leo 98jaragxaesperantisto

antaù du monatoj, li estis tiele, sed hieraù, multaj esperantistoj el la Montpelliera regiono akompanis lin al kremaciejo, cxiuj estis korstrecxita, sed la paroladoj ne estis ploremaj, cxar li bonege vivis gxis la fino, kaj de pluraj monatoj li atendis sian forpason, kaj li ecx ne plu povis legi pro okuloj ( maljunaj ) . Legi kaj cxiam scii novajn konojn daùre estis lia tempopasigo, do nun li sidigxas dekstre de Zamenhof, kiel li ofte sxercis diri . Gxis Leo ! ! ! !

Bedaŭrinde eĉ la plej eminentaj homoj iam mortas. Feliĉe vi povis ĝui Lian ĉeston dum longaj tempoj, ja 99 jarojn vivi ne estas ĉies privilegio! Nun Li jam certe raporas la novaĵojn al Zamenhof pri Esperanto.

En mia memoro la renkontigxo kun Leo restas kiel unu el al plej emociigaj momentoj de mia esperanta vivo. Kaj mi admiris ne nur lian viglecon, sed ankau atenton kiun esperantistoj de Montpeljer donis al li.

Vi pravas Grazina, cxiuj esperantistoj de Montpellier, havis grandan amon por tiu homo, kiu multe donis al Esperanto, sed ankaù al Cxiuj . Li multe mankas al ni, cxar ofte oni petis klarigojn de li, kaj cxiam li trovis solvon . Kiam vi vizitis lin li estis tre ekscitita, ricevi eksterlandaninon cxefe tiel juna kaj bela kiel vi, do li deziris impresi vin .
Cxu vi fartas bone Grazina ? Amike via Josee

Jes, Leo vere impresis min! :-) Nekredeble kiel preparita li estis: parolado antauxskribita per literegoj, donaco preparita, mem li estis sprita kaj afabla! Se tiam mi ne scius lian agxon, mi pensus, ke li sxercis kiam diris, ke lia unua SAT kongreso okazis en la jaro kiam naskigxis mia panjo! Mi poste sendis al li bildkarton kun multaj subskriboj de SAT- membroj de kongreso, mi esperis, ke tio plezurigos lin.
Kaj mi bonege fartas kara Josse, esperas, ke same vi kaj ke ne mankas al vi belaj esperanto-travivajxoj.:-)

Mon respect !