Nevola mensogo.

Mi ne tre estimas Usonon. Ĝi estas stulta, kiel multaj grandaj landoj. Ili pensas, ke estas umbiliko de la mondo, tamen timas de ĉiuj "ombroj". Ni pensas, ke usonanoj estas sinceraj sed ne tre saĝaj. Eble tio estas nur "stereotipo". Via rakonteto estas malĝoja. Ni longe vivis en Sovetunio kaj kelkaj aferoj estis similaj. Mi esperas, ke via deziro plenumiĝos. Eble trovu anglingvanon kaj skribu al minstrio de eksterlandaj aferoj de Usono.

Mi dubas ĉu en la sveda ambasado seula oni postulas ke la vizpetantoj komprenu svede. Sed la usonanoj postulas ke koreanoj en sia lando uzu kun ili la anglan... Anglalingvanoj ĝenerale parolas nur unu lingvon, kompatindaj.

Mia avo iam elmigris al Usono kaj mia patro tie naskiĝis. Malgraŭ tio, mi neniam sentis emon tien viziti. Mi vidis aliajn landojn eŭropajn, afrikajn, aziajn, eĉ latinamerikajn kaj ĝuis tion. Mi sentis ke kun tiuj homoj mi povis ofte havi normalajn homajn rilatojn en reciproka respekto. Kun usonanoj mi multfoje sentis ke mankas reciproka respekto.

Sed mi scias ke tiu fenomeno ne estas nur usona. Mi foje hontis kiel miaj samlandanoj traktis homojn fremdkulturajn, kvazaŭ nesciantojn, eĉ kiam inverse estis.

Mi estis dufoje en flughaveno de Justen, Teksaso, dum ses aŭ ok horoj, vojaĝe inter Eŭropo kaj Nikaragvo. Mi tiam volis preni buson al la urbocentro por iom vidi ĝin, sed tio ne eblis. Ne estis buso! Ununuraj eblecoj estis aŭ taksion mendi aŭ aŭton lui. Do mi lasis, bonŝance mi estis kunportanta bonan libron por legi en la flughaveno kaj tie pasigis la tempon.

Onklo,

Mi ankoraŭ memoras ke vi iam menciis tiun vizaproblemon al mi, aŭ eble vi menciis ke vi pensus ke ĝi iĝus problemo.

Mi ege surpriziĝus se la usona ambasadejo en Seŭlo ne havus homojn kiuj kapablus klarigi ĉion en la korea lingvo por vi, kaj ankaŭ akcepti vian peton en la koreia lingvo. Ambasadejoj kutime havas laborantojn kiuj venas el la loka lando--homoj kiuj laboras en la oficejo, ktp. Kiam mi havis demandon de mia ambasadejo en Tokio, mi parolis kun ili en la angla lingvo. Kaj kelkaj da ili parolis japane, kaj kapablis klarigi japanlingve al la poŝtoficisto, kiun mi bezonis (temis pri la maniero de pagi por mia nova pasporto per la poŝta sistemo).

Se vere ankoraŭ ekzistas lingvo-problemo, bonvolu sendi al mi la leteron, kiun vi celas skribi en Esperanto, kaj mi tradukos ĝin anglen.

Kiel kutime, kelkaj Esperantistoj esprimas iliajn aĉajn sentojn pri Usono, forgesinte ke burokrataj stultaĵoj okazas preskaŭ ĉie. Tio nur konfuzas la aferon.

Mi mem kreskiĝis kaj ankoraŭ loĝas en Usono, kaj vojaĝas pli al aliaj landoj ĉar mi ne trovas Usonon tiom interesa. Aliflanke, se vi konas homojn en iu loko, vi ne havos malfacilaĵojn, kaj povas rapide trovi bonajn vizitindaĵojn. Kial vi ĉiuj ne akiru usonajn Esperantistajn kontaktojn?

Ĉar ni usonanoj subigas la reston de la mondo por akiri relative malmultekostan oleon (almenaŭ kompare kun aliaj landoj), se iu Esperantisto alvenus en la flughavenon de mia urbo, kaj se li aŭ ŝi antaŭkontaktus min, mi prenus lin au ŝin en mia aŭtomobilo senpage!

Kara Daĉjo ! dankon pro via komento kaj amikeco,kiun vi ĉiam montris al mi. Mi nur skribis ĉi tiun artikolon pro lingva problemo. MI petas vin neniom miskompreni mian artikolon. De ĉi jaro Usona registaro forigis vizan problemon por S.Koreioj,tamen iu,kiu almenaŭ unu fojon malsukcesis ,kiel mi,refoje devos viziti Usonan ambasadorejon en Seulo por konsulti ilin pri Usona vizo. Mi aŭdis ke nuna Usona ambasadorino bone parolas Korean lingvon,ĉar ŝi antaŭ longe volonte instruis Anglan lingvon en mia lando kiel membro de "PEACE CORPS".

