Kisu min multe – Franco Luin
 Kisu min,
kisu min multe,
kiel se estus ĉi nokto
 la lasta por ni.

Kisu min, kisu min ofte,
ĉiam timegas mi perdi vin
post tio ĉi.

Kisu min,
kisu min multe,
kiel se estus ĉi nokto
 la lasta por ni.

Kisu min, kisu min ofte,
ĉiam timegas mi perdi vin
post tio ĉi.

Mi volas teni vin preme,
okul' ĉe okulo,
kaj resti kun vi.
Pensu, ke eble jam morgaŭ
mi devos foriri,
foriri de vi.
 
Kisu min,
kisu min multe,
kiel se estus ĉi nokto la lasta por ni.
Kisu min, kisu min ofte,
ĉiam timegas mi perdi vin post tio ĉi.

Kisu min, kisu min multe,
kiel se estus ĉi nokto la lasta por ni.

Kisu min,
kisu min multe,
ĉiam timegas mi perdi
vin post tio ĉi.

ĉiam timegas mi perdi
vin post tio ĉi.

Tradukis Esperanten – Franco Luin*

BESAME MUCHO - Kantas Bocelli
 
Besame,                                 
besame mucho
como si fuera ésta noche
la última vez

Besame, besame mucho
que tengo miedo a perderte
perderte después

Besame,
besame mucho
como si fuera ésta noche
la última vez

Besame, besame mucho
que tengo miedo a perderte
perderte después

Quiero tenerte muy cerca
mirarme en tus ojos
verte junto a mi
Piensa que tal vez mañana
yo ya estaré lejos,
muy lejos de ti

Besame,
besame mucho
como si fuera ésta noche
la última vez

Besame, besame mucho
que tengo miedo a perderte
perderte después

Besame,
besame mucho
que tengo miedo a perderte
perderte despues

que tengo miedo a perderte
perderte despues...

(DEMANDO AL ALEJANDRO COSSAVELLA: Ĉu vi kantas tion en la Esperanta? Hum...revinde!)

 
Les Feuilles Mortes
 
Oh! je voudrais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle,
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Tu vois, je n'ai pas oublié...
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Et le vent du nord les emporte
Dans la nuit froide de l'oubli.
Tu vois, je n'ai pas oublié
La chanson que tu me chantais.
Refrain:
C'est une chanson qui nous ressemble
Toi, tu m'aimais et je t'aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
Toi qui m'aimais, moi qui t'aimais
Mais la vie sépare ceux qui s'aiment
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
Sourit toujours et remercie la vie
Je t'aimais tant, tu étais si jolie,
Comment veux-tu que je t'oublie?
En ce temps-là, la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui
Tu étais ma plus douce amie
Mais je n'ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais
Toujours, toujours je l'entendrai!
 
Flo! Omaĝe al via nacieco...rsrsrs  Kantu ;-D
 
Bone, nun en la Itala...
 
 
A TE – Andrea Bocelli

Sai perché
cerco in te
la felicità
che sarà
perché sei
sei tu nei miei
sogni e nelle nostalgie
così fortemente mia
ma con te
vola via
l'eco di un dolore che
pesa in questa vita mia
ma io come potrò
essere sempre l'unico
regalarti il sogno che
tu m'hai fatto vivere
amore mio
come il sole anche di più
scaldi questo cuore tu
sai perché
siamo insieme io e te
perché il nostro amore è
un incontro d'anime
 
(Kaj vi Andrea Fontana...Esperante? Reveme! ;-))))
 

Grazie, Bocelli!!!  

Come ti voglio bene. Dopo che ti ho conosciuto, il mondo siè modificato ;-D

Kaj al la artistoj en nia komunumo mi diras, ke mi amas voĉojn... kaj per muziko mi pasas la tagojn. Montru vian artaĵon al mi! Kaj do mi montros al la esperantistoj per “Parolu, mondo!” Ĉu interkonsentite?
 
Kisu multe, kisu plu!  Kisu, kisu, kisu!  ;-)
 
Do kisojn al vi ĉe la vango! ;-D
 
Via, Mirna Marino