Nekutima sperto

Nadine Rivière

Dum la someraj ferioj, nia familio vojaĝis kvinope al Benino, malgranda lando okcidente en Afriko. Dank' al Gaston Houssou kiu akceptis nin en la lokalo de la Esperanto-asocio de Lokossa, ni vivis dum du semajnoj laŭ la afrika maniero.

Ni tiel mem konstatis kiom bonŝancaj ni estas: premu la ŝaltilon, tuj aperos lumo; turnu la kranon, kaj alvenos trinkebla akvo, eĉ varma aŭ malvarma, laŭ via deziro! En Benino, multaj homoj ne havas elektron kaj devas paŝi tre longe por atingi la puton kie ili povos elĉerpi sitelon da netrinkebla akvo. En la vilaĝoj, la loĝejoj ankoraŭ estas faritaj el pajlargila mortero, la homoj dormas surgrunde kaj la infanoj estas preskaŭ ĉiam senvestaj.

Unu el la celoj de nia vojaĝo estis vizito de la orfa lernejo esperantista, kies direktoro estas Gaston Houssou mem.

En Benino, la publikaj lernejoj ne estas senpagaj kaj, kvankam la prezo ne estas alta, multaj infanoj ne povas iri al tiuj lernejoj. La lernejo de S-ro Houssou akceptas la infanojn de tiuj kiuj ne povas pagi la publikan lernejon. Ĝi akceptas ankaŭ georfojn. Tial ĝi daŭre bezonas monhelpon.

Do, ni loĝis en Lokossa kaj dum dek tagoj ni veturis ĉiumatene je dudekkilometra distanco, laŭ vojoj tra la savano ĝis la vilaĝo Tozounmé.

La unuan tagon la infanoj (inter 4- kaj 13-jaraĝaj) akceptis nin per kantoj en la lingvoj fon, Esperanto kaj la franca, kaj per afrikaj dancoj. La programo estis tre simpla: matene, ni okupiĝis pri la infanoj; ni tagmanĝis en la orfejo, kaj poste piediris tra la vilaĝo por saluti iliajn familiojn.

Posttagmeze ni denove estis kun la infanoj.

La lernejo akceptas pli ol cent infanojn disigitajn laŭ tri klasoj. Mia patro Christian Rivière okupiĝis pri la plej grandaj kaj instruis al ili la bazojn de Esperanto; mia patrino Martine kaj la fratino Solange vartis la plej junajn (kantetoj, ludoj ...), kaj mi mem prizorgis la grupon de la mezaĝaj infanoj.

Ni rapide konstatis ke ni ĉiuj havas la saman problemon: kiel komuniki kun tiuj infanoj? Efektive, kvankam la franca lingvo oficiale estas la "lingvo de la lando", ni ekkomprenis ke ili tute ne regas ĝin. Konsekvence, ilia unua tasko, kiam ili eniras lernejon, estas eklerni fremdan lingvon kaj uzi ĝin dum ĉiuj kursoj (literaturo, matematiko, historio ...). Kaj eĉ la instruistoj kiuj supozeble devus paroli la francan por ĝin instrui, ofte nin ne komprenis (kaj inverse)!

Ni ĉiam estis reĝe akceptataj; ĉiam ni vidis ridetojn sur la vizaĝoj, eĉ se la vivkondiĉoj plej ofte estas minimumaj.

Krome ni estis komisiitaj transdoni, je la nomo de "Centre Culturel Nantes Espéranto" kaj "Espéranto 44" (du asocioj de suda Bretonio), sumojn kiuj ebligos restarigadon de klasĉambro kaj konstruadon de alia. Komence de la lernojaro, uzeblos entute kvar klasĉambroj.

Sed tia ago estas nur guto en oceano de bezono. Mankas ĉefe la lerniloj, libroj, papero, kajeroj, kreto, pli modernaj tabuloj ...

