Ni interparolis  telefone kaj mi diris, ke mi sentas ĝojon pro vi ĉiam. Vi demandis "kial" ? Kaj mi respondis, ke vi ricevos de min tuj vangofrapon. Ĉu vi memoras ? :-)
Mi respondis al vi, ke kial oni sentas ĝojon pro la suno, pro la aero, pro la flora kampo. Kaj vi diris, ke eble, por ili estas komprenebla la suno, la aero, la flora kampo. Eble... Sed.... Vi por mi estas ĉio. Mi ne troigas. Kaj ĉi tiu sento por mi estas komprenebla. Ĉar vi estas por mi vere alia parto de mia animo. Mi sentis al mi tia proksime neniun. Ĉio estas kompreble por mi kion vi volas, diras, faras. Por vi, mi devas klarigi nenion, ĉar vi scias, pri kio mi pensas. Kaj la sento estas reciproka.

Mi ekdormis dume kiam mi skribis ĉi tiun tekston.... :-)... poste...