Mielo's blog

Nun ne pri la Dalai-lamao sed libron de simpatia virino.

"Végül ráeszmélek, hogy a boldog élet titka nem más, mint elállni a saját utadól, és hagyni, hogy maguktól alakuljanak a dolgok. Mert aminek meg kell történnie, az meg is történik."
(Moon Unit Zappa: Amerika the Beautiful)

Eble Esperante:

Fine mi divenas ke sekreto de la feliĉa vivo ne estas alia, kiel flankenstari el via propra vojo kaj lasi, ke la aferoj evoluu memevidente. Ĉar kio devas okazi, tio ankaŭ okazos.

Kial ĉiuj estas pli saĝaj ol mi ? Ĉi tiun jam mi demandas kaj ne Moon Unit Zappa.

Hieraŭ komencis neĝi. Kaj ekde tiam preskaŭ daŭre neĝas. Por mi nun tute ne mankas la neĝo. Mi rekonas belecon de la neĝo sed nun mi vidas nur la malagrablaĵojn. Ĉefe pro la trafiko.
Neĝas jam dum du tagoj sed neniu purigas la vojojn, stratojn. Mi ĉiam aŭdas en la radio ke oni estas preparitaj, ĉio estos en ordo se neĝos. Do .....

Ĝenerale mi iras al mia laborejo per aŭto. Se mi piediras por mi bezonas 30 minutoj. Nun mi ne kuraĝas uzi la aŭton pro la danĝeroj, la vojoj estas ege glitigaj. Bone, mi provu la autobuson.
Mi atendis la buson dum 30 minutoj (piedirinte mi jam estus tie !!!). La buso iris 3 haltejon dum 20 minutoj. En la buso ĉ. 150 homoj.... eble pli multe :-). Mi renkontiĝis kun mia konatulo kiu diris ke li sentas ege malvarmon kaj komencis demeti vestaĵojn. Unue la mantelon, poste la puloveron ... Ĉiuj homoj rigardis lin iom strange ... Mi diris al li ke eble li ne daŭru jam, li respondis: estas ege grava la komforto. Ĉiam, ĉie ! Ba ! Ankaŭ en granda amaso :-)

Post 3 haltejo mi ne povis jam elteni la situacion kaj elbusiĝis, mi piediris dum 20 minutoj kaj mi estis jam tuj en mia laborejo :-)

Mi legis en la trajno: Laŭ la Dalai-lamao, ni havas unu aĵon en nia vivo: esti feliĉa.

Mi nun provas esti feliĉa.

Sed kiel mi faru ?

Mi promenis sur la strato kaj ne volis kredi al miaj okuloj. Antaŭ la papervendejo juna knabo sidis sur la tero kaj almozpetis. Unu el siaj gamboj estis bulpiedo kaj ĝi estis videbla ĉar tubo de la pantalono estis suprentirinta. Nekredeble :-( En la malvarma novembra tago kompatinda knabo sidas sur la strato kaj lia piedo estas nuda ..... Mi scias ke ekzistas almozulmafio, kiuj sendas malfeliĉajn homojn sur la straton almozpeti. Terura :-( Sed kiuj povas movdifektitan infanon sidigi sur la starton ??
Mi vidis lin antaŭ tri tagoj sed ofte pensas pri li. Kian vivon li havas ? Kun kiuj li vivas kiuj ne admonas kaj helpas lin sed humiligas. Kaj mi kulpigas ankaŭ min mem. Mi devintus fari ion. Mi ne scias .... eble paroli al policisto ke ili faru ion.
Mi denove ne estas fiera pro la homaro.

Leprechaun

Mi aĉetis lin en Irlando. Estis kiu diris al mi ke li estas malica, ne estas bona ideo havi lin. Sed mi ne kredis. :-) Kia stultaĵo, li estas nur objekto, artefarita gnomo. Li ne havas personecon, animon, konscion. (Sed kial mi parolas pri la koboldo kial "li" ? Kial ne ĝi ???)

Ridinda afero. :-) Mi diris al ĉiuj kiuj vidis lin sur mia skribotablo. "Li estas nur senkulpa, eta koboldo. Kial li estus kruela ? Li estas iom petola, sed sendube kara, bona. Li amas min."

