Jam delonge la taksad-agentejoj estas kritikataj. Ĵus aperis nova studo de du profesoroj el la universitato pri ekonomikaj sciencoj en St.Gallen, kiuj esploris la rolon de la taksad-agentejoj dum la periodo de 2009-2011 en konekso kun la krizo pri ŝtataj ŝuldoj. Ili konstatas ke ne ĉiuj landoj estas taksataj per la samaj kriterioj kaj ke tio havas fatalajn konsekvencojn.
Kiel konate la degradigo de la plej bona noto, triopa A (AAA), kiu signifas financan stabilecon, kaŭzas fortan kreskon de la kvoto de interezoj, se necesas prunti monon sur la merkato. Nekompreneblaj degradigoj de eŭropaj landoj estas la centraj kaŭzo kaj movigo en la eŭropa ŝuldokrizo.
La studo de Manfred Gärtner kaj Björn Griesbach esploris statistikan materialon por 25 OEKE-landoj el la periodo de 2009-2011. Parto de la esploro temas pri la fatalaj sekvoj, kiujn povas havi la degradigo por ŝtato. La interezoj altiĝas - dum la valuto malaltiĝas -, la taksadoj ĉiam pli malboniĝas kaj la lando fine iĝas nesolventa. Interne de tiu proceso troviĝas sojlo de nesolventeco. Kiam ŝtato ŝoviĝas trans la sojlon, tiam la taksadoj ĉiam pli malboniĝas direkte al nesolventeco, el kiu la lando ne plu povas memstare liberiĝi.
Cetere la Eŭropa Komisiono pridubas la senpartiecon le la privataj taksad-agentejoj konstatante ke „regule kiam la buĝeta situacio de Usono malpliboniĝas, tiam usonaj taksad-agentejoj prilumas Eŭropon“. Tial iuj eŭropaj politikistoj, kiel ekzemple la franca ministro pri ekonomio Pierre Moscovici, proponas la fondon de privata eŭropa taksad-agentejo. La tri ĉefaj taksad-agentejoj estas Standard & Poor's, Moody's kaj Fitch - ĉiuj usonaj.
Konklude la aŭtoroj alvenas al evidenta juĝo: la taksad-agentejojn oni povas konsideri kiel „ĉefaj kaŭzantoj kaj movigantoj en la eŭropa ŝuldokrizo“.
Fontoj (en la germana):
Informoj de la Universitato St.Gallen.
Artikolo en Swissinfo.
La ekzistantaj taksad-agentejoj jam pruvis sian nekompetentecon.
En Francio, en 1971 la tiama Unua Ministro, Raymond Barre,
decidis, ke ekde tiam la franca ŝtato turnos sin al la privata
merkato por financi sin. Tio estis grava, maldemokrata forlaso
de ĉefa elemento de suvereneco.
La eŭropuniaj traktatoj klarvorte postulis tion kaj do konfidis
ekstermezuran povon al la eŭropa centra banko (ECB) kaj al la
naciaj centraj bankoj de la eŭropuniaj landoj je la servo, ne de
la koncernaj popoloj, sed de la Merkato. La profitsoifo de la
Merkato estas senlima kaj estas la ĉefa aŭtoro de la nuna krizo.
Aparte ekstermezuraj estas la postuloj de la Merkato, kompleze
transmisiitaj precipe de la germana registaro, pri t.n. rigoreco,
redukto de la kosto de la prezo de labor(fort)o kaj "strukturaj
reformoj", kiuj ĉie, ĉiam kaŭzis kaj pligravigis ekonomiajn krizojn.
Mi ne estas unu el tiuj, kiuj volus ke la ekonomioj funkciu sen bankoj.
Mi opinias male, ke bankoj estas publikaj servoj, kiuj kiel tiaj
devas esti je la servo de la publiko kaj sub kontrolo, ne de privataj
agentejoj dependantaj de privataj interesoj, sed sub demokrata
rego kaj kontrolo.
