Mielo's blog

Ni promenis malrapide, ne devis rapidi. Ankaux la hundo flaresploris kalme en la fresxa printempa nokto. Mi sentis kuriozajn odorojn, ili tiklis mian nazon, miajn pensojn. La siringo.... gxia bondoro estas profunda... mi vidas antaux mi belan, maturan virinon, kiu floras kiel siringo...Kaj mia favorata floro, la majfloro, gxi estas fresxa kiel knabineto, kiu kuradas sur maja herbejo. Kvanakam, gxi sxatas flori apud bazo de maljunaj ombraj kverkarbaj... iomete kontrauxdiro :-)
Cxu floras jam anklaux la argxentarbo ? Nuntempe, mi ne povas elteni odoron de gxi, pro la stulta alergio.... mi bedauxras.... antaux longe floroj de gxi bonodoris en mia cxamro..

Ni promenis malrapide. La majaj bonodoraj noktoj estas aliaj ol la someraj..pli fresxa, mi havas humoron promeni kun mia hundeto kaj enspiri la aeron en plumo profunde. June, kiam la arero estos jam varma, la florodoraj noktoj alvokis min promeni kun mia amato man-en-mane...interkisi sur sekreta benko... ami, amoradi...:-)

Eble, mi estas reripareble romantika :-)

Mi dormis dum 10 horojn. Sen songxo. Mi vekigxis tre lace. Mi staris sub la dusxo longe kaj la varma akvo ne povis lavi miajn malbonajn sentojn. Mi klopodas ne pensadi. Sed mi ne sukcecas tute. :-) Ankaux ne, kiam mi sidis en mia auxto, en la auxtolavejo. Kiam mia pura auxto ruligxis, mi legis la tabulon: "Nun estas pli bone, cxu ne ?" Jes. :-) Tute !
Odamir pravas, kiam li diras al mi, ke mi devus ami min mem pli bone. Sed mi scias, mi havas multajn erarojn. Kial mi ne povas akcepti min mem senkondicxe ? Eble, mi renkontigxis gxis nun kun neniu, kiu akceptus min senkondicxe. Mi devas konveni cxiam. Mi estu bona laboristo, estro, patrino, amanto. Mi estu pacienca, tolerema, mi faru miajn taskojn silente, senplende. Dume mi estu kara, bela, dezirinta. Kaj kompreneble cxiam gaja. Mi ne estas ankaux senkulpa. Mi estas nur homo. Cxu homo ? Granda vorto ! Mi estas simpla virino. Kiel mi povu ami min mem se ekzistas neniu, kiu povas ami min senkondicxe ? Kiel, tiel mi ekzistas. Eble, mi ne meritas...

5percangol.hu/video/653.html

Inter miaj ajxoj fremdaj homoj sercxfosis. Ili penetris en mian intiman vivon, ili disjxetis miajn aktojn, librojn, skribadojn. Ili fusxpalpis miajn subvestojn, kiujn vidis nur mia amato gxis nun ... Mi kredis, ke eksistas loko, kiu estas nur mia, kion mi sxatis, kie mi ripozis, kie mi sentis bone, kien mi enlasis nur mia familio, miaj geamikoj. Sed ne. La sxtelrompistoj senigis min de mia hejmo, de mia trankvilo.

Laux la policistoj, la sxtelropmistoj sercxis nur monon kaj juvelon. Miaj belaj argxentjuvelojn  - kiujn mi tre sxatis - ne estis valoro por ili. Ili disjxetis... sed ili mangxis bonapetite miajn cxokoladojn.

Mi ne scias...dolcxaj oleoj vaporigxis tutnokte en la logxejo...Mi devas reakiri la fidon, la trankvilon.