Ni varme gratulas la tutan sindediĉan skipon de la lernejo kaj orfejo, interalie G. Houssou, kiun ni plian fojon dankegas pro ĉio. Bela pruvo ke Esperanto estas kaj efika rimedo por helpi, kaj tutkontinenta celo por malaperigi lingvajn barilojn.

La infana orfejo en Tozounmé foto: la aŭtorino

Fonto: Revuo Esperanto

Ĉu resti aŭ ne resti: tiel staras nun la demando

Humphrey Tonkin

Neniu meze informita esperantisto ne scias, ke brula temo en la nuntempa Esperanto-movado estas la estonteco de la Centra Oficejo en Roterdamo. La domo, kiun UEA okupas ĉe Nieuwe Binnenweg 176 estas malnova (same kiel Esperanto, ĝi estis starigita en 1887; same kiel Esperanto ĝia fundamento restas firma, sed la superstrukturo moviĝis kaj devis adaptiĝi al ŝanĝiĝantaj bezonoj).

Ĝi estis konstruita ne kiel oficejo sed kiel loĝdomo, kaj sekve ĝi ne estas ideala por niaj bezonoj. Kaj la esperantistoj, kiel grandaj produktantoj de papero tra la jaroj, igis ĝiajn trabojn kurbiĝi sub la granda arkiva pezo.

Leviĝas do la demando ĉu ni renovigu la domon aŭ translokiĝu. Se renovigi, de kie preni la monon por fari tion; se translokiĝi, ĉu resti en Roterdamo aŭ translokiĝi al iu pli oportuna urbo en iu eventuale pli oportuna lando? Ĉu teni nin memstaraj aŭ dividi niajn oficejajn instalaĵojn kun aliaj organizaĵoj Esperantaj aŭ neesperantistaj? La Estraro de UEA detale studas la eblojn kaj petas la konsilojn de aliaj personoj, kiuj bone konas la Esperanto-movadon kaj la konstruan kaj doman merkatojn.

Samtempe la Estraro studas la labormetodojn de la Asocio kaj ĝiajn laborajn prioritatojn. En la nuna mondo de pli facila kaj rapida komunikado, penseblas fari en aliaj lokoj aferojn faratajn antaŭe en Roterdamo. La redaktado de la revuo Esperanto, nun farata tre kompetente en Slovakio, estas ekzemplo. Verŝajne oni ĉiam bezonos Centran Oficejon, sed ne nepre kun la samaj funkcioj kiel ĝis nun.

Iom post iom la situacio klariĝas kaj la bonaj elektoj distingeblas disde la malpli bonaj. Ne estas tre verŝajne, ke la tuta CO subite forflugos al iu fora, malpli evoluinta lando, nur pro tio, ke la salajroj estas malpli altaj. Ne estas tre verŝajne, ke ĝi simple malaperos en la eteron pro dismeto de ĝiaj diversaj funkcioj. Ankaŭ ne estas tiel verŝajne, ke ĝi nur disfalos pro la aĝo: la plej lasta raporto de la konstrukonsilistoj, kun kiuj ni rilatas, estas, ke la konstruaĵo estas esence solida. Aliflanke, tio ne malpliigas la bezonon de pli facila aliro al influhavaj rondoj en Bruselo kaj aliloke, kaj pli bona evoluigo de la talentoj kaj laborkapablo de la esperantistoj mem.

La debato do daŭras. La sperto de la pasintaj kelkaj monatoj montras, ke necesas iom pli efike enplekti la opiniojn de la oficistoj en Roterdamo mem kaj la starpunktojn de la Komitato de UEA kaj la publiko. Sekve, la Estraro decidis en sia ĵusa kunsido prepari raporton kaj rekomendojn por la Komitato en Gotenburgo, prefere ne nur en la propra nomo sed ankaŭ kun apogo de la oficistoj, kaj certe post plena interkonsiliĝo kun ili.

