Jam sufiĉe evidentas en multaj komunumoj ke demokratio ne donas al la homoj la plej bonajn decidojn por la plej bono de plej da membraro. Tion eblas rimarki en multaj landoj Eŭropaj.

En demokratio, ĉiu membro de la socio (aŭ asocio) havas ian povon por decidi planojn por estonto. Kutime, al alta procento de la membraro mankas informo por eldiri bonan decidon, aŭ eĉ ne kapablas racie eltrovi bonan decidon por kiu voĉdoni favore.

Demokratio konsideras ankaŭ tion, ke multaj membroj voĉdonos ekskluzive por sia bono; se ĉiuj bone komprenus, kiu plano plej bonas por ili, do averaĝe eble rezultiĝus decido bona por sufiĉo da homoj. Tamen eĉ tio ne okazas.

Antaŭ iom da tempo mi mem ne komprenis, do, por kio utilas demokratio. Ja klare ĝi ne donas la plej bonajn solvojn por niaj problemoj. Tamen antaŭ ne longe malkovris la kialon de demokratio: ĝi utilas por ne trafi al malplej bonaj planoj.

Se la membraro devas kune ion decidi kontraŭ problemo, per demokratio verŝajne ĝi ne elektos la malplej bonan solvon. Nun, do, mi komprenas demokration kiel sistemon protektan kontraŭ malbonaj decidoj. Antaŭe mi komprenis ĝin ekskluzive kiel sistemon por trafi bonajn decidojn, kaze ke la voĉdonantoj saĝe decidas.

Do, pro demokratio ni havas tiom malbonajn estrojn en Eŭropo. Tamen, pro demokratio ni ne havas malpli bonajn!

Jen do necesas juĝi tion, ke iuj homoj decidas ne voĉdoni. Se multaj ne voĉdonas, demokratio perdos tiun econ protekti kontraŭ la plej malbonaj decidoj. Ĉu ne? Do je voĉdono, por la venontaj ŝtataj balotoj, mi pensas ne konsideri ke mankas por mi plaĉaj politikistoj. Tamen mi planas voĉdoni, demokratie, por ke la malplej plaĉaj ne estru.