La financa kompensado, ĉu interne de lando ĉu en Eŭropa Unio, dum la aktuala ekonomia krizo ne estas populara. Kontraŭe, kreskas la naciisma apartiĝemo kaj la egoisma popolismo. Mi ne estas fakulo pri bankoj kaj financoj, sed nura observanto, kaj ŝatus prezenti kelkajn problemojn de la financa kompensado, kiel ĝi estas organizita en federacioj.
Germanio estas nuntempe tre kritikata pro ĝia sinteno en la eŭrokrizo. La malemo de la germana registaro subteni per kreditoj aliajn eŭropajn ŝtatojn ne originas nur el la tempo kiam la nazioj kaperis la povon kaj misuzis la bankojn, sed estas ankaŭ motivita de la spertoj pri la financa helpo, kiun la okcidentgermanoj post la reunuiĝo estis devigataj elteni - kun restriktoj koncerne salajrojn kaj socialan asekuron - por la helpoj al la orienta parto, la iama GDR.
Tio estas iasence nekonsekvenca, ĉar la Federacia Respubliko Germanio mem, estante organizita kiel federacio, konas la financan kompensadon inter la federaciaj landoj jam de pli ol kvardek jaroj. Por havi bazan ideon pri kio temas, mi tradukis por Vikipedio la klarigojn pri tiu sistemo por Svisio (kiun mi pli bone konas, sed kiu similas al tiu praktikata en Germanio):
eo.wikipedia.org/wiki/Financa_kompensado
(Financa solidareco inter regionoj ekzistas ankaŭ en ŝtatoj, kiuj ne estas federacioj, ekz. en Hispanio ktp.)
La financa kompensado, ĉu interne de lando ĉu en Eŭropa Unio, dum la aktuala ekonomia krizo ne estas populara. Kontraŭe kreskas la naciisma apartiĝemo kaj la egoisma popolismo. Ekzemple mi eksciis lastatempe, ke la registaro de la lando Bavario malemas pagi financan kompensadon por aliaj landoj de la federacio. Entute la financa kompensado por Germanio sumas je 7,3 miliardoj da eŭroj. Bavario, kiu evoluis de iam ĉefe agrara al industria regiono kun alte evoluita tekniko, kontribuas hodiaŭ per 3,7 miliardoj al la kompensada fonduso, dum Berlino kaj Hamburgo ricevas 3 miliardojn el la helpfonduso, ĉar ili havas pli malaltan produktivecon, sed altajn socialajn elspezojn. Tamen en Bavario oni forgesas ke tiu lando siaflanke profitis dum kvardek jaroj de la financa kompensado de la federacio.
Ke la germana registaro ne tro emas fari pruntojn al sudeŭropaj ŝtatoj ankaŭ fontas el la timo ke la kreditoj estos akaparitaj de la diversaj mafioj. Do ili postulas unue efikajn kontrolmekanismojn. Tion oni povas kompreni.
Laŭ mia scio Eŭropo ne ankoraŭ posedas la necesajn instituciojn por financa kompensado, ĉar ĝi ne ankoraŭ evoluis al federacio kaj la nacioj ne emas perdi tro de siaj respektivaj suverenecoj financaj. Tamen en la hodiaŭa ekonomia situacio, kiam la malmergiĝantaj aziaj, afrikaj kaj sudamerikaj ŝtatoj atingas ĉiam pli grandan ekonomian potencon, Eŭropo preskaŭ devige devos organizi sin federacie kun komuna buĝeto, kompreneble respektante la principon de subsidiareco.
Tio estas iasence nekonsekvenca, ĉar la Federacia Respubliko Germanio mem, estante organizita kiel federacio, konas la financan kompensadon inter la federaciaj landoj jam de pli ol kvardek jaroj. Por havi bazan ideon pri kio temas, mi tradukis por Vikipedio la klarigojn pri tiu sistemo por Svisio (kiun mi pli bone konas, sed kiu similas al tiu praktikata en Germanio):
eo.wikipedia.org/wiki/Financa_kompensado
(Financa solidareco inter regionoj ekzistas ankaŭ en ŝtatoj, kiuj ne estas federacioj, ekz. en Hispanio ktp.)
