Petro Desmet''s blog

La mizero ne sukcesas mortigi ĝuon en lingviko! Legu kaj ĝuu kun mi!

Jen do la fino de la de mi tradukita parto de la verdikto. Krom la identigaj donitaĵoj (kiujn mi eble iam aldonos, ĉar finfine temas nun pri publika dokumento; mi pensas ke neniu povas malpermesi al mi publikigi ĝin) kaj la monaj postuloj mi tradukis ĉion vorton post vorto. (la ĝustan vortigon de la puno mi ankaŭ ne tradukis, ĉar ĝi estas, kiel kutime, en ne tro facile komprenebla lingvo, sed vi scias kiu puno estas, mi sciigis tion en alia mesaĝo).

Ni alproksimiĝas al la fino de la parto kiun mi intencas traduki. Duono de la falsdikto fakte temas pri la postulata damaĝmono.... kiu do ŝajne ludas rolon! Ĉar ankaŭ la gepatroj postulas monon, dum ili absolute certe scias ke la tuta rakonto de la filino nepre devas esti falsa!!!

Ĉi tie sekvas la kvara paĝo, traduko de la 6a paĝo de la falsdikto. Ne legu ĝin se vi ne antaŭe legis la serion! Legu ekde la komenco, kaj... se vi estas amiko, rekonita de mi, tiam vi ankaŭ povos legi miajn komentojn.

Nepre nepre nepre antaŭe legu la partojn 1an kaj 2an!

Jen la daŭrigo. Kompreneble pli bone estas komenci legadon per la unua parto!

Mi komencas la publikigon de la traduko de la verdikto. Ĝi aperas en la publika parto. Por la geamikoj mi, samtempe, prizorgas klarigojn kaj miajn komentojn. Poste mi esperas dum kelkaj monatoj absolute silenti pri la afero, kaj transiri al pli interesaj kaj pli amuzaj aferoj. Iom da pacienco!

Mi deziras rakonti pri libro kiun mi ĵus legis kaj kiu faris al mi nekredeblan grandan impreson. Ne estas imageble kiom malmulte ni scias pri homoj kiujn ni ĉiutage kontaktas, aŭ almenaŭ ofte kontaktas. Mi do absolute deziris dividi miajn sentojn kun vi, kaj iom babiletos pri la libro. Kore!

Mi estis konvinkita ke mi jam longe publikigis la decidan tekston, la tekston el la verdikto kiu argumentas la kialojn de la kondamno. Tamen, mi ne retrovis ĝin en mia blogo, tial mi publikigas aŭ republikigas ĝin nun (mi svage memoras ke mi iam en Antverpeno intencis publikigi ion, kaj tiam konstatis ke, verŝajne pro nervoziĝo, mi forgesis la tradukendan tekston hejme; kaj povus temi pri tio ĉi.... mi lunde zorge kontrolos la tutan blogon!).

Mallonga teksto por sciigi ke mi daŭre vivas kaj eltenas!

Mi jam ofte pritraktis la temon, sed hieraŭ mi, je mia miro, konstatis ke eĉ advokatoj infektiĝas kaj komencas uzi tian lingvikon; tian semantikon. Ne forgesu: se vi deziras legi pli pri la evoluo de la afero, tiam nepre necesas ke vi estu amiko.

Mi petas iom da pacienco... mi ja estas superŝutita de laboro kaj taskoj nun. Tamen, mi petas... restu kun mi!

Mi solene deklaras .... vidu tekston kiu sekvas.

Mi hejme preparis diversajn artikolojn por enmeti..... sed.... forgesis enigi ilin en mian memorbastoneton...... Do.... iom da pacienco (mi nun sidas en la Centro en Antverpeno)

Pere de tiu ĉi mesaĝo, mi petas al Paul Peeraerts kaj al Ivo Durwael.... ĉu ili ne estus pretaj ĉi tie publikigi siajn ideojn, pripensojn, konsiderojn, mirojn, konvinkojn por miaj vizitantoj, por ke ili foje aŭdu voĉon de iu alia ol de mi. Mi jam dankas. Mi nur ankoraŭ unu aferon eksplicite petas al ili: ke ili konfirmu mian deklaron ke en la tuta dosier(ar)o troviĝas eĉ ne unu frazo, kiu akuzas min pri stranga konduto kun infanoj aŭ pri suspektindaj agoj kaj rilatoj.

Mi estu klara!

Mallongan tekston nur!

Mi ĵus ricevis sciigon ke "oni konsideris la fifaktojn kiel pruvitajn" ..... kaj kondamnis min al tri jaroj da malliberejo plus amaso da aliaj punoj (monpunoj)..... Nun mi estas tro nervoza por skribi pli, sed poste sekvos!