Bone, mi devas rekoni, li ne aspektas tro bele, afable. Kaj mi ne estas superstiĉa. Tute ne ! :-)

Sed .....la malbonaj aferoj, malsanoj komenciĝis de kiam li vidas min el la skribotablo. Sur lia vizaĝo rido, eble moko.

Malgraŭ ĉio, mi ne povas elĵeti lin.

Feo

Mi ŝatus havi saman jupon kian ŝi havas.

Kaj ....
mi ŝatus havi saman sakon, saman hararon kaj jes, saman rideton.

Mi ne ŝatus havi kronon sed mi ŝatus havi nun samajn belajn flugilojn. Ili estas kiel flamoj ....belegaj ..... eble Ikarus havis samajn, tamen mi esperas flugiloj de mia Feo estas eternaj. Hmm... kiuj estas eternaj ? .... Do, se mi havus nun flugilojn mi ne estus jam nun en mia lito kaj manĝus (brrrrr !) pilolojn anstataŭ frago, sed mi jam flugus al okcidento. Vi ne demandu kial al okcidento. :-)

Kaj kial mi havas samajn malsaĝajn pensojn kiam mi ekvidas io ajn ?

Kiam mi komencis skribi pri mia vivo mi pensis estas bona ke mi jam povas skribi kaj estos bona se mi "elskribas" el mi la problemojn. Kaj jes, certe estis bone. Mi preskaŭ kiel fredmulo povis jam rigardi mian pasintan vivon. Sed la homo kiu priploras tion kio jam pasintis estas kompatinda. Mi ne volas subakviĝi en la memkompatemo.
Mi ne viŝis mian antaŭan blogon nur kaŝis ĝin. Ĝi estas valora por mi ĉar mi eksciis - kaj ne nur nun :-) - ke mi ne estas sola. Dankon al vi ĉiuj pro la publikaj kaj privataj mesaĝoj :-)

La interreto senpezigas nian vivon sed ankaŭ pezigas. Kelkfoje miaj fingroj kiel la papilioj :-)
Nun ne. Kion mi skribu ankoraŭ ? Eble ne bezonas pli multe :-)

Lumo de la Plenluno vekis min subite je la tria horo. Estis stranga sento. Kaj mi sciis ke mi duondormas. Mi rigardis la arĝentan lumon sur mia litotuko kio estis la unusola lumo en la malhela ĉambro kaj sentis ke nun komenciĝas mia nova vivo.
La nova Luno kaj mi..... Mi devas lerni kiel mi faru multe da aferojn, sed - vi ridetu trankvile :-) - mi sentis ke la Luno estos ĉiam apud mi kaj forlasas min neniam. Hmm.. kiel la Luno povas subteni min ?
Mi ne memoras pri kio mi pensis ankoraŭ. Mi ekdormis denove.

"Mindketten csak téged szeretünk - én is, te is."
(Fodor Ákos)

Ni ambaŭ nur amas vin - kaj mi, kaj vi.

La vetero estas preskaŭ somera sed io jam estas en la aero. Matene nebulo flugas sur la kampo kaj vespere estas 10 gradoj C. Sed tage sunas belege, ankaŭ mi promenas volonte iomete manĝopauze rigardante la aŭtonajn florojn. Sur la ĉefplaco multe da homoj (ĉu neniu laboras ???), en la fontanoj kolomboj banas kaj infanoj ludas.
Sur la benko paro sidas. Mi iomete envias ilin. Certe enamiĝinta paro ĝuas la belan veteron kaj kompanion de unu la alia. Ho, romantiko ! :-)
Kiam mi iras antaŭ ili la virino diris ion kion mi ne komprenis kaj la viro respondis: "Lófaszt ! Mindenhová a férjeddel mégy, baszki ! " Hm.... romantiko... La esprimoj kiujn li uzis ne estas tro belaj kaj karaj. La "lófasz" estas parto de la ĉevalo, kion....hmm... la besto uzas kiam ĝi volas ekzemple urini... mi ne provas traduki ĝin nun. La esenco: "Vi iras kun via edzo ĉien." La lastan vorton de lia frazo mi tute ne ŝatus traduki, ĝi estas vulgara, malbela esprimo rilate al la seksa akto.
Nu, mi ekskuis mian kapon kaj iris pluen sed mia antaŭa sento forflugis iomete.