Sten Johansson

La "diligenta kolegaro" en Svedio ne amase kontribuis al la originala literaturo Esperanta. Troviĝas esceptoj, sed por trovi la du plej gravajn, necesas retro-salti tra la tempo duonan jarcenton. En la jaroj 30-aj ĝis 50-aj Stellan Engholm (1899-1960) kaj Ferenc Szilágyi (1895-1967) apartenis al la pintoj de Esperanta prozo.

La verkoj de Engholm estas esence ideaj, tamen lokitaj en popolan medion. Grava verko estas la romano Homoj sur la tero, per kiu li gajnis romankonkurson de Literatura Mondo en 1931. Ĝi prezentas la vivon de tri generacioj da terkultivistoj, kaj ĉefrolas en ĝi la tero kaj ties signifo por la homa spirito. Konata estas ankaŭ lia trilogio pri Torento el 1934- 1946, kie rolas kelkaj infanoj kaj junuloj en sveda feruzina urbeto dum la jaroj tridekaj. Al hodiaŭa leganto mi tamen unuavice rekomendus liajn novelojn, kolektitajn en La lupo sur Kapitolo (1997). En ĉiuj liaj verkoj oni ĝuas simplan, konkretan stilon.

Szilágyi estis centreŭropa intelektulo el Budapeŝto, hazarde replantita en nordan humon. Li estas unu el la ĉefaj stilistoj de la Esperanta prozo el ĉiuj epokoj. Ankaŭ la humanismaj kaj toleremaj ideoj de liaj verkoj tre gravas. Elstaras la novelaro Koko krias jam! (1955) kaj la romano Mistero minora (1958), sed ankaŭ liaj pli fruaj novelaroj imponas. Ial Szilágyi ne estas laŭmerite konata, eble pro la ekzila vivo en Svedio, kiu tamen inspiris al li temojn de pluraj trafegaj noveletoj pri kulturaj diferencoj.

El la poezia kampo menciindas la poemoj de Magda Carlsson (1896-1971), kiu tamen pli multe tradukis ol verkis. Ankaŭ Engholm kaj Szilágyi bonege tradukis prozon kaj poezion.

Hodiaŭ eble plej famas poetoj: la konkretisto Jarlo Martelmonto (Jarl Hammarberg), konata poeto ankaŭ svedlingve, kaj la lirikisto Aira Kankkunen. De Martelmonto aperis tri originalaj poemaroj Esperantaj: Ajn (1983), Ike ize ive (1991) kaj Cetercetere (2002). En lia poezio ne estas frazoj, nur vortoj, kiuj kreas kvazaŭ vortpentraĵon. De Kankkunen aperis du poemaroj kaj unu novelaro. Plej konata estas eble ŝia poemaro Neniu povas ŝanĝi hieraŭon (1996).

Jen kaj jen videblas en la Esperanta gazetaro poemoj ankaŭ de aliuloj, ekz. Franko Luin, Leif Nordenstorm, Malte Markheden. De Gunnar Gдllmo kaj Harold Brown aperis interalie dramoj, de Stig Jacobson noveloj. Kaj ankaŭ la verkinto de ĉi artikolo ŝutis aron da libretoj sur la verdajn librejojn, inter kiuj troviĝas du novelaroj, tri facillegaj rakontoj kaj kvar krimromanetoj. Informoj pri Esperantaj aŭtoroj kaj originalaj verkoj legeblas Interrete ĉe http://dreamwater.net/esperanto/ aŭ www.geocities.com/origlit/ .

Traktante la Esperanto-verkadon en Svedio, ni ne forgesu la muzikistojn. Unue la tekstoj de la Stokholma rok-grupo Persone atingis amason da ge- kaj eksjunuloj.

Plue la disfalo de Sovetunio ĵetis sur la Baltmaran bordon de Svedio aron da muziktalentuloj. Jam ĉie oni konas la tenerajn kantotekstojn de Ĵomart Amzeev kaj aliaj. Jen literaturo kiu penetras ne nur tra la oreloj, sed eĉ en la korojn!

„ ANTAŬKONGRESO EL REVOJ”

SANE - GAJE - INTERESE!

