... στο "δ" του χρόνου

Είναι κάτι στιγμές που το κεφάλι μουδιάζει ολοκληρο. Μία ανατριχίλα διαπερνάει το σώμα. Ο χρόνος μεγαλώνει ή και για λίγο παγώνει. Οι ήχοι τριγύρω σταματούν. Και εσύ εκεί. Στη μέση του σταματημένου χρόνου ατενίζεις με τα μάτια του "Τώρα" κάτι στιγμές σαν και αυτήν που πέρασαν.Και εσύ εκεί. Στη μέση του σταματημένου χρόνου με τα μάτια του "Τώρα" πλάθεις το μέλλον σου. Μία δυνατή κραυγή σου, ακούγεται μέχρι το διηνεκές του κόσμου σου. Ο λαιμός σου κλείνει. Από τα μάτια σου τρέχουν λίγα δάκρυα.

Και μέτα μπορείς να συνεχίσεις μέχρι το τέρμα του κόσμου που μόλις γεννήθηκε.