Panĉagreno

Reza, ege strange bela esprima eldiro!
Sed Bonvolu korekti:
de homi--> el homo

Dankon pro la atentigo!
jam korektite.

anĝelo en la ĉemizo .....
beLega !

Kvankam mi ne komprenas la araban, la poemo estas tre bela.

vi pravas!

la poemo ne estas en la araba, sed kompreneble en la persa. Eĉ se la vorto "Insân" = homo devenas, mi konjektas, de la araba; ĝi ekzistas ankaŭ en la hindia lingvo.

Hmh, kio estas panĉagreno, ĉagreno pri (pro) pano? Tio ne tute klaras al mi, gravas por kompreni la poemon, ĉu?

Ĝuste! ĉagreno por (akiri) panon.
La poeto tion intencas esprimi. Se la ĉgreno lasos(permesos) li tiam povus okupiĝi pri aliaj aferoj!

Ĉagreno pri panakiro

...
fonto en la koro
kaj
akvofalo en la mano,
suno en la rigardo
kaj
anĝelo en la ĉemizo
pri homo tia kia vi
historiojn mi povus rakonti,
se la ĉagreno pri panakiro
permesus tion.


Mi foje por mi mem plibonigis vian tradukon, la poemo mem estas internacia problemo, ĉie estas homoj, kiuj ne havas la tempon verki ion, kiuj eble eĉ ne povas skribi... . Jack Londoin en sia libro "Martin Eden" montras tion bonege. Post dekdu horoj da tollavado en lavadejo eĉ geniulo Jack London ne plu povis verki eĉ linion, tiom lacega kaj kaputa li estis ...

Mi ne kontraŭas vian "pli bonigon". Mi intence faris la vorton "panĉagreno" ĉar ankaŭ en la persa la poeto tiel faris.
Daankon!

Reza,
tio estas tre bela poemo!

Ne sciante la originalon mi estas tre atententema pri juĝo, mi volas nur tion aldoni, ke oni provu traduki tiel, ke esperantistoj komprenu ĉion bone, vorto kiel panĉagreno certe ankaŭ en Esperanto kompreneblas, sed ne senpere, sed kial ne preni iun pli bone kompreneblan vorton, ĉu? Sed tiel eble perdiĝas iom de la ĉarmo de la origina poemo, tial oni ĉiam devas decidi, kio pli gravas, tion povas nur tio, kiu komprenas la originalon, kompreneble...vi volis redoni unuavice la originalan ĉarmon. Nu, tradukado estas ĉiam "danco sur ŝnuro" en senfinaj direktoj, kaj tamen fine la celo devas esti sukcesa kunfandiĝo de la originalo kaj la traduko, du flankoj de unu medalo:). Kaj tiel ne sufiĉas ĝuste redoni vortojn, oni devas kapti la sencon kaj poste REVERKI tion en Esperanto. Senfina proksimiĝo al la originalo ankaŭ en Esperanto eblas, , kaj ĝuste en tiu mirinde fleksebla lingvo, sed necesas spertoj, ju pli ofte oni tradukas, des pli sukcese oni estas finfine, kaj kompreneble oni devas forlasi ĉiujn personajn kapricojn, forlasi troigitan fieron kaj esti tute honesta persono, kiu ne pro vanto laboras sed por la verko de alia, alie oni nur sin mem respegulas kaj tradukas pale.....Via intenco reteni la ĉarmon de la poemo estas aplaŭdinda, kaj montras, ke vi havas respekton pri la verko.. la laŭdo de aliaj do ne estis tute senmerita....:)

Dankon pro via komento. Vi prave menciis pri la tradukmeneroj.

saluton mia kara amiko
via poemo estas tre bela kaj lumina estas cxe mi kaj sxi ankaux admiras gxin.