La sola E- aranĝo multspeca: krom riĉa programo turisma, kultura,

E-programeroj, oni aldonas ĉiutagajn matenajn kuracservojn! Senpagajn!

KIE: en montara kuracloko Muszyna-Złockie /Zuockie/, ĉ.140 km.sudoriente de Kraków /Krakovo/

KIAM: de 18-a /tagmanĝo/ ĝis 24a /vespermanĝo/ de julio 2009j.

RESTADO: en bonkvalita Centro de Sano kaj Regeneracio, la ĉambroj 1-2-3-litaj kun banejo.

MANĜADO: 3 foje /tage, ekzakte la tagon de la ekskurso al Tatry – montaro, kiam lunĉo estos

pakita. Krome – oni regalos vin per tipaj kolazionoj, laŭ la temo de taga programo!

PROGRAMO: estas detale priskribita en la informilo kaj atestas, ke ĝi enhavas : kuracadon,

ekskursojn, spektaklojn, bankedon, Esperanto –aranĝon, do estos vere

SANE –INTERESE – GAJE !

TRANSPORTO: 2 foje ni veturigos la partoprenantojn el Krakova Stacidomo kaj Flughaveno 18-an

de julio. Malfruiĝontoj devos mem aranĝi la vojaĝon de Kraków al Krynica /oftaj

busoj/, de kie estos prenitaj al la Centro GEOVITA.

Por kuna vojaĝo al la 94-a UK en Bjalistoko, ni rezervos la noktan vagonaron.

PROTEKTADO: krom flega protekto kaj turismaj gvidantoj, instruanto de korpaj ekzercoj, la grupo

havos esperantistan servadon dum la tuta aranĝo kaj veturado.

ALIĜILOJ : troviĝas sur aldonaj folietoj kiujn bonvolu sendi plenigitajn plej frue, ĉar la lokoj estas

limigitaj! Eblas sendi per poŝto aŭ rete, prenante la aliĝilon el la paĝaro /nune

modernigata/ www.esperanto.pl

La PREZO: egalas 499 eŭrojn, kaj enhavas la tuton laŭ la supra listigo.

ANTAŬPAGO: egalas 100,- eŭrojn, kaj eblas ĝin pagi : al la banka konto de PEA / montrita sur la

paĝaro www.esperanto.pl / nepre kun la indiko: ANTAŬKONGRESO EL REVOJ

- La konto por poloj: 28 1240 1558 1111 0010 1917 5589 –(ili pagas egalvaloron)

- La banka konto por eksterlandanoj: PL 71 1240 1558 1978 0010 1917 5794

kaj SWIFT kodo: PKOPPLPW

- La konto de PEA en UEA: peaa-v

KONTAKTO: PEA Filio en Nowy Sącz- Polski Związek Esperantystów O/Nowy Sącz, Al.Wolności 37 F 7

tel. 0048 18 4429827 mob. 48 604 088 620 e – mail : esperantistoj@ o2.pl , aŭ

korlando@interia.eu Ni respondos al petoj sendante la aliĝilon.

BONVENON Al

LANDO DE KORO!

Jam delonge mi revas vojaĝi eksterlanden por persone renkonti miajn plej karajn geamikojn, al kiuj mi konatiĝis en la daŭro de mia vivo en Esperantio.Mi nutris dum la pasinta jaro fortan deziron partopreni en la UK-Bialistoko 2009.Estus tre riĉa debuto..vojaĝi al Pollando; lando de nia majstro Zamenhof... naskiĝloko de Esperanto...vere lando de koro...koro de miloj da samideanoj, kiuj revas resti kelkajn tagojn ĉe Zamenhof-kulturaĵoj kiel stratoj, monumeto, memoraĵoj... kaj ĉefe zamenhofa-etoso.Por mi vere estus ora donaco.Bedaŭrinde..ne estos ĉifoje, ke mia revo konkretiĝos. Paciencon!Mi perdos bon ŝancon...brakumi dekojn da bonaj geamikoj...mi perdos ĝui la veran zamenhofa-estoson dum universala kongreso.Mi perdos viziti belan landon..landon de verda-koro.Sed mi ne perdos la esperon por iu ajn tago el mia vivo vojaĝi nur uzante la amatan lingvon.