La financa kompensado, ĉu interne de lando ĉu en Eŭropa Unio, dum la aktuala ekonomia krizo ne estas populara. Kontraŭe kreskas la naciisma apartiĝemo kaj la egoisma popolismo. Ekzemple mi eksciis lastatempe, ke la registaro de la lando Bavario malemas pagi financan kompensadon por aliaj landoj de la federacio. Entute la financa kompensado por Germanio sumas je 7,3 miliardoj da eŭroj. Bavario, kiu evoluis de iam ĉefe agrara al industria regiono kun alte evoluita tekniko, kontribuas hodiaŭ per 3,7 miliardoj al la kompensada fonduso, dum Berlino kaj Hamburgo ricevas 3 miliardojn el la helpfonduso, ĉar ili havas pli malaltan produktivecon, sed altajn socialajn elspezojn. Tamen en Bavario oni forgesas ke tiu lando siaflanke profitis dum kvardek jaroj de la financa kompensado de la federacio.
Ke la germana registaro ne tro emas fari pruntojn al sudeŭropaj ŝtatoj ankaŭ fontas el la timo ke la kreditoj estos akaparitaj de la diversaj mafioj. Do ili postulas unue efikajn kontrolmekanismojn. Tion oni povas kompreni.
Laŭ mia scio Eŭropo ne ankoraŭ posedas la necesajn instituciojn por financa kompensado, ĉar ĝi ne ankoraŭ evoluis al federacio kaj la nacioj ne emas perdi tro de siaj respektivaj suverenecoj financaj. Tamen en la hodiaŭa ekonomia situacio, kiam la malmergiĝantaj aziaj, afrikaj kaj sudamerikaj ŝtatoj atingas ĉiam pli grandan ekonomian potencon, Eŭropo preskaŭ devige devos organizi sin federacie kun komuna buĝeto, kompreneble respektante la principon de subsidiareco.
Se bankoj profitas, ili partigas profiton inter siaj "bosoj", sed kiam ili malprofitas partigas tion inter ĉiuj civitanoj.
Germanio la plej multe kompensis al sudaj landoj, sed tie regas korupcio kaj mankas ne nur honesteco sed regas kriminala eluzado de EU. Komparu, nur kiom ricevas deputito, kiom estas da oficistoj, libertempo kaj emeritiĝo....tiam vi komprenos, ke sudaj landoj perfide eluzas EU!. Al tio nenas multaj trompoj pri emeritiĝo (atestitaj blinduloj, surduloj, invalidoj...)
Trompaj leĝoj, plantaĝoj, registrado , longe mortintoj kun emeritiĝo....
Tio ĉio kaj pli multe kolerigas homojn, kiuj mem devas ŝpari por trompistoj,
Mem en Germanio post 22 jaroj ankoraŭ estas grandaj diferencoj inter okcidenta kaj orienta parto. Tion oni ne scipovis egaligi pro manko de financoj, sed kelpis al bankoj kaj sudaj landoj per miliardoj.....
Do, ne miru kara, ke oni komencas alie pensi. Mi miras, ke oni ne iris sur stratojn.
Pierre Levy has replied to Stanislaw Rynduchla vero ĉiam _efektive_ estas meze, sed (kvankam "neverŝajne" kaj tial
plej trompe) la "mezo" ofte nur estas masko de ekstremo. Malfido al
tro facilaj evidentaĵoj trudiĝas.
Bankoj evidente havas bazan taskon de publika servo. Tial ilia privateco
estas malbono, kaj ilia privatigo estas ekonomia krimo, ŝtelego kaj
organizado de ŝtelego, prave ilustrita per la rimarko:
"Se bankoj profitas, ili partigas profiton inter siaj "bosoj", sed kiam ili malprofitas partigas tion inter ĉiuj civitanoj."
Alia maniero diri la samon estas: "Privata alproprigo de la (kolektive produktitaj)
profitoj, kolektivigo de la elspezoj kaj perdoj."
