Um dos meus escritórios. Na verdade, este foi o lugar em que paramos para o almoço! Apesar da vista paradisíaca (estávamos no topo de um monte), almoçamos junto a um enxame de abelhinhas. Elas não ferroavam, mas, enquanto comíamos, tentavam entrar em nossos olhos, nariz, boca e ouvidos - além de ficarem entrando nas golas de nossas camisas. Foi infernal! (Região norte de Goiás/Brasil/2005)
Unu el miaj oficejo. Verdire jen estas la loko, kie ni haltis por la tagmanĝo. Malgraŭ la paradiza pejzaĝo (ni estis pinte de iu monto), ni tagmanĝis kune kun arego da abeletoj. Ili ne vundis nin, sed, dum ni tagmanĝis, ili senĉese provadis eniri en niaj okuloj, nazo, buŝo kaj oreloj - krom tio, ke ili ankaŭ eniris tra la kolumoj de niaj ĉemizoj. Estis infere! (Norda regiono de Gojaso/Brazilo/2005)
Send a message
Search for members



César Dorneles says:
Dmitri Breĉalov says:
Irmina says: