.

Dankont, tre interesa informo.

Mi apartenas al la unua lerneja generacio, kiu ne plu devis lerni ĝin. Do mi lernis ĝin aŭtodidakte kiel plenkreskulo. La presita skribo estas facila, jen specimeno el la fama baroka enciklopedio de Zedler (18-a jc.). Oni vidas, ke la germana teksto estas en frakturo, la latina en Antiqua. Tiu ŝanĝo de unu skribo al alia estis tute normala. Multe pli malfacila estas la manskribaĵoj. Interesa estas tiu mapo pri la distribuo de la skriboj en 1900. Laŭ ĝi Finnlando (inkluzive de la nun rusaj partoj ĉirkaŭ Viborg / Viipuri / Wiburg) apartenas al la latina skribo, dum Estonio al la fraktur-zono! Pliajn tekst-ekzemplojn vd. tie ĉi.