Keywords

Folk


Authorizations, license

Visible by: Everyone
All rights reserved

349 visits

'Winternag' ('Vintra nokto') de Eugène Marais kantata de Marimba.


Poemo 'Winternag' ('Vintra nokto') de la afrikansa poeto Eugène Marais (1871 - 1936) el lia poemaro 'Gedigte' ('Poemoj'), 1925. Unue publikigita en 1905 en gazeto "Land en Volk' ('Lando kaj Popolo').
Ĉi tie ludata kaj kantata de grupo 'Marimba' el kd 'uit die bloute' ('el la bluo'), 2006.
Neniu komerca uzo aŭ intenco.
Geen kommersiële gebruik of bedoeling nie.

Vintra nokto


Ho magra la vento

- kaj akra.

Kaj larĝe malluma

- kaj kalva,

kiel mizerikordo de Dio,

kuŝas kamp’ en substela vizio.

- En ombroj de montoj

- la tufoj ‘stas ondoj

kiel manoj svingantaj

- de baldaŭ irontoj.


Ho trista la lamento

- de orient’vent’deven’

kiel kanto kun sento

de junama ĉagren’.

- Glitis guto da roso

sur ĉiu herbfoli’,

sed rapidis frostiĝo

- al glacia afeli’!


Eugène Marais, el 'Gedigte' ('Poemoj'), 1925, tamen unue aperis en gazeto 'Land en Volk' ('Lando kaj Popolo') en 1905.


El la afrikansa libere tradukita de Hannes van Loggerenberg.


Originale:

Winternag


O koud is die windjie

- en skraal.

En blink in die dof-lig

- en kaal,

so wyd as die Heer se genade,

lê die velde in sterlig en skade.

- En hoog in die rande,

- versprei in die brande,

is die grassaad aan roere

- soos winkende hande.


O treurig is die wysie

- op die ooswind se maat,

soos die lied van ’n meisie

in haar liefde verlaat.

In elk’ grashalm se vou

- blink ’n druppel van dou,

en vinnig verbleek dit

- tot ryp in die kou!


Eugène Marais, uit 'Gedigte', 1925, maar het eers verskyn in die tydskrif 'Land en Volk' in 1905.

Comments