Ne zorgu, Onklo! Ne estis vi kiu skribis la komentojn al kiuj mi respondis en mia dua skribaĵo tie ĉi. Se tiuj homoj pensas ke Usono estas la sola lando kiuj havas nekompreneblajn aŭ neekzistantajn transportsistemojn aŭ stultajn burokratojn, ili eble neniam vere vojaĝis.

Hmm, Usono estas stulta, timema, aroganta; ni usonanoj estas malĉarmaj, nesaĝaj (tamen sinceraj), malrespektemaj unulingvanoj.
Kiel tiuj komentoj helpis Onklon Lee? Kiu estis la sola komentanto kiu donis pragmatan helpon?
Usonano.

Kara Cindy,dankon pro via komento. Mia edzino tiam axcetis bonan vestaĵon ,por ke ŝi vestigu sin per ĝi kaj aĉetis donacaĵojn por miaj fratoj, bofratinoj kaj genevoj ,tamen tiu ŝonĝo tuj malaperis kiel vaporo.

Poste mi tradukos mian artikolon en angla lingvo kaj mi mem kunportos ĝin al Usona ambasadorejo en Seulo por ke Usona ŝtatoficisto kiu laboras tie,legu tion kaj donu al mi vizon.hahhaaaaaaaaa Tio estas bona ideo,ĉu ne ????????????????

Estas tre amuza ideo :)))))))))))

Onklo, eble nun estas pli bona tempo peti vizon!

"Mi ne tre estimas Usonon. Ĝi estas stulta, kiel multaj grandaj landoj. Ili pensas, ke estas umbiliko de la mondo, tamen timas de ĉiuj "ombroj". Ni pensas, ke usonanoj estas sinceraj sed ne tre saĝaj."

"Kun usonanoj mi multfoje sentis ke mankas reciproka respekto."

Ĉu mi eĉ devas respondi al tiuj ĉi komentoj? Cindy, vi jam vidis tion en eĉ pli fortaj formoj tie ĉi en Ipernity, laŭ mia memoro. Tiuj komentoj ne plu ĝenas min. Mi nur mallonge diros: "Se vi vere havas tiun pensmanieron, kiam vi renkontos Usonanon, ĝi probable montriĝos, se vi konscias tion aŭ ne. Kiel vi ekspektas ke ili reagos al vi?"

En Esperanto-cirkloj mi aŭdas tiajn stultaĵojn tre pli ol ie ajn. Nun mi forlasos por aĉeti hot-dog-on, kaj nature mi pagos kun kreditkarto. La hot-dog vendisto diris jam ke li venas el Albanio. Ĉu tio ne estas substato apud Florido?

Ege plaĉas lastan diron de vi David.
Ankaŭ tre instrua estas tiuj formoj de diskutoj en IP .
Homoj lernas Esperanton oni parolas pri Zamenhof kaj lia pacaj ideoj kaj vomas poste fekaĵon en forumo. Esperanto, lingvo Universala kiu kunigas homojn?????

Mi estas najbaro de usonanoj. Franckanadano. Mi ne tre bone parolas la anglan. Mi vizitis unufoje la "Stultulujon". Mi memoras la imponan doganiston (imponan, sed li sendube sentis intuicie ke orienta nordameriko estis franca antaŭ ol esti angla). Li petis al mi ĉu mi havas monon kaj ĉu mi havas adreson kien iri en Usono. Nenion pli. Normala afero. Verdire, mi havis muuuuulte pli da problemojn en etaj landoj kiel Ĉekoslovakio, Dubaj, Abudabi, Pakistano, BanglaDesh kaj Sri Lanko ol en Usono. En la lando, mi trovis kelkajn stultulojn, sed ankaŭ multe pli da afablajn homojn ol ie ajn alia sur la planedo.

Surbaze de malpli subjektivaj kriteroj, mi nur volus rememorigi ke Usono estas nuntempe la plej ŝatata rifuĝo de la intelektuloj. Kie troviĝas monon, tie kuniĝas intelektuloj. Rememoru la du plej famajn intelektulojn niaepokajn : Derrida kaj Girard. Ambaŭ devis ekzili sin el Francio al Usono por instrui kaj verki. Ne ĉiam vera tamen : estas multe da mono nuntempe en Ĉinio... sed la intelektuloj forkuras Ĉinion. Finfine, ne forgesu ke nuntempe, Usono eldonas pli da universitatnivelajn librojn ol kiu ajn alia lando sur la planedo. Se vi volas malstultuliĝi, ne legu esperanton aŭ etan naciajn lingvojn, sed la anglan. Punkto fina.

