Voor de tweede keer tref ik een hond met een hernia perinealis … onze eerste border had dit ook en nu is Drift ook onder het mes geweest voor deze aandoening. Ik begreep van de chirurg dat zij meer border collies ziet dan andere rassen met dit probleem, en vroeg mij af waardoor dit dan zou komen. Daar had zij helaas geen antwoord op, de oorzaak hiervan is eigenlijk niet bekend. Er zijn wel wat veranderingen met een aantal jaren geleden in de behandeling na de operatie. Onze eerste kreeg nog spul door z’n eten om de ontlasting dunner te houden en was zo’n beetje een maand aan de diarree en half incontinent. Dat doen ze tegenwoordig niet meer al moet je wel in de gaten houden of er niet geperst wordt en dat de ontlasting “soepel” is. Een fijn klusje is ook het schoonhouden i.v.m. infectiegevaar. Hij kreeg ook een enorme bult bij de hechtingen, wat gelukkig vocht bleek te zijn en vanzelf wegging. De operatie zelf maak je natuurlijk niet zo mee behalve de zenuwen, het is meer de periode erna die met een border moeilijk is … rustig blijven, niet rennen, van de hechtingen afblijven etc. etc. Maar gelukkig kun je na 2 á 3 weken weer kalmpjes aan gaan opbouwen … denk je … dat kalme kun je gewoon uit je hoofd zetten, bloedje fanatiek is hij weer !!!