Een rare combinatie zult u zeggen, een border collie en egeltjes … dat ben ik helemaal met u eens! Nu de avonden vroeg vallen komen ze uit alle gaten en hoeken tevoorschijn met hun schattige neusjes maar o zo scherpe stekels, op zoek naar een plekje om te overwinteren. Drift laat zich door de stekels helaas niet weerhouden … hij vindt ze overal en ruikt precies waar ze zich schuil houden. Als hij op een open veld gaat zigzaggen zonder enige reden heeft hij meestal een egelspoortje te pakken … Ik heb geen idee wat hij er zo interessant aan vindt, maar laatst heeft hij zo’n schattig opgerold exemplaar onder een heg vandaan geplukt en voor m’n voeten gesmeten … vervolgens is hij op 12 uur gaan staan met z’n kont omhoog … drijven ? spelen ? apporteren ? Hij geeft geen zier om de stekels, kennelijk staan zijn dracula tandjes net dicht genoeg op elkaar om er geen last van te hebben als hij zo’n egeltje vasthoudt. Hij ziet ze kennelijk niet als prooi want hij schud er niet mee maar komt er vol trots mee aan rennen. Gelukkig laat hij op commando los en ik hoop dan altijd maar dat hij zo’n beestje niet bezeerd heeft. Pas als het kouder wordt zullen ze in winterslaap gaan … duimen maar dat de spoortjes dan vervagen en Drift ze niet wakker maakt …