"Mi ne scias. Mi neniam pensadis kial mi amas vin." Vi respondis sufiĉe rapide. Kaj mi iris al la banĉambro kontente.
Kompreneble, ankaŭ mi ŝatus aŭskulti kiel ĉiuj virinoj ke mi estas bela, ŝaĝa, ĉarma. Jes, aminda :-) Kaj mi ofte ŝatus se vi estus iomete pli romantika. Sed mi vere estis kontenta pro via respondo. Se vi respondintus alie mi ne amus vin. Vi ne estus vi. Jes, mi povus vicigi dum horoj kial mi amas vin. Kaj mi ĉiumomente povus diri al vi romantikajn, amajn frazojn. Sed vin ne interesus. Vi estas tia, kia. Kaj mi amas vin pro tio.

La vivo estas simpla, ĉu ne ?

Post 14 jaroj denove estas hungara futbalteamo en la Ligo de Ĉampionoj ! Kaj ĝi estas teamo de mia urbo Debrecen. :-) Marde la tutlando zelotis al la teamo en Budapeŝto ke ili venku ankaŭ la bulgaran ĉampionon post la svedaj kaj estonoj . ( En nia urbo - kie ludas jam dum 5 jaroj la hungara ĉampiono ne ekzistas tauĝa stadiono ludi laŭ postuloj de la UEFA.) 18.000 zelotoj vojaĝis al Budapeŝto el Debrecen. Inter ili ankaŭ mi, kiu diris ankoraŭ lunde ke mi ne estas stulta vojaĝi tutnokte. :-) La atmosfero estis tre bona, vere la tutlando ĝojis pro la sukceso. Zelotoj de la diversaj futbalteamoj nun forgesis ilian teamon kaj honeste zelotis pro la hungara ĉampiono.

Hodiaŭ estos la loto kie ni ekscios ke nia teamo en kiu grupo daŭrigos la ludon. Kompreneble neniu atendas ke ili venkos ekzemple la Barcelonon. :-) Ni ne povas aĉeti famajn internaciajn ludistojn, la klubo estas malriĉa. Por ni jam estas vere granda sukceso ke la teamo estas inter la plej bona 32 teamoj. Ni atendas ke ni vidos bonajn futbalmatĉojn kun la plej bonaj futbalteamoj. (Espereble Víctor zelotos apud mi se ni fifine ludos kun la Barcelono :-) )

Nu, ek nu Loki ! :-)

La grupoj:

Do, mi dankas ankaŭ ĉi tie,pro tio ke mi havis okazon partopreni iomete en laboro de la Pafklik. Mia tasko estis eta sed la rezulto plaĉas ankaŭ por mi :-) Mi gratulas al la knaboj kaj deziras al ili ĉion bonan kaj multajn sukcesojn.

http://www.ipernity.com/doc/39805/5757592

... ekzistas tipa nacia konduko ? Aŭ eco. Oni diras ke la germanaj estas malvarmaj,sobraj, ĝisfundaj kaj raciaj, la anglaj estas malvarmsangaj, la italaj, hispanaj estas ardaj, la orientaj estas ĝentilaj kaj karaj. La usonaj estas memfidaj. Mi ne scias kion oni diras pri la hungaraj. Sed mi pensas ni estas gastamoj, nin interesas multe da aferoj. Ne estas hazarde ke multe da famaj hungaraj investistoj ekzistis kaj ekzistas. Ni estas amikemaj, rektaj, sinceraj. Do, mi ne volas laŭdi mian nacion. :-) Certe ankaŭ ĉi tie ekzistas multe da diversaj homoj, kiel ĉie. Sed mi kredas ke vere ekzistas tipaj naciaj kondutoj kiuj karakterizas la homojn. Do, mi devus esti simila kiel estas la germanaj. :-)

Somera Esperanto Semajno. Ankaŭ por mi estas iomete nekredeble, sed mi estas en Esperanto renkontiĝo en Slovakio. Mi interparolas jam dum 5 tagoj nur Esperante. Mi sciis ankaŭ ĝis nun ke la Esperanto vivas, sed ĉi tie mi ĉiutage uzas ĝin ne nur virtuale.

Do, se mi ne misvojaĝos tute en Bratislavo - kiel tiam, kiam mi veturis ĉi tien - mi rakontos al vi ankoraŭ pri miaj travivaĵoj.

Nun, mi iros al rapkoncerto ..... hmmm.... :-)

Kio estas via plej malnova memoraĵo ?

