| January 2008 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sun | Mon | Tue | Wed | Thu | Fri | Sat | ||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | ||
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | ||
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | ||
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||||
|
| Serĝo Elgo – Ŝia Lasta Poŝtkar… |
Tiu romano, originale verkita en Esperanto, estas mia unua tutlonga fikciaĵo, kiun mi legis en la internacia lingvo. Estis ankaŭ la unua fojo, kiam mi ĝuis fikcian libron, kiel libro, kaj ne nur kiel esperanta praktiko.
Temas la historio pri deksepa knabino de riĉburĝa familio, kiu malaperis dumnokte dum vizito ĉe sia maljuna avino. Tordas la historio en ĉiu ĉapitro, dum disvolviĝas la intrigo. La lerteco de Elgo eĉ superas la romanaĉojn de Agatha Christie. Ĉe Christie oni findas nur artefaritajn romanrolojn, sed ĉe Elgo oni findas realrolojn. Vera estas tio precize pri la malaperita Izabella, kiun oni montras kiel inteligenta kaj libervola junulino.
Malgraŭ (por mi) malfacila lingvo kelkloke, la romano al la leganto donas multe da plezuro. Mi forte rekomendas ĝin al la esperantistoj.
Send a message
Search for members
