La jupo falis el mia mano sur la plankon....kie estas la fotilo ????...tuj, tuj !!!!.. ho ! tie.. sur la breto, sub kelkaj libroj.. Mi ŝaltis la fotilon per tremaj manoj ĉar mi estas tute nervoza ke la lumo kion mi ekvidis sur la muro malaperas baldaŭ. La vidaĵo estas nekredeble interesa, la suno kio nun vekiĝis lumas jem en mian ĉambron tra la manĝejo el la fenestro de kuirejo. La floroj, diversaj objetoj nun estas videblaj sur la muro. Kompreneble ili estas ombroj nun :-) Mi ne sicas kial, sed mi devas foti ilin. Estas vere nekredeble, ke ni tute ne devas foriri, ni povas trovi ĉiutage diversajn interesajn vidaĵojn ĉiutage ankaŭ hejme.

Jes, vi pravas.Mi tute forgesis la jupon. Ho ! :-) Mi ne devus foriri sen ĝi. Estas jam iomete malvarma vetero ....