En la kompensa rezono, oni kutime atribuas "ŝpareman virton" al la plej riĉa
partoprenanto kaj "malŝpareman malvirton" al la plej malriĉa. Honesta
rezono povus inversigi la vidpunkton: kial la plej riĉa partoprenanto estas pli
riĉa, se ne pro profito de malegala interŝanĝo? La kompenso estus natura
aŭ senutila, se la "plej riĉa" importus same multe, kiel ĝi eksportas.
Se oni parolas pri korupto, necesas paroli ankaŭ pri korupto interne de la
financa sistemo mem: la plej grava korupto okazas je la nivelo de la
financaj institucioj kun la kompliceco de la ŝtatoj (dekstraj aŭ "maldekstraj").
Rilate al Grekio, mi estas konvinkita, ke la granda plimulto el la grekaj popolanoj
same honeste kaj lacige laboras, kiel la granda plimulto el la germanaj kaj
germaniaj popolanoj. Friponoj estas malplimulto kaj ilia efikeco estas sen
proporcio kun la friponado de la alta privata financo.
La nuna eŭropa financa krizo havas esence du ĉefajn kaŭzojn:
1) Nesufiĉeco de la impostoj, konsekvenco de politikaj decidoj favore al
la financa kapitalo. Tiu kaŭzo estas konstanta, ne aktuale cirkonstanca.
2) Ŝtata repago al friponaj bankoj je ĉi ties perdoj fripone faritaj. Por
tio, la ŝtatoj pruntoprenis ... de la bankoj la monon, kiun ... ili mem
produktis, donante ĝin al la bankoj. La bankoj nun "severe" postulas
"repagon" de la mono, kiun la ŝtatoj donacis al ili koste de la eŭropaj
popoloj!
Akcesore, sed specife rilate al Grekio:
1) Ĉu estas vere, ke Germanio neniam pagis al Grekio ŝulditan
monon pro gravegaj militaj damaĝoj de la Dua Monmilito?
2) Ĉu estas vere, ke en la kadro de NATO kaj eŭropa defendo,
sed ankaŭ de latenta konflikto kun Turkio, la grekaj militaj elspezoj
estas proporcie inter la plej altaj en Eŭropunio?
Mi ne estas certa (tio estas litoto), ke surstrata sangoverŝado alportus
eĉ nur komencon de solvo al la nuna kaj daŭrema kriza problemo.
En Germanio la financa transpago de unu partoŝtato al alia partoŝtato dekomence estis parto de la ekonomia sistemo. Ĝi sendis monon la "riĉaj" partostŝtatoj (tiuj kun industria ekonomio) al "malriĉaj" partoŝtatoj (kutime agrokulturaj). Tio okazis en tutŝtata kadro, do la pensioj, la labortempoj ktp. estis egalaj en la tuta lando. La sistemo hodiaŭ estas kritikata de nunaj riĉaj partoŝtatoj (Bavarioj), kiuj dum ol dudek jaroj ricevis kompensiojn kaj nun "repagu" ilin.
En EU la temo de financaj helpoj estis pli akra, ĉar la enkonduko de la mono "eŭro" dekomence enhavis la kontraktan certigon, ke oni NE transprenas la ŝuldojn de aliaj landoj. Tio, kio aktuale okazas (la financa stabilogo de iuj EU-ŝtatoj) fakte okazas ***kontraŭkontrakte***, do fakte kontraŭleĝe. La alia problemo estas, ke la EU-ŝtatoj ne havas komunan ekonomian kaj socialan kadron. Neniu en Germanio akceptas (mi esperas), ke germanoj laboru ĝis atingo de 67 jaroj por ricevi pension, dum en aliaj landoj, kies ŝuldojn ni pagu, ka homoj atingas sian pensio-aĝon jam je 60 jaroj.
La menciita transpagoj al la partoŝtatoj de iama GDR vere pruvas la malĝustecon de transpagoj. Sed tio estas alia temo.
Cetere estas interese, ke vi skribas pri "financa solidareco". Mi ĉie legas, ke oni juste kunhavigu riĉecon. Mi nenie legis pri "solidareco de penoj kaj laboro". Neniu volas kunhavigi penojn. Tio estas la vera maljusteco.
Sign-in to post a comment.