Malva bluo
kaj mara verdo...
blanko ŝaŭma
kaj oro olda...
vidi la maron estas nostalgiema...
estas via memoro, via ĉeesto,
kaj la ondoj...
ludas kun mi petolaj,
kaj insiste trenas sin al mi
suplaj kaj varmaj...
arĝento kaj kristalo...
desegnantaj sonĝojn kapricajn
kaj nekredeblajn...
revenas kaj iras
viglaj kaj persistaj
senlace...
min karesas delikate
dum la birdoj serĉas,
mi ankaŭ serĉas vin...
en mia memoro...
kaj mi scias ke vi estas tie...
en tiu verdaĵo vi ludis,
multfoje...
esti viro kaj infano,
tiu estas via mondo,
de ondoj kaj sablo,
viro de maro,
viro por ami...
homoj iras kaj revenas...
sed ĉiuj pasas, foriras,
dum la palmoj,
balanciĝas...
kantantaj iun promeson
je atendo...
kaj la sablo reflektas vian brilon
en la verniso,
de la akva tavolo...
malva bluo kaj mara verdo...
blanko ŝaŭma kaj oro olda,
verdo mara,
bluo malva
kaj oro olda...
en kontrasto,
kun la ŝaŭmo...
alvenas kaj alportas,
revenas...
ondoj...
mi estas sola...
ho ve; amo !...
kiom da momentoj belaj
por kundividi...
ili fuĝas...
kiel la sablo sube de miaj piedoj,
trenata per tiuj...
ondoj...
konsolaj kaj ŝaŭmaj,
amikoj miaj....
ili kunportas vian esencon kaj,
ĝin rehavigas al mi...
kaj mi perceptas vin en ili
ir reiro, ir reiro...
kiel koliero el perloj
de diferencaj grandecoj
la ondoj...
ĝi ŝajnas donaco de la ĉielo
inter verdo mara kaj bluo malva...
desegnante konturojn,
ili svenas,
delikate...
malrapide...
unu paro klinita fore...
paperaj flugludoj el koloraj,
flago ruĝa...
kaj tiam mi volis verki poemon
kun la ondoj...
kiuj ludis petole
sub miaj piedoj...
memoranta tiun amon
tiun amon el suno.

Aŭtorino: Martha Carmona Rìos.
Por Suno. 1a de oktobro 2011.

Gramatika korektado:
Sro.Danilo MG. Elkora dankon.





Español:



"En el mar"


Azul malva
y verde mar...
blanco espuma
y oro viejo...
Ver el mar es nostàlgico...
es tu recuerdo, tu presencia,
y las olas...
juegan conmigo traviesas,
e insistentes se arrastran hacia mi
suaves y càlidas...
plata y cristal...
dibujando sueños caprichosos
e increìbles...
vienen y se van
vigorosas y persistentes
y no se cansan...
me acarician delicadamente
mientras las aves buscan...
yo tambièn te busco...
en mi memoria...
y se que estàs ahì...
en ese verde has jugado,
tantas veces...
a ser hombre y niño...
ese es tu mundo,
de olas y arena,
hombre de mar,
hombre de amar...
la gente va y viene,
pero todos pasan, se van,
mientras las palmeras,
se mecen...
cantando una promesa
de esperar...
y la arena refleja tu brillo
en el charol,
de la delgada capa del agua...
azul malva y verde mar...
blanco espuma y oro viejo,
verde mar,
azul malva
y oro viejo...
en contraste,
con la espuma...
vienen y me traen,
regresan...
olas...
estoy sola...
ay; amor !...
cuantos momentos bellos
por compartir...
se escapan...
como la arena bajo mis pies,
arrastrada por esas...
olas...
consoladoras y espumosas,
amigas mìas...
ellas se llevan tu escencia y,
la regresan a mì...
y yo te percibo en ellas
vaivèn, vaivèn...
como collares de perlas
de diferentes tamaños
las olas...
parecen un regalo del cielo
entre verde mar y azul malva...
dibujando siluetas,
se desvanecen,
suavememte...
lentamente...
una pareja recostada a lo lejos...
papalotes de colores,
una bandera roja...
y quise escribir un poema,
con las olas...
que jugaban traviesas
bajo mis pies...
recordando ese amor,
ese amor de sol.

Autora: Martha Carmona