Bangkok. Broeierig. Vochtig. Chaotisch. En vervuild. Dat zal ik geweten hebben want mijn immuunsysteem slaat vandaag al tilt. Mijn hoofd lijkt te ontploffen en ik krijg amper adem.

Maar toch geniet ik van mijn eerste dag alleen in een miljoenenstad. Ik geniet van het onbekende, de stroom, de kraampjes met eten (overal echt overal). Ik koop hier en daar een kleinigheid. Ga voor verse fruitsappen zonder aan mijn darmen te denken en bewonder het Thaise volk. Klein en tenger zijn ze, zonder uitzondering. En toch lijken ze de hele dag te eten! Er is geen gerechtigheid!

Architecturaal gezien lijkt de stad me niet erg interessant, hier komt de uitstraling van het straatleven daar kan geen twijfel over bestaan. Ik kom wel een aantal tempels tegen maar weet nog niet goed wat ik ermee aanmoet: moet ik betalen? Moet ik me anders kleden? Hoe moet ik me gedragen? Ik besluit te wachten met het bezoeken ervan. Wat ik wel bezoek is The National Gallery op de Chao Fah Road. Ik heb er het rijk bijna voor mij alleen. Het is een erg mooi gebouw maar de inhoud kan me maar matig bekoren. De enige collectie die mijn hart sneller deed kloppen was de tijdelijke tentoonstelling opgebouwd met moderne kunst rond het thema "lichaam en ziel".

Iets verderop is de Khao San road een soort openluchttentoonstelling: het is al sinds de jaren '60 de ontmoetingsplaats voor alle rugzaktoeristen. Je hoort er dan ook meer Engels dan Thais spreken. Maar ik vind het wel fijn om te wandelen tussen de kraampjes en te kijken naar die jonge backpackers die allen zonder uitzondering achter een biertje zitten. Heel veel namaak op deze markt en ik koop alvast wat kerstcadeautjes voor thuis. Thai zijn onwaarschijnlijk vriendelijk en behulpzaam maar pingelen kunnen ze als de beste! In de loop van deze reis zal ik er alleen maar beter in worden.

Terug in het hotel eet ik een Thaise curry en probeer vroeg mijn bed in te kruipen. Maar het is vrijdagavond en ik slaap boven de karaoke-bar! Daar is geen oorstopje tegen opgewassen!

Zaterdagmorgen verschijn ik dus met een niet al te frisse kop en met nog meer afkeer van het karaoke-gedoe dan ik al had, aan het ontbijt waar me een verrassing te wachten staat!