Pro nevola kialo...Mi iros al Bialistoko nur en la pensoj de ĉiu amiko.

Ĝuu la UK-on duoble....por mi kaj por vi mem.

Kisojn, Karesema.

BONA VOLO

Aperis nova eldono de Bona Volo.

En la rubriko mesaĝo de Paiva Netto, vi legos Ne timu krizon. Ĝi forpasos , vi restos.Kaj multe pli interesajn informojn kaj novaĵojn.

Surklaku tie ĉi por aliri al ĝi.

(http://www.boavontade.com/pdf/bona_volo/bona_volo_64.pdf)

Tiel estu!

Estimataj samideanoj!

Antau kelkaj tagoj ekfunkciis nova "Koresponda Servo Universala" che 
http://esperanto-plus.ru/koresponda-servo/

Bv. uzi ghin mem kaj rekomendi al viaj konatoj, lernantoj, abonantoj...

Bondezire

Viktor Kudrjavcev, redaktoro de "Komencanto"
http://esperanto-plus.ru
esperanto-plus@mail.ru
ICQ 413682842

Kara,

Bildkomponaĵo

Cele helpi enlandajn esperantistojn plezure adaptiĝi al la ortografia reformo de la portugala, ni pretigis bazan gvidilon.
Musklaku sur la bildo por elŝuti la libreton. Anoj de Brazila Sekcio de ILEI kaj abonantoj de Brazilei ricevos presitan version de la speciala eldono.
Agrablan kaj klerigan adaptiĝon!

BRAZILEI

Kultura Esperanto

http://www.kef.saluton.dk/

Bonvenon af la hejmpaĝo de KEF! La plej granda kaj grava aranĝo de esperanto-kulturo.

Muziko

Do jenaj artistoj ni nun scias venas al KEF 9:

Pafklik - francio
http://www.myspace.com/lapafklik

Martin Wiese kaj la talpoj - svedio
http://www.myspace.com/martinwiese


Hotel Desperado - danio / francio / ghanao
http://www.myspace.com/hoteldesperado

La Perdita Generacio - svedio
http://www.myspace.com/laperditageneracio

Jomart kaj Natasja - svedio / rusio
http://www.myspace.com/jomnat

initials dc - germanio
http://www.myspace.com/initialsdc

Kaj tiel Plu - hispanio
http://www.myspace.com/kajtielplu

Zhou Mark - francio / kongo
http://www.myspace.com/zhoumacklafeve

Supernova - brazilio
http://www.myspace.com/supernovaeo

Flo DJ'as
http://www.myspace.com/vinilkosmo

Esperanto estas...

Diri, ke esperanto estas facile ellernebla, estas gravega eraro. Mi asertas, ke ĝi estas pli malfacila ol iu ajn alia lingvo.

– Paradokso!... Absurdo!...

– Eble, sed almenaŭ bonvolu atente pripensi jenon: unu el la ĉefaj trajtoj de l' artefarita lingvo estas ĝia logikeco. Sed en preskaŭ ĉiuj niaj faroj ni agas nelogike. Ni obeas kutimojn, tradicion, morojn, leĝojn, kiuj havas nenion komunan kun logiko.

Tiu nelogikeco reflektiĝas en la naciaj naturaj lingvoj, kiujn ni jam akiris senlerne ĉe la brusto de nia patrino. Tute nature ni uzas nelogikajn esprimmanierojn. Kaj se ni lernas fremdan nacian lingvon, ni trovas en ĝi similajn nelogikaĵojn, kiel tiajn ekzistantajn en nia gepatra. Tial nia spirito troviĝas kvazaŭ en konata regiono k alkutimiĝas.

