Mortis mia amiko - Umřel mi kamarád

Kikýn 17.1.1994 - 10.10.2009

Hodiaŭ matene mi igis morta mian plej bonan amikon. Li ĝisvivis preskaŭ dek ses jarojn, el kiuj eble dek tri li dormis en mia lito. Dum la lastaj tri jaroj li ne plu kapablis mem saltatingi ĝin, do li dormis tuj apude. La lastan semajnon li ne kapablis eĉ mem ekstari, do mi fine decidis dormigi lin.

Kune ni iris centojn da kilometroj perpiede dum niaj longaj promenoj, li akompanis min dum semajnofinaj vagadoj, dormis en mia dormosako sub stelplena ĉielo, kuradis apud mia biciklo aŭ laŭte bojis en sia korbeto sur la biciklostirilo.

Longajn horojn li kuŝadis ĉe miaj piedoj, dum mi sidis ĉe mia komputilo aŭ legis. Li ŝatis esti centro de atento, fotadon kaj bonan manĝon.

Kaj nun li estas morta kaj mi enfosis lian korpon ĉe nia domo. Kaj malĝojas.

Dnes ráno jsem nechal umřít svého nejlepšího přítele. Dožil se skoro šestnácti let, z toho asi třináct spal v mé posteli. Během posledních tří let už tam nedokázal sám vyskočit, proto spal hned vedle. Poslední týden už se nedokázal ani sám postavit, takže jsem se nakonec odhodlal dát ho uspat.

Prošli jsme spolu při našich dlouhých procházkách stovky kilometrů, provázel mě na víkendových vandrech, spal v mém spacáku pod hvězdnatým nebem, běhával vedle mého kola nebo hlasitě štěkal ve svém košíku na řidítkách.

Dlouhé hodiny lehával u mých nohou, když jsem seděl u počítače nebo četl. Rád byl středem pozornosti, miloval focení a dobré jídlo.

A teď je mrtvý a já jsem zakopal jeho tělo u našeho domu. A jsem smutný.