Jen knabo sin konfesis, kiam la pastro, kontrolante lian konduton laŭ la Dek Ordonoj, demandis lin ĉu li havas ion por deklari rilate al la sepa.

La knabo diris:

─Nu, pastro, mi konfesas ke mi estas duonstulta.
─Vere, homo, tio ne estas peko. Tio estas nur duon-malfeliĉo. Fakte, la demando estas, ĉu vi forprenis al vi posedaĵon de alia.
─Nu, ĉar mi estas duonstulta, kiam la rikoltistoj kunvenas por draŝi la grenon, mi kaŝe forprenas tritikon de nia najbaro kaj aldonas ĝin al tiu de mia patro.
─Nu, kial vi ne forprenas tritikon de via patro por aldoni ĝin al tiu de via najbaro?

Kaj la knabo respondis:

─Ĉar, se mi farus tion, mi estus ja plene stulta.