Zamenhof: Komuna Identeco Homa / Common Human Identity (en & eo)

Mi citas malsupre la vortojn de Zamenhof. Ili estas ambaû impresplena kaj videbliga por ĉiu, kiu opinias, ke la ĉenero inter la homoj unue estu ilia komuna homeco, ne ilia nacia identeco.  

“Mi estas profunde konvinkita, ke ĉiu nacionalismo prezentas por la homaro nur plej grandan malfeliĉon, kaj ke la celado de ĉiuj homoj devus esti: krei harmonian homaron. Estas vero, ke la nacionalismo de gentoj premataj — kiel natura sindefenda reago — estas multe pli pardoninda, ol la nacionalismo de gentoj premantaj; sed, se la nacionalismo de fortuloj estas nenobla, la nacionalismo de malfortuloj estas neprudenta; ambaŭ naskas kaj subtenas unu la alian, kaj prezentas eraran rondon de malfeliĉoj, el kiuj la homaro neniam eliros, se ĉiu el ni ne oferos sian grupan memamon kaj ne penos stariĝi sur grundo tute neŭtrala.” 

I quote here the words of Ludvik Zamenhof, the founder of Esperanto. His comment is both impressive and perceptive for all those who believe that the link between human beings should, in the first instance, be their common humanity not their national identity. The text below is my translation from Esperanto into English. 

“I am totally convinced that every nationalism presents only the greatest unhappiness for humanity, and that the aim of every people should be the creation of a harmonious humanity. It’s true that the nationalism of oppressed people – a natural reaction of self defence – is more excusable than the nationalism of oppressors; but, if the nationalism of the strong is ignoble, the nationalism of the weak is imprudent; yet each reinforces the other and presents a vicious circle of unhappiness from which humanity can never escape unless all of us give up our self-love of the group and try instead to establish ourselves on a wholly neutral basis.”