Ŝajne mi ĵus ĉagrenigis jam la trian homon en du retaj diskutoj, kiujn mi partoprenis. Dum mi klopodis ekspliki, kial ŝajne neniu parolas "la plej bonan lingvon", mi trovis ekzemplon de bedaŭra hindoeŭropa lingvaĵo:

"mi ofendis lin".

aŭ mi povas diri, ankaŭ similkurte,

"li ofendiĝis".

Rimarku, kion postulas en tia simpla esprimo la lingvaĵo hindoeŭropa (mi konas tiun esprimon en diversaj tiaj lingvoj, tial mi tiel taksas): iu aktive partoprenas en ofendo, alia partoprenas sed ne aktive.

En la unua frazo: "mi" okazigas ofendon al homo. Do tio montras, kvazaŭ la "ofendita" homo *ne influas* en tiu bedaŭrinda ofendo. Ĉu vi ne imagas, ke nur pro lingva formo, iu povas kulpigi *min* pri la bedaŭrinda ofendo?!

En la dua frazo: "li, sen klara fora influo, suferis ofendon". Li ŝajne do suferas iun "mensan" malordon, ĉar sola sana homo ne devus fali en ofendon.

Ambaŭ kutimaj lingvaj formoj povas tuj inviti elekti *solan* kulpanton pri ofendo. Ambaŭ formoj neglektas tion, ke en ofendo partoprenis aktive du homoj.

Kiu diras, ke ni parolas neŭtralan lingvon? :)

Kiel vi tordevitus la (ŝajne) hindoeŭropan lingvan problemon, per frazo pli kongrua al faktoj, kiu ne indikus solan kulpanton?