Mi ekdormis jam antaux televidilo hieraux vespere. Mi dormis dum 10 horoj kaj mi ne posedas ellitigxi...Cxu mi dormis tro multan ? Cxu eble gxi estas "printempa laceco" ? Ah, la hundo....li skrapas la pordon, volas promeni...Kompreneble, NENIU volas auxdi krom mi. Mi devas. Mia devo estas nur promeni kun li, se ploras, negxas, estas frue aux malfrue...Do. Mi ellitigxas malfacile. Mi iras promeni en pijxamo, survestas nur puloveron sur gxi. Kiun interesas kion mi survestas auxrore sur la kampo ? La hundo estas animita, li flaresporas en la akva herbo, kuradas kaj ne volas iri hejme. Mi tute ne estas tolerema nun....En la logxejo mi vidas mian telefonon, mi atendas por mi gravan sms-n, kompreneble alvenis nenio... kio okazis ? ... a francba !... En la bancxambro...Cxu mi estas en spegulo ?? Terura ! 120 jaragxa sortcxistino rigaradas al mi. Mi provas fari ion, ke mi povas iri inter homojn. Bone...laux mi mia aspekto estas suficxe akceptebla... mi ne sxajnas jam nur 65 jaragxa... Mi estas kontenta. Mi iras gaje labori, en mia cxambro estas mia kolego. Li diras : "Vi aspektas malbone. Cxu vi dormis malmulte ? " Huhhhh !!! Mi povus sxriki !

Vi scias, la hundo volis frenezigi nin pro lia amo. Nun mi vidas, li trankviligxis – dank’ al Dio ! ankaux mi – kaj li kondutas kiel tipa viro. Li estis tre enamigxinta dum 2 semajnoj. Li ne mangxis, ne dormis, li volis renkontigxi cxiam kun lia amato. Laux mi, li skribis sekrete ankaux MSN-jn, kiam mi ne vidis, eble, li uzis ankaux la interreton kiam ni ne estis hejme. Mi povas imagi lian enagximintajn mesagxojn. „Oh, mia amo, mi volas esti cxiam kun vi ! „ Vi vekigis min. La plej plezuriga el cxiuj vekigoj. Kisas vian tutan korpon… Via eterna enamigxanto…”,  „Hmmmm…. Mia bela….. Hmmm…. Hmmm….”, kaj ktp.

Kiam li ekvidis kun la belan hundinon, li montris la plej belan aspekton de li, li flustris belajn vortojn al oerolojn de la hundino. Kiu ne volis okupigxi pri li. :-) Sed li estis treege insista. Ne rezignis ! Kaj finife li sukcesis. :-) La hundino kapitulacis, la granda amo konvinkis sxin. Kaj ankaux sxi estis enagximinta. :-) Oh, la vivo estas belega ! Cxiuj estas mirindaj, la aero, la floroj, la sunbrilo….. ankoraux la malica najbaro plibeligxis :-) Ili volis esti cxiam kune, ili ne povis ekzisti sen unu kun alia. Oh, la amo ! J

Cxu kaj nun ? Cxu post du semajno ? Nia hundo estas kontenta, la bela hundino estas lia. Li ricevis de sxi amon, animon kaj kompreneble sekson, Nia hundo estas tipa viro. Nun, li ne volas jam vekigxi auxore – felicxe ! :-) . Laux mi, li ne skribas jam ankaux mesagxojn sekrete. Kiam ni renkontigxas kun kompantinda hundeto – kiu estas virino kaj estas treege enagximinta ankaux nun – li salutas, demandas: „Kiel vi fartas karulino ?” kaj kuras plu, sercxas novajn odorojn. Jes, li estas tipa viro.

Mia telefono plenigxis,  mi devas visxi la mesagxojn. Mi bedauxras visxi precipe,  viajn mesagxojn mia amo. Vi estis treege malproksime de mi, en alia parto de la mondo. Viaj mesagxoj estis mia helpo, ke mi povu ekzisti sen vi.... sen vi mia knabeto :-)
Bone. Mi kolektas parojn de ili, cxi tie, en mia blogo. Ili estas por mi tre gravaj, cxar....cxar mi ne diras, vi scias, cxu vere ?  :-)

------------------------------------

Mi estas en la flughaveno. Cxion bonan al vi !! Kisetojn...

Tiu cxi stulta flughaveno ne havas senkablan interreton. Male ni estus parolantaj  nun. Sed mi povas ankoraux sendi al vi kisojn :-)

Seshora vojagxo.. Sed la plagxo belegas ! Venu vi ! Cxi tie estas la paradizo !

Jam en la auxtobuso mi pensadas pri mia princino. Kisetoj el la pacifika oceano...

Ebenajxoj, kampoj de palmoleo, la furioza kaj bela tropiko, sxoseo de la maro al la Andoj, varma pluvego. Kaj meze de cxio vi...

Oceanoj de arbaroj, gigantaj montoj, enormaj amgsoj de verdo. Etas la Cxielo. Etas la homoj. Gigantas nur tiuj cxi montoj... Kiel nia amo..

Tondragas. La pluvego marigas la sxoseon. Milkoloraj fisxoj nagxas en la aero. Riveroj de floroj falas sur la buso. Vi estas cxi tie..

Muroj de orkideoj. Gigantaj montoj vualitaj en denraj nebuloj. Alten, alten. La Andoj malgrandigas la maron. Alten, alten. Kaj vi cxi tie...

Mi jxus banigxis. Pri vi mi ade pensas. La boleron mi ade auxskultas, dum horoj. Kaj vin mi amas, intense..

Cxu vi scias, ke mi amas vin ?

Mia busxo estas tute via. Kion vi faros per gxi ? Mi sugestas ke vi uzu gxin por kisadoj, longaj, varmaj, humidaj, dolcxaj...sed ne nur...

-------
Bone :-) Nun ne plu... Mi pensas, mia blogo ne estas tro interesa por aliaj, cxefe miaj mesagxoj :-) Ili estas grava nur por mi. Sed eble, tamen iu legas. Mi sxparigas la leganton pro legado de la tro intimaj mesagxoj :-)

Nia hundo estas enamigxinta denove.Li vekis min je la 5a horo auxrore kiam mi dormis plej bone. Bone, li estas enamigxinta. Sed kiu ne ??? Cxu ? Cxu mi skrapas la pordon auxrore je la 5a ???? Cxu mi hojlas sxakale tuttage ? Cxu mi volas promeni tuttage ? Cxu promenado ??? Kurado sensenca ! Kaj mi kuras kun li auxrore - ho ! mia varma lito -, mi kuras tagmeze, posttagmeze, nokte. Auxrore, kiam ankoraux cxiuj normalaj homoj songxas plej dolcxe.Mi mortigas la hundon !!

Ne. Ne. Mi karesas lin, karesetas lin milde. Mia kompantinda hundeto. Li ne havas konkretan amatinon, li nur sentas ion, sentas la bonodorojn, lin vokas nekonatj hundetojn. Kaj li devas sercxi, li devas frenezigxi. Kaj li ne havas iun amatan, kiu atendus lin. Kiel vi min. Mia amo, cxu vi scias, ke mi amas vin tre ? Eble, mi ne diris al vi ankoraux.

Mi sentis denove, ke la lito estas malvama apud mi. Vi estas for jam tro longe...la timo ekiris al mia stomako.... mi ne ricevis sms-n de vi nokte....glacia teruro.... Se okazis io, mi ne scias. Mi volas esti kun vi ! Venu jam hejmen ! Ni povis interparoli per helpo de Msn jam antaux longe... de tiam pasintis 3 tagoj. Via kara vizagxo estis sur la ekrano, mi ridetis pro la gxojo ke mi vidas vin kaj plorintus pro la sopiro, cxar mi ne povas tusxi vin....Sed mi ne ploris,  mi devas esti forta, vi ne rajtas malgajigxi pro mi, vi devas labori kalme. Kaj mi estas fiera pro vi, pro via laboro. For de mi..Mi auxdis vian belan viran vocxon...Via vocxo plenigis mia kapon, mian koron....min tute....Mi volas, ke estu kun mi tuj !!! Mia amo....Ne kuragxu malsanigxi.....morti sen mi !!! Mia dio ! Helpu al ni !