La manoj...

Ĝi havas mankojn, esprimas...
kiel ni kutime vivas,
la manoj havas esprimojn...
manoj amantaj kaj laborantaj
manoj kuraĝaj kaj petigantaj,
manoj kiuj havas mankojn, sulkojn, makulojn...
manoj pigrecaj...
manoj kiuj pekas...
kaj kiuj sanktigas...
sulko, makulo, manko...
samtempe alportas la floron,
kaj tenere karesas...
same alportas venenon,
kiun tiam mortigantas...
kaj torturas, kaj flamigas, kaj kaptas...
manoj kiuj arestas, manoj kiuj defendas...
demandas, ordonas, koruptas, damaĝas...
manoj, manoj...
manoj kiuj ĉiam estas tiele bezonataj,
tamen kelkfoje al la ĉielo aŭ la infero;
aŭ al ni savas aŭ kondamnas,
manoj el ĉiuj koloroj,
manoj blankaj, manoj nigraj,
manoj ruĝaj, manoj flavaj...
manoj mallertaj...
manoj senkulpaj...
manoj kiuj proksimas la mentonon,
por atingi la malsatan buŝon,
kaj doni al ĝi akvon, kison, nutraĝon...
amon...
kaj al proksimi la buŝon sur la mano...
kaj la mano sur la buŝo...
kiel tuŝi delikate la petalojn de iu floro.
Manoj kiuj en la kamparo skrapas la teron,
kaj en la kuirejo ĝi bakas la panon,
pere de la argilo... kreas belaĵojn,
vazojn aŭ potojn,
pere potargilo muldas kaj muldas,
kaj manoj en vizaĝo: belegas... belegas...
kaj kuracas ĉion kion al vi eblas.
Estas la manoj de la tutaj tempoj,
de la hieraŭo kaj de la morgaŭo,
ĉiamaj maltrankvilaj, eĉ se oni dormas...
eĉ... se ni ripozas...



Aŭtorino: Martha Carmona Rìos.
Lundo 21a de majo 2012.



Las manos...

Tienen manchas, expresan...
còmo acostumbramos vivir,
las manos tienen expresiònes...
manos amantes y trabajadoras
manos valientes y suplicantes,
manos que tienen faltas, arrugas, manchas...
manos perezosas...
manos que pecan...
y que santifican...
arruga, mancha, falta...
al mismo tiempo llevan la flor,
y tiernamente acarician...
igualmente llevan el veneno,
que entonces asesina...
y torturan, y encienden, y atrapan...
manos que arrestan, manos que defiènden...
demandan, ordenan, corrompen, dañan...
manos, manos...
manos siempre tan necesitadas,
sin embargo alguna vez al cielo o al infierno;
nos salvan o condenan,
manos de todos colores,
manos blancas, manos negras,
manos rojas, manos amarillas...
manos torpes...
manoj inocentes...
manos que aproximan el mentòn,
para alcanzar la boca seca,
y darle agua, un beso, alimento...
amor...
y al aproximar la boca a la mano...
y la mano en la boca...
como tocar delicadamente los pètalos de una flor.
Manos que en el campo arañan la tierra,
y en la cocina hornean el pan,
con la arcilla... crean bellezas,
jarrones o vasijas,
con la arcilla moldean y moldean,
y manos en el rostro: embellecen... embellecen...
y curan todo cuanto les es posible.
Son las manos de todos los tiempos,
del ayer y del mañana,
siempre inquietas, aùn si se duerme...
aùn... si reposamos...