Mi scias, ke la tradician pozicion de la germanaj registaroj pri tiu
temo diktas la memoro pri la maniero, kiel Hitler uzis la bankojn,
sed tiuj registaroj ŝajne ignoras, ke Hitler same kiel Musolini
ricevis senrezervan subtenon de ĝuste la tutmonda financa
Merkato, kiu pretendas nun regi ĉiujn ekonomiojn je sia profito.
Per sia obstino postuli falsan sendependecon de la centraj bankoj,
la germanaj registaroj faras kiel Gribouille (gribuj) tiu persono
inventita de Grafino de Ségur, kiu ĵetis sin en riveron por protekti sin
kontraŭ pluvo.
Ĉu vi ne intencus malfermi pri tio debaton en "Socialismo"?
www.ipernity.com/blog/risho/401927
Mi tute ne estas specialisto pri tiu fako, do bv. korekti min.
Kion faras taksad-agentejo (TA)?
Ĝi observas la merkaton de ŝtataj kreditoj kaj taksas, ĉu ŝtato povos repagi siajn ŝuldojn. Kiam iu TA konkludas, ke ŝtato ne povos laŭkontrakte repagi siajn ŝuldojn, tiam ĝi malaltigas (degradigas) la juĝnoton. Tial banko, kiu estas preta doni krediton al koncerna ŝtato, plialtigos la pagotan interezon. Do: Kiam la probableco, ke la banko ne ricevos siajn repagojn ĝustatempe, estas granda, tiam la interezo estos granda. Kiam la banko estas certa, ke ĝi ricevos siajn repagojn ĝustatempe, tiam la interezo estos malgranda. Bankojn havas proprajn sekciojn por tiu taksado, sed ankaŭ ekzistas eksterbankaj agentejoj (ĝuste pri tiuj oni diskutas aktuale).
Neniu estas devigata uzi la juĝnotojn de la TA, fakte tiuj notoj estas nuraj opinioj aŭ rekomendoj.
Krom la TA ni havas du pliajn agantojn: La ŝtatojn kaj la bankojn.
La ŝtatoj havas daŭrajn enspezojn per la impostoj de la loĝantoj. Ili havas daŭrajn elspezojn por diversaj celoj. Kial do ŝtato, kiu havas daŭtajn enspezojn, devas preni kreditojn? Tutsimple, la elspezoj estas pli grandaj ol la enspezoj, kaj fakte tio estas malbona mastrumado. Kaj jen la bazaz problemo en la diskutado pri TA: Oni mortigas la kurieron, sed ne komprenas la mesaĝon, kiun la kuriero alportis. Post la morto de la kuriero la mesaĝo tamen plui validas.
La ŝtatoj estas malŝparemaj, ili fordonas tro da mono. La finance malfortaj ŝtatoj aldone havas malaltajn impostojn, ofte ili posedas entrepenojn, kiuj estas subvenciataj de la ŝtato. Sekve la ŝuldoj kreskas, kaj la ebleco repagi la ŝuldojn malkreskas: oni devas repagi la malnovajn ŝuldojn, kaj surmetas novajn ŝuldojn sur la malnovajn. Tiu sistemo devas kolapsi.
La bankoj estas la tria aganto. Ili estas la klasika "judo Süss", kaj kiel en la romano de Feuchtwanger oni ankaŭ hodiaŭ pendigas la bankiston (tiam judon), kiu havigis monon al sia suverenulo. La suverenulo de judo Süss estis la duko, kaj hodiaŭ? En demokratia sistemo la popolo estas la suverenulo, ni ĉiuj. Oni ŝajnigas en la publika debato, ke la bankoj direktas la financan sistemon. Sed de kie banko ricevas sian monon, kaj: Kio estas mono?
Por mi la kerno de la financa krizo estas la politiko de la ŝtatoj, do de la registaroj elektitaj de ni. Neniu ŝatas konfesi, ke li mem estas kulpa (do ni mem estas kulpaj pri la krizo), pli facile estas kulpigi judon Süss.
Sign-in to post a comment.