franca monbileto en 1973 - Voltaire

Li estis unu el la plej riĉaj viroj de Francio, spekulanto, ktp...kaj samtempe la plej sprita franco, kiun mi scias, mi legis ĝin kun plezuro, li estas tipa intelektuulo, tre simpatia, pintpiklanga,mirinde, ke li sciis ĉion, eĉ pri ekonomio kaj ĝuste tiu ne estis fremda al li. Li estis iom kiel Heine, kaj Heine certe adoris lin, kvankam li ne ofte mencias lin - ĝuste pro tio:). Ankaŭ Frederiko la Dua ŝatis lin tre , sed Voltero celis nur lian monon, tio la reĝon tro ĉagrenis...:)

La traduko de Lanti estas ĝuo, vere... Candide...

mi ne scias, ĉiu li estis simpatia. Kiel ĉiu (?) homaj estaĵoj li estis fidela je siaj amikoj (la veraj), havis teruran ĉagrenon, kiam S-ino du Chätelet mortis. Sed li montriĝis multe kapabla pri malico, krueleco kaj plezuro persekuti, sub patosaj deklaroj de afableco ! kiel ĉiuj altklasuloj de la tempo li malestimis la popolon, kiun li nomis "Tiu kanajlaro, kiu ne estas farita por pensi", laŭdire li riĉiĝis per sklavo-komerco (spite al la noblaj deklaroj kiujn li faris kontraŭ ĝi en libroj !). Nu ! nenio simplas.
La rilatoj inter Frederiko kaj Voltero estas multpriparolita temo (oni verkis teatraĵojn (mi spektis unu), eseojn, romanojn pri tio!) kiel oni diras "estis altoj, kaj malaltoj" en ili !
Ĉiuokaze lia stilo kaj ironimetodo estas vera ĝuo por legi, kaj modelo por imiti, oftofte en nia mondo oni sin diras: ha se Volter' vivus kiom li povus tion ridindigi !
Mi ne legis la tradukon de Candide, nek de Zadig.
Ĉu vi vidis, ke mi esperantigis unu el liaj malgrandaj fabeloj ? ĝi estas ĉit-tie en mia blogo www.ipernity.com/blog/r.platteau/26607