Het begon allemaal zo goed vrijdag. We waren bij Marek een Lama marathon aan het houden, en vermaakte ons wel goed :), alleen toen kwamen de pizza's. Super lekker pizza's maar ik kreeg naderhand hele erge kramp. Ik dacht ja daar gaan we weer, daar hebben we de laatste tijd al vaker last van. Aangezien ik al 3 maanden loop met buikklachten: namelijk een opgezwolle buik, buiksteken en nog een paar andere klachten. Mijn huisartsen en de arsten in Oss dachten aan een sepastische darm. Maar ik ben ondertussen in een praktijkje in vinkel geweest, waar een mevrouw zit die anders te werk gaat. Ze vroeg mijn naam en achternaam op te schrijven, hield haar hand erboven en ging met een pendel langs een boek met allemaal organen. op een punt begon die pendel zo hard te slingeren, en toen zei ze tegen mij. Je hebt die klachten ( ze noemde ze echt allemaal op) en ze duwde met haar hand links onder in mij buik en zei daar heb je pijn. Ik zeg ja. Ja zei ze toen je hebt een onstoken eierstok. En ik zou proberen er maar snel iets aan te doen, want dit moet verholpen worden. Afijn ik was met me krampen bij Marek en zei dus tegen Lo ohww daar gaan we weer.. Maaar in de trein naar huis werd het erger en erger en op een gegeven moment kon ik niet meer lopen van de pijn en ging gewoon huilen van de pijn. Lo schrok dr eigen kapot en wist niet wat ze in eerste instantie moest doen.. Ik was eigenwijs en wilde naar huis, of desnoods naar mijn eigen dokter. Lo vond dat het niet meer ging en ging mijn vriend en ouders bellen.. in Nijmegen stapte we uit de trein, en liepen we naar Lo dr werk. daar heeft Lo geregeld dat er een taxi werd gehaald zodat die ons naar het ziekenhuis kon brengen. Onderweg in de taxi werd het weer ff erger.. en had af en toe gewoon geen adem.. In het ziekenhuis aangekomen had ik echt veel pijn. Ik gooide mijn ID en verzekering pasje bij de mevrouw op de balie en ging zitten. Toen kwam als eerst de zuster.. die nam mijn temperatuur op en ik moest urine af geven.. daarna kwam gelijk een verpleegkundige en die nam ons mee naar achter. Daar ging hij een infuus in prikke kreeg ik nog wat medicijnen voor de pijn, en nam wat bloed af. Daarna kwam de Co-assistente dieging me ook vragen stellen, en voelde aan me buik. Uiteindelijk kwam de dokter nog, met nog een assistent. Die ging ook kijken en vragen stellen en ook voelen aan me buik. Hij dacht gelijk aan wat ik aan gaf. dat ik inderdaad een flink ontstoken eierstok had. De pijn werd al minder, wat waars aan de medicijnen lag. Het bloed etc. werd afgewacht en daar kwam uit dat ik inderdaad een verhogend bacteriegehalte had. Toen gingen ze onderzoekn waar het zat, en kwamen er inderdaad achter dat het een onstoken eierstok was. Omdat ik in oss nog een klein onderzoekje had lopen raadde ze me aan, maandag gelijk te bellen, en ervoor te zorgen dat ik meteen naar de gyneacoloog kon, want het was niet levensbedreigend maar ik moest er niet langer mee rond lopen. Ondertussen heb ik medicijnen gekregen voor de pijn. Na 3 maanden pijn lijden weet ik eindelijk wat het is, maar ik hoop ook nooit meer zo veel pijn als gisteren in een x te krijgen. Me vader bracht naderhand Lo nog naar huis toe, en toen ben ik ook naar huis gegaan! Heb nu nog steeds krampen, maar veel minder. Ik weet nog niet of ik maandag naar school toe kom dat ligt echt aan de pijn en aan wat het ziekenhuis zegt. In Ieder geval ben ik super blij met LO! Thanks Girl had echt niet geweten wat ik had moeten doen als ik alleen was. Je hebt echt alles geregeld! Thanks!!