Se iam mi estus devigata konfesi patrujon, mi ne taksus tia Hispanion, nek Kastilion, eĉ ne la lokon kie mi de antaŭ multaj jaroj loĝas, la madridan regionon. Ĝi ne havus difinitajn limojn, nek administran statuson, eĉ ne nomon. Mi ankaŭ dubas ke miaj familianoj kaj miaj amikoj konsentus ke tiu estas kandidato por patrujo.

Temas pri malgranda regioneto, valaro en la montaro en la nordo de la Malnova Kastilio, jam en la limo kun Kantabrio. La limoj estas neprecizaj, arbitraj en mia propra elekto. Mi povus difini ilin laŭ la unuaj kilometroj de la rivero Pisuergo (Pisuerga), antaŭ ol ĝi eniras sian malrapidan vojon en la planaĵojn de la cereala regiono. Kelkaj nomas ĝin la Palencia Montaro, laŭ la nomo de la provinco Palencio (Palencia), sed tio estas tro administra nomo, kiu apenaŭ havas rilaton al mia propra sperto. Tial ĝi provizore estu nomata la Alta Pisuergo.


Vidu mapon

Tie ĉi mi troviĝas nun, kaj de tiu regioneto estas la fotoj kiujn mi ĵus alŝutis al la Dokumentaro.

Vi povas vidi tie fotojn de la, ni diru, ĉefurbo, Aguilar de Campoo, kun la rezervujo en la rivero Pisuergo. De la plej altaj montpintoj (Curavacas kaj Espigüete), en la suda parto de la Kantabra Montaro. De tre bela ekskursloko, la taksusaro de Tosande. Kaj fine, de mia vilaĝo, Mudá, kie mi loĝis dum mia junaĝo, kaj ankoraŭ havas domon (tre malgranda sensignifa loketo, kies nomon konas eble iuj el vi pro aludo en artikolo mia pri la esperanta Vikipedio iam publikigita en Libera Folio).

Mi ne tre ofte vojaĝas al ĝi, eble du aŭ tri fojojn jare. Sed tamen ĝi estas la ununura loko pri kiu mi sentus nostalgion se iam, pro hazardo de la destino, mi ne plu povus viziti ĝin. Do, ĝi estas la perfekta kandidato por patrujo por tiuj ne sopirantaj patrujon.

Vi do estas kore invitataj.