Mi memoras pri urso kiu murmuris kaj venis al mi kaj mi ege ektimis. Poste mi jam ne timis la ludurseton kiun mi ricevis Kristnaske kiam mi estis ĉ. 3 jaraĝa. Sed tiam ĝi ŝajnis kiel granda monstro al mi.
Mi havas ankoraŭ kelkajn malklarajn memoraĵojn. (Mi memoras pri kuba jupo, mi kredas ke ĝi estis mia.) Sed ili estas nur ĉifonaĵoj.

Kaj kial ni havas tempon por neniu kaj nenio ?

Nuntempe mi komencas kredi, ke nur mi havas liberan tempon. Se mi "plendas" - ĉar mi plendas laŭ miaj geamiko - ke kial ili ne serĉas min aŭ kial ili ne respondas pro miaj mesaĝoj mi ricevas la sekvontan frazon: "Mi estas(estis,estos) okupita". Kial nur mi ne estas okupita ??? Kio tute ne estas prava, ĉar mi laboras malmole en mia laborejo, poste ankaŭ hejme sed mi ĉiam havas sufiĉan tempon penis pri miaj geamikoj. Nuntempe, mi jam sentas min malkomforte kiam mi serĉas ilin. Ĉu eble mi ne estas jam la malnova ? Ĉu mi estas enuiga, ĉangrena ? Ĉu mia persono ne estas jam interesa ? Kion mi faris ? Kio sanĝiĝis ? Ĉio estas nekredeble por mi.
Mia juna kolegino antaŭ tri semajno naskis belegan bebon. Ŝi nun estas depresia. Ŝi pensas ke ŝi ne estas bona patrino, ŝi ne estas taŭga okupiĝi pri la bebo. Nun ŝi iras al ĉiu tage al la hospitalo, al la psikologisto kaj sia patrino okupiĝas pri la bebo kiun ŝi tute forgesis. Mi legis, ke la depresio estas kemia, genetika malsano. Do, ŝi estas senkulpa. Mi bedaŭras la bebon, mi bedaŭras ŝin. Mi pensadas kiel mi povus helpi al ŝi. Mi demandis ankaŭ miajn kolegojn kiel ni povus helpi al ŝi, sed ĉiuj estis tute indiferentaj.

En kiu mondo ni vivas ? Kaj kial ni vivas ?

Ĉu ekkoni lingvon perfekte kaj poste uzi ĝin aŭ kiam vi konas jam iomete la regulojn kaj kelkajn vortojn uzi ĝin tuj ?

Hieraŭ mi interparolis kun mia kara amiko pri la lingvlernado. Li diris, ke laŭ li, li malŝparis jam multe da tempo por lerni lingvojn aŭtodidakte. Nun li sentas ke li devas trovi instruiston kiu instruus por li la Esperanton perfekte - kompreneble, legante dume esperantlingvajn librojn - kaj poste okupiĝi pri la nacia kaj internacia Esperanto-vivo, partopreni en kongresoj, esti ano en la Pasporta Servo, ktp. Mi diris al li, ke ankaŭ laŭ mi estas grave ke ni studu la gramatikon kaj a vortojn sed dume ni daŭre devas uzi la "vivan" lingvon. Laŭ mi, la plej bona praktio estas se vi uzas ĝin ĉiutage kaj ĉefe se vi parolas voĉe kun aliaj.
Kiam mi lernis lingvojn - rusa, angla, hispana - neniam sukcesis al mi tio, kio nun sukcesas. Post kelkaj monato de lernado mi kuraĝis skribi on internaciaj retpaĝoj kaj ĉefe ke mi kuraĝis interparoli voĉe kun eksterlandoj. Kompreneble, mi havas ankaŭ nun multe da eraro. Mi devus okupiĝi pri la gramatiko ĉar mi ofte forgesas regulojn aŭ miksas ilin. Sed mi pensas ke mi lernis multe dum la vivaj interparoladoj. Kaj mi volas ofendi neniun kiu entuziasmas pro la movado kaj samideaneco, sed por mi la plej grava estas tio, ke mi libere kaj facile povas komuniki kun iu ajn esperantisto en la tutmondo. Mi ne diras ke sen eraroj, sed kompreneble. Mi estas dankema pro tio ke mi havis okazon paroli voĉe en la Dua Vivo, ke mi povas partopreni en la lingvkursoj kie ni daŭre interparolas pri diversaj temoj.

Do, ni ne konsentis. :-)