Ne. Plia punkto : Usono ne estas paradizo kie oni povas eniri kaj eliri laŭplaĉe. Usono estas lando kun landlimojn. Kiel iu ajn alia lando. Kaj homoj kiuj enloĝas tiun landon laŭleĝe kaj prave postulas al sia registaro sekurecon post 911. Tio okazigas privatajn malagrablaĵojn al vizitontoj, sed tiel estas la vivo. La situacio pliboniĝos kiam la minaco malpligrandiĝos.

Sed, Onklo, ne malkuraĝiĝu. Vi obtenos vian vizon iam.

Ĉiuj landoj havas bonajn kaj malbonajn flankojn.
Kiam mi alvenis en japanio antaŭ kelkaj jaroj la doganistino traktis min kiel krimulo. Kiam mi pasis la landlimon, mi renkontis nur afablajn homojn. Same en Usono kiun mi jam vizitis 7-8 foje. La doganoj faras kvazaŭ vi venas forŝteli la landon sed usonanoj mem ĉiam estas afablaj al vizitantoj.
Espereble Onklo povas rapide mem sperti ke Usono ne estas la lando kiel oni malpropagandas ĝin.
Mi havis malbonan sperton en Bulgario, sed ne kulpas la bulgaroj, sed tiu kreteno kun kiu mi havis problemon.

Foje oni nepropre interpretas kaj aplikas svagajn regulojn. Se vi estas an alia lando, ne via hejma lando, ĝi estas pli malfacila. Fremdaj registaroj havas fremdajn regulojn.

Mi trovis burokration frustra en Germanio. En japanio, ĝi funkciis pli glate sed preskaŭ sensence laŭ mia perspektivo. Tiel estas la vivo...

MI petas vin ĉesigi viajn diskutojn pri mia artikolo ĉi ite,ĉar mi timas ke pro mia artikolo Usono aspektas iom malbona. Ne, tute ne ! Povas okazi tiaj problemoj ankaŭ en aliaj landoj. Por S.Koreoj Usono estas unua amikeca lando en la mondo. Mi skribis ĉi tiun artikolon pro lingva problemo !

Onklo, ne zorgu. Certaj flankoj de la Esperanto-movado pretas fari tion ĉiam. Tiu ĉi diskuto montris al mi ke la plejmulto da Esperantistoj ankoraŭ havas bonan sencon. Mi komprenas la problemon kiun vi havas kaj mi komprenas ke ĝi estas frustra afero. Mi ne sentas ke mia lando aspektas malbone pro via blogskribaĵo. Mi komprenas tion kion vi celas diri. Mi ankaŭ ne dubas ke vi plejparte havas bonajn sentojn pri Usono.

Eĉ se oni dirus ke li aŭ ŝi malamas Usonon, mi pretus aŭskulti se tiu persono kapablus montri al mi kelkajn faktojn aŭ kialojn. Tion mi ne legis tie ĉi (tiuj aliaj komentantoj, ne de vi), estis nur ripetado de stultaj stereotipoj. Infanoj ne rajtas partopreni en diskutado inter plenkreskuloj, ĉu ne? Ni nur flankigu tiajn homojn el la diskuto, kaj mi ripetos tie ĉi mian oferton helpi traduki viajn leterojn anglen, se vi bezonas tion kaj se tio helpos eviti ian lingvan problemon!

En Esperanto-cirkloj mi rimarkis certan emon ataki Usonon kaj la anglan lingvon. Kiam mi parolas aliajn fremdajn lingvojn, iliaj denaskaj parolantoj ne havis tian ideologion neracian kontraŭ ni. Ili ofte ne kunsentas kun kelkaj agadoj de la usona registaro, kaj tio estas tute okej. Sed mia regulo
estas ke se ĝi estas neakceptebla konduto kiam oni parolas naturan lingvon, ĝi ankaŭ estas neakceptebla en Esperantujo. Vi kaj aliaj respondis al tiuj strangaj komentoj tre inteligente kaj sensitive -- mi vere ne ekspektu multon pli. Tio jam okazis ambaŭ al mi kaj Cindy. Kial oni hontu esti usonano en Esperanto-cirkloj, nur ĉar tio estas moda?

Mi komprenas vin, Onklo, kaj la infanecaj skribaĵoj de aliaj vere ne estas via kulpo.