Sed esperanto devigas nin senĉese obei logikon, se ni volas paroli korekte k ne nur pli malpli kompreneble. Tia penado al stila logikeco en esperanto estas kontraŭnatura, malfacila k sekve neniam absolute sukcesa.

Neniam mi, vi, ni ĉiuj, kapablos tute perfekte uzadi esperanton. Kapablus fari tion nur ĝisostaj sennaciuloj, t. e. homoj nun ne ekzistantaj.

Ni do konsciu pri niaj mankoj. Estas la unua kondiĉo atentenda, se ni volas almenaŭ progresi sur la vojo al nia mensa sennacieciĝo.

Konsekvence, ne diru al viaj lernantoj, ke nia lingvo estas facile ellernebla. Diru prefere, ke ĝia daŭra, senĉesa lernado estas nepre necesa helpilo por nia mensa liberiĝo, por nia propra memkulturo. Diru, ke oni tre facile k rapide povas interkompreniĝi per esperanto, sed ke necesas multaj jaroj nur por ekvidi, ke nuntempe neniu homo funde scipovas la artefaritan lingvon.

Esperanto, la sennacieca lingvo, estas ankoraŭ nun en vindo. Ĝi firme k nature povas malvolviĝi nur kiam ekzistos sennacieca popolo.

Malproksima la celo. Sed ne laciĝos la pioniroj.

Fonto: Vortoj de kamarado Lanti.

-- Ĉu la ideoj ĉiam naskiĝas el la materio? Tion mi ne kredas... Se oni detruas la cerbojn, kiuj portas ideojn, ĉi-lastaj pro tio ne mortis; ili pluekzistas...

-- Neniam ĝis nun iu ajn povis konstati la ekziston de ideoj, kiuj ne rezultus el funkcianta cerbo. Kaj ŝajnas, ke cerbo estas ia materia, ĉu ne? Ĉu nia K-do opinias, kiel Platono, ke la Ideoj ekzistas en si k sidas ie en la sino de la Eternulo? Ĉu, kiel la fama greka filozofo, li kredas, ke ili estas la eternaj tipoj pri ĉio, kio en surtera mondo estas ŝanĝiĝanta k pereanta? Estas ja permeseble, sen risko esti konsiderata kiel stultulo, havi tian kredon, ĉar Platono ĝin havis k estas ankoraŭ nuntempe konsiderata kiel plej profundpensa filozofo.

Sed mi tenas min ĉe la simpla saĝo k ne volas erarvagi en subtilajn metafizikaĵojn.

Jen vidu ĉi tiun lignaĵiston; li penadas kunigi tabulojn por fari tablon. Tiucele li devas ebenigi tiujn tabulojn. Tion farante li akiras ideon pri ebeno. Se tiu sama laboristo estas iom pripensema, li certe konstatas, ke en sia hejmo mankas komfortaĵoj, dum li konstruadas luksaĵojn por homoj, kiuj kompense nenion utilan faras. Tio ne estas justa, li sendube pensas. Tiel li akiras ideon pri justo.

Ni supozu, ke tiun laboriston oni mortigas; nu, aliaj homoj same penante ebenigi aĵojn ankaŭ akiros la ideon pri ebeno. Kaj se ili estas same proletoj, la konstato pri maljustaĵoj, kiujn ili suferas, naskos en ilia cerbo la ideon pri justo.

Klara k facile komprenebla afero! Sed mi rezignas kompreni la klarigojn de Platono k de aliaj malpli famaj ideistoj...

Sed ni atentu: la ideo pri justo restas vere tro... platona, t. e. tro abstrakta en la cerbo de la granda plimulto da homoj. Milionuloj tre sincere opinias justa la fakton, ke ili posedas tiom da riĉaĵoj; k multaj mizeruloj sentas nur envion al la riĉuloj; volonte ili konsentus esti mem milionuloj, se la bonŝanco permesus.

En la diskutata "Inter Ni" mi parolis pri la "forto de ideoj" k agnoskis ĝin. Sekve mi ne kontraŭus al tio, ke oni faru ian miton el ideo kapabla unuecigi mondskale la spiritojn. La justo povas esti unu el tiuj ideoj. Ĉu tion celas nia K-do? Kredeble jes, k mi ne volas uzi favoran okazon por moketi lian ideismon.

Se la ideo pri ebeno ne ekzistas en si, tio ja ne gravas, se sufiĉe da lertaj metiistoj kapablas fari ebenaĵojn; same direble pri justo, se sufiĉe da homoj pretas efektivigi justan sociordon. Estas eĉ tre bone, se ili sentus sin morale k forte devigataj agadi juste.

Jam delonge iu fama moralisto, kies nomon nun mi ne memoras, diris, ke maljustaĵo farita al unu sola homo estas minaco al ĉiuj. Oni sekve povas pravigi la neceson agi juste eĉ je pure egoisma, materialisma vidpunkto.

Fonto:TTT-satesperanto.org " Vortoj de Kamarado Lanti"

EŬGENO LANTIEugène Adam(1879–1947), kromnomata Lanti naskiĝis la 19an de Julio 1879 en Néhou vilaĝo de Normandio, en familio de ne tre riĉaj kamparanoj, preskaŭ analfabetaj. Tre diligenta lernejano, li forlasas la lernejon 12-jara, estas fervora katoliko. Li eklernas la metion lignaĵisto. 17-jara li legas Historion de la religio de E.Renan kaj perdas la kredon. Li iĝas fervora patrioto (estis la periodo post la malvenko de Francio en 1871 kiam la revenĝema naciismo estis treege akra). Kelkajn jarojn poste li aŭskultas Sébastien Faure en Rouen kaj iĝas meblofaristo, poste desegnisto pri lignaĵoj kaj fine fakinstruisto pri teknika desegno (do ŝtat-dungito!).

Li eklernas esperanton en 1914 (ĵus antaŭ la milito) kaj forĵetas anarĥiismon tial ke Kropotkin pravigis la militon kontraŭ la germana imperiismo.

De la milito (li estas ambulancisto) li lernos definitivan kaj profundan naŭziĝon pro ĉia naciismo. En 1919–20 post hezito inter esperanto kaj ido li kunlaboras en La Liberiga Stelo, laborista gazeto.

Ĉefa dato: 1921. Kun kelkaj kamaradoj el Parizo li estas la kerno de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) kies spirita patro li restos ĝis la dua mondmilito, kaj al kiu li dediĉos sian tutan energion. Estante mem kompartiano li daŭre klopodas teni egalrajtaj la diversajn laboristajn (klasbatalajn) tendencojn de SAT kaj kolizios kun Drezen, kiu volas fari el SAT instrumenton de Komintern. En 1928 eksiĝas el la kompartio. La ĉefa iniciatinto de la Plena Vortaro. Post la skismo de SEU en 1931, klopodas konservi la supertendencecon de SAT kaj ellaboras siajn tezojn pri la sennaciismo. En 1936 forlasas Eŭropon, kien li neniam revenos. Mondmigranto li vizitadas Japanion, Aŭstralion, Novzelandon, Sudamerikon, fine Meksikion, kie li, suferante pro nekurecebla cerbotumoro, suicidos en januaro 1947.

Hieraŭ estis tiu tago, kiu kvalito, grado estas menciinda.Temas pri altnivela konversacio pere de skajpo kun samideano el Usono, David.La konversacio kiel kutime ekis per salutvortoj inter ambaŭ kaj post glatis kiel interfrata parolado.Estis kun granda ĝojo, ke mi rimarkis , ke nia pensmaniero rilate al la uzado de Esperanto en la reto, similas je la vidpunkto de efiko en la moderna kaj malcerta epoko. Ni konstatis , ke en la daŭro de kelkaj dekoj da jaroj , ne nur la homoj bezonis trovi solvon por la lingva-problemo mondskale krome la medio mem ne plu estas fekunda por unu sola lingva por ĉiuj de malsamaj lingvuzantoj.