Lodchjo's blog/

sax 5

EO: La saksofono estas mia plej ŝatata instrumento; sed mi pensas ke mi pli bone fotas ĝin ol ludas ĝin: simple komplete mankas tempo praktiki... Cetere, ĝis nun mi ĉiam fotis tion kion mi trovis en mia vojo (arikitekturo, naturo, rubo, ...), do nun jen eta serio de la sama temo! Bonan spektadon!

EN: The saxophone is my favourite instrument, though i think i make better photos of it than that i play it: i simply don't have the time to practise... Furthermore, i always took photos of anything i found on my way (architecture, nature, decay, ...), but here's a little series of a single subject/object! Enjoy!

| | | | |

Hi, i didn't find a group in Ipernity dealing with High-Key or High-contrast-photos, so i started the group Contrast freaks. Feel free to take a look!

Sal! Mi ne trovis grupon en Ipernity kiu okupiĝas pri Alt-kontrastaj fotoj, do mi mem komencis la grupon Kontrastemuloj. Estu bonvena!!

 

Fun at the laundromat 1

Iuj fotografoj fotas nur (nud)modelojn, aliaj nur florojn, aŭ, ĉefe. Aliaj nur nigre-blanke, ... Feliĉe ĉi tie en Ipernity la homoj estas tre multfacetaj, transformante eĉ ruston al arto. Bonege!

Nu do, kiel mi laboras? Foje mi havas ideon kaj sukcesas (per tre modestaj rimedoj) realigi la ideon, kiel ekz. la foton en la vestlavejo (vidu bildon). Sed plejofte mi promenas ie kaj rimarkas ion fotindan, ion ripetan, abstraktan, amuzan, ... nu kiel plejmultaj inter ni, mi supozas.

Antaŭ la cifereco epoko, mi uzis kolorajn kartoĉfilmetojn pro 2 kialoj:

1° kostis malpli la aĉeto kaj la rivelado. Mi ne mem rivelis kartoĉfilmojn timante fuŝi ion. Poste mi grandigis la negativojn sur simplan nigra-blankan fotopaperon. Anekdoto ĉi-rilate estas ke fotografio-studentino de Akademio diradis al mi ke tio ne eblus, dum mi estas kompleta aŭtodidakto! Mi ĉiam estis tre kontenta de la rezulto kaj iel opiniis ke la koloraj filmoj enhavis pli da detaloj ol nur nigrablankaj filmoj. Certe opinioj tre malsamas ĉi-rilate kaj sendube multo dependas de la uzata lumfonto dum grandigo de fotoj.

2° Kiam mi opiniis ke mi volis koloran version, mi simple mendis koloran grandigon en fotejo, kvankam ne malofte la rezulto ne estis plene kontentiga (malbonaj koloroj!), sed mi tutsimple ne havis la bonajn ekipaĵojn por tio, kiel ekz. stabila temperaturbano ktp.

Mi komencis fotografion antaŭ 15 jaroj, mi kredas kaj tre bone memoras mian unuan fojon en obskura ĉambro ĉe amikino: mi restis dum horoj sola tie. Poste ege surpriziĝis kiam mi eksciis kiom da tempo pasis. Pro la naskiĝo de mia filo mi tute ĉesis pro tempomanko, sed nun, 5 jarojn poste, hazarde malkovrante la Ipernity-ejon de mia bona amiko Paul Peeraerts, la fotografia viruso rekaptis min komplete, eĉ pli forte ol iam antaŭe. Daŭre pro tempomanko mi transiris al cifereca fotografio, sed respektante la principojn de la klasika fotografio. T.e.: mi ne uzas Photoshop, sed la simpla sed tre bona Irfanview, kiu tre bone kaj rapide permesas spekti fotojn, adapti la grandecon, la kontraston kaj la intensecon de koloroj, fari gama-korektadon kaj elpreni parton de foto. Tiujn ĉi mi regule uzas. En nur unu foto mi uzis 'soft'-maskon por plibonigi la rezulton, sed tio estas pura escepto. (Irfanview permesas ankaŭ aplikon de maskoj kaj specialaj efektoj, se oni aparte alŝutas ilin.) Unu alia afero kiun mi faris kelkfoje estis nigra-blankigi ĉion el bildo, krom 1 koloron. (Pro tio ke perfekte eblas en obskura ĉambro - almenaŭ se oni havas ekipaĵojn por kolora grandigo - mi tamen permesis al mi eksperimenti per tio. Tio ne eblas per Irfanview. Por tion fari mi uzis programon similan, sed pli simplan ol Photoshop: Serif Photoplus ĉar mi havas senpagan version, eĉ se mi scipovas bone uzi Photoshop.

Do jen kiel mi laboras. Mi esperas ke estis interese legi... rakontu al mi kiel vi faras. Kaj pri via sinteno rilate al cifereca-klasika fotografio.

Fun at the laundromat 1

Some photographers concentrate on (nude) models, others prefer flowers, or, b&w scenes, ... Fortunately here in Ipernity people are very multi-faceted, transforming even rust into art. Brilliant!

So, how do i work? Sometimes i have an idea and i succeed (with very modest means) to realise the idea, e.g. in the photo "Fun at the laundromat" (right). But usually i walk somewhere and i notice something that catches my eye, a repetition, something abstract, funny, ... well, like most of us, i suppose.

Before the digital era, i used colour film for 2 reasons: 1° cheaper in purchase and development. I never developed the negatives myself fearing to screw up. So when i got my negatives from a shop, i magnified the colour (!) negatives on plain b&w photo paper. An anecdote about my way of working is that a photography-student from an academy swore to me that this was impossible, while i am a complete autodidact! But i was always quite happy with the result and even had the impression that colour film somehow caught more detail than pure b&w film. Of course, i know this is a very disputable matter and secondly, much depends on the lamps used in the magnifier. The other advantage was that when i thought i'd want a colour version, i could simply take my negatives to the shop and order a poster size colour photo, though here i wasn't always happy with the colours, but i simply didn't have the required equipment for colour, like a temperature stabiliser etc.

I started photography about 15 years ago and i never forgot my first time in the dark room: it was at a friend's place and i stayed for hours there just by myself, after a brief introduction as to how it works. Afterwards i was really surprised to learn how much time had passed. After my son's birth i really didn't have time, so i had to stop everything, but now, 5 years later, i discovered the Ipernity-spot of my good friend Paul Peeraerts, and the photography virus caught me again, even stronger than before! I still lack time though, that's why i use a quite simple digital camera, but i still respect the principles of classic photography. That is: i don't use Photoshop or similar, but the easy but excellent Irfanview, which allows browsing photos very quickly, resize, adjust contrast and saturation, gamma-correction and cropping. These features i use on a regular basis. In only 1 photo so far i used a soft-filter to improve the result, but it's a pure exception. (Irfanview allows filters, but you have to download the plugins seperately and i don't use them.) One other thing i tried some times is b&w-with-a-smudge-of-colour. Only after someone advised it to me, i thought by myself "okay, this can be done perfectly in the darkroom - if you have the proper equipment - so why not try it?". This is not possible with Irfanview, so i used a program similar to Photoshop, though simpler: Serif Photoplus (because i have a free version), even though i can use Photoshop very well.

So, this is how i work. I hope you liked the story and please, tell me yours! And about how you feel about digital vs. classic photography.

Lode.