ЄЭPatrick Kaj Sandrine - NOVKALEDONIA ESPERANTO-ASOCIOЄЭ's blog/

Hieraŭ, sabaton, post la matena instruado okazis la dua renkontiĝo de NKEA. Jam ni klarigis en antaŭa artikolo, ke pasintsemajne, Patrick ekinstruis al deko da liceanoj, kaj Sandrine al kvin plenkreskuloj. Malfeliĉe, tuj post la unua kurso de Patrick, la liceanoj feriis dum la sekvanta semajno, tial ili ne lernis pasintan vendredon. Tamen, kelkaj el ili volonte ĉeestis la klason de Sandrine hieraŭ, sabaton en la liceo, kune kun la plenkreskuloj. Post agrabla kaj ĝojiga instruado, ni invitis ĉiujn ĉeestantojn por la dua kunveno de la Asocio. Tiuj renkontiĝoj okazas unufoje dum du monatoj, kaj ĝuste koincidis hieraŭ. Ni do ĉiuj kune invadis la bienon de Madeleine kaj Daniel, kaj pasigis ege agrablan tagon. Ni tute ne sciis kiajn reagojn ni ĉiuj havus, retrovi sin kune inter plenkreskuloj kaj liceanoj. Eĉ la knabinoj (liceanoj) ne ĉiuj interkonis sin, krom dum la kurso. La etoso estis tre amika kaj babilema. Ni profitis la okazon por pluparoladi pri Esperanto, kaj mirige konstatis, ke la knabinoj tre ŝatis la ideon havi propran "sekretan" lingvon. Kelkaj eĉ konfesis, ke ili uzos Esperanton por sendi sms-on al geamikoj, por ke la gepatroj ne komprenu ! Oops !

Ĉar Patrick instigis E-o Klubon en la liceo, la knabinoj elvokis la deziron aĉeti flagon, kaj vortaretojn, bakonte kaj vendonte kukojn. Belegaj ideoj !

Ni tre ŝatis ankaŭ la buntecon de ĉeestantoj, kaj tion vi povos konstati mem per la fotoj aperigitaj. Vi ankaŭ konstatos, ke ni estis nur malmultaj dum la antaŭa renkontiĝo, kaj ĉifoje duoble. Ni kalkulas pri multaj aliaj partoprenontoj dum la tria amika rendevuo de NKEA-anoj, la 13-an de junio.

Bonaj kaj ĝojigaj novaĵoj !

Jam antaŭlonge, ni alparolis kelkajn geamikojn pri niaj agadoj kaj revceloj por Esperanto en nia lando. De hieraŭ, ĉio ekfariĝis ne nur revoj, sed realeco. Unue, ni kontaktis Direktorinon de liceo en nia urbeto, Païta, por ke ŝi pruntedonu klasĉambron en la liceo, kaj ke ni instruu al plenkreskuloj en pli bonaj kondiĉoj ol pasinta jaro. Ŝi jesis, kaj tamen aldonis kondiĉon : Ŝi deziris, ke ni ankaŭ instruu al siaj liceanoj en malsama tago kiel al plenkreskuloj. Kaj ni kompreneble akceptis. Ni, kune kun Patrick, antaŭ semajno do ekprezentis nian karan lingvon, ĝian celon kaj rapida lerneblecon al proksimume 6 knabinoj kaj unu instruistino pri la angla lingvo ! La kontakto estis agrabla, kaj ĉiuj, je la fino, petis kiam kaj kie ekkomencos la kursoj. Venis al la prezentado ĵurnalistino. Ŝi tuj verkis artikoleton kaj aperigis ĝin en la morgaŭa landa ĵurnalo. Rendevuo do estas prenita por la sekvanta vendredo de tagmezo kaj duono gis la unua kaj duono posttagmeze. Kaj tiu vendredo estis do hieraŭ, la 3-an de aprilo. Nur Patrick okupiĝas pri instruo al lernejanoj, kaj li iom demandis sin, kiom da ili revenos.... kaj la rezulto estis hieraŭ mirinda kaj ege kuraĝiga. Dek el ili venis (inkluzive de la instruistino pri la angla, kaj eĉ knabo), kaj eklernis gaje kaj eĉ jam kreis klubon de Esperanto en la liceo. Ĉar la membraro de NKEA rendevuas venontan sabaton, la 11-an de aprilo, Patrick eĉ invitis siajn novajn lernantojn por la renkontiĝo. Nur kelkaj el ili povos partopreni, pro tio ke ĉi-semajno estas ferisemajno, kaj kelkaj loĝas malproksime de nia urbeto. Konklude; ni ja estas ege ĝojaj pro la rezulto kaj multe kalkulas je tiuj gejunuloj por disvastigi Esperanton tra nia insulo, kaj eĉ prepari ilin por ekinstrui. Ili ja estas la estontaj Esperantistoj !

Sekvanta verkado temos pri la sabata kurso al plenkreskuloj, kiu ekkomencis ĝuste hodiaŭ, sabaton le 4-an de aprilo 2009, kaj kiu ankaŭ estas ĝojiga afero. Spektu la hodiaŭjn fotojn aperigitaj.