OCEANIA KONGRESO 2008

Saluton gekaraj,

Jen, ni nun povas komenci blogeton pri niaj Esperantaj travivaĵoj. Loĝante en NovKaledonio, malfacile estas partopreni kongresojn, aŭ renkontiĝojn, kiuj plejparte okazas Eŭrope. Ni nun esperantiĝis de 3 jaroj kaj estas entuziasmaj esperantistoj. Do, por la unua fojo, ni finfine spertis kongreson, fakte Oceanian Kongreson, kiu kutime kunigas kaj Aŭstralio kaj NovZelando. Kaj por la unua fojo, ankaŭ nia lando partoprenis. Ĝi okazis en Aŭklando (NovZelando) de la 14-a ĝis la 23-a de januaro 2008. Partoprenis proksimume sesdek personoj, kaj neatindite de ni, ankaŭ vizitis la kongreson, esperantistoj el Francio, Italio, Japanio, Slovakio kaj Svedio. Ni unue devas konfesi ke la kongresejo estis ... ege agrabla kaj kvieta kun granda verda parko. St Francis Retreat estas eksa monaĥejo, kaj restas nun ejo por ĉiuj, kiuj deziras mediti aŭ simple eskapi la ĉiutagan vivon. Dek tagojn ni pasigis ĉiuj kune, kaj simple, ni ĝuis ĉiun momenton. Matene kaj posttagmeze, okazis tri nivelajn kursojn. Por tute novaj lernantoj, Katja Steele gvidis kursojn. Stano Marĉek instruis al Meznivuloj, kaj Trevor Steele al Progresintoj. Ni do ĉeestis la kursojn de Stano, kiu kompreneble instruas per sia "Rekta Metodo", kaj li volonte klarigas ĉion, por ke ĉiuj post la kursoj, povu instrui siavice.

Ekskursojn oni ankaŭ povis partopreni. Ni mem partoprenis nur unu el ili, kaj vere ĝuis la sperton. Ni fakte vizitis Maorian renkontejon, kaj ni devis respekti maoriajn kutimojn. Interesaj ! Ili eĉ pretigis tipajn manĝaĵojn por ni.

Vespere, post la vespermanĝo, okazis diversaj diskutoj, ludoj, kantadoj, kaj .... fumado ekster la domego. Jes, Patrick kaj mi estis la du solaj fumantoj. Hontu ni !!! (Sed, dank'al tiu fakto, ĉiuj tuj sciis kie serĉi nin ĉiumomente. Hehe ! ). Kaj post la aranĝitaj vesperoj, tiam komencis diskutoj kaj babiladoj, kaj ridegoj ĝis malfrue, kaj nur ekstere pro la fumantoj.....

Nur 3 novkaledonianoj decidis ekzameniĝi dum la kongreso. Rezulto : Patrick tute sukcesis la Elementan nivelon, kaj ricevis diplomon de Aŭstralia Esperanto Asocio. BRAVE ! Leonie, ankaŭ sukcesis la voĉan parton de la sama nivelo, kaj perpoŝte jam sendis la skriban. Ŝi certe ankaŭ ricevos diplomon tre baldaŭ. Sandrine ankaŭ sukcesis la voĉan parton de la Supera nivelo, kaj nepre devas labori kaj sendi la skriban parton. Antaŭen ! Ni, de nun, povas aldoni, finfine, ke ni triope ricevis Aŭstraliajn Diplomojn pro tute sukcesaj ekzamenoj. Koran dankon al S-ro Trevor Steele kiu montriĝis ege indulgema.

Rezume, tiu kongreso estis ege sukcesa kaj agrabla. Ni ja fariĝis amikojn kun plejparte el la partoprenantoj. La etoso estis ja ege amika kaj neforgesebla. Larmetoj aperis dum la adiaŭo....

Ni nun rendevuas en Sidnejo (Aŭstralio) en januaro 2009. Espereble, niavice, ni baldaŭ kapablos okazigi tian renkontiĝon en nia lando. Vivu Esperanton !