Manolo's blog/

1606

Jen mia kongres-numero dum la pasinta 93a UK en Roterdamo. Pro hazardo, ĝi koincidas kun la dato de elkonstruiĝo de la muzeo-domo de Rembrandt en proksima urbo Amsterdamo, kiel montras la apuda bildo.

Kelkaj miaj fotoj de la evento estas videblaj en tiu ĉi albumo. Ĉiuj fotoj de la albumo estas tute libere preneblaj por kia ajn celo, eĉ komerca, kun la nura postulo agnoski devenon kaj aŭtorecon al Manuel Pancorbo Castro.

Kelkaj kongresanoj amasiĝis en…

Mi ne deziras fari plen-detalan raporton pri la kongreso. Mi tamen nepre diru, kiel negativaĵon, la priplorindan limigitan hom-kapablon de la ĉefa salono -nur 850 sidlokoj-, kio puŝis multajn en alian improvizitan salonon kun ekranoj -kiun mi spite nomis punsalono, punĉambro- laŭ tute ne kontentiga solvo priplendita de multaj kongresanoj. Pliaj tiaj plendoj legeblas en Libera Folio, kaj en la blogo de Zlatko.

Preparoj por la nacia vespero

Pozitiva estis, kiel ĉiam, renkontado konatojn, eĉ nurretajn konatojn, kaj koni novajn amikojn. Mi aparte menciu la unuan fojon kiam mi vidis, aŭskultis kaj alparolis la grupon Akordo, kiun mi adoras eĉ kultas! Ili tute ne elrevigis min. Ĝenerale la artaj aranĝoj estis tre kontentigaj, kaj mi klopodis ĉeesti ĉiujn!

Kara amiko

Mi partoprenis por unua fojo en la internacia arta vespero (nu, antaŭe mi partoprenis sed nur kiel ano en Internacia Ĥoro) en tri programeroj: en la Internacia Ĥoro; en la Gresiljona ĥoro, gvidata de Franjo Provost, kiu ludis la 16-jarcentan kanton Kara Amiko, en la hispana kaj esperanto; kaj ankaŭ mi kantis sola du kantojn, pri kiuj mi skribos poste. En unu el ili mi estis akompanata al piano de Mayuko Tazima.

Mayuko Tazima

Ĝuste pri tiu aminda japano mi deziras aparte skribi: ĉarmega, simpatia, sprita, bonega pianludisto kaj kantisto... kaj helpema! (jen la signifo de ŝia nomo; vere! tion ŝi malkaŝis al mi!) Ŝi tute sinofere akceptis lerni la pianan parton de la kanto Granada, tute novan por ŝi. Ŝi faris profesiege, haste lernante per skiza partituro kiun mi hazarde portis! La rezulto estis bonega ŝiaflanke: tute nature ŝi ludis kun tio, kion hispanaj ciganoj nomas duende [feo] (inspiro, artemo.... mi ne scias kiel traduki), laŭ stilo tute fremda por ŝi!

Memorinda renkontiĝo, bonŝance kiel kutime.

Kiel mi jam diris, mi partoprenis soliste la Internacian Artan Vesperon de la pasinta 93a UK en Roterdamo, i.a. per prezento de du kantoj. Jen priskribo de ili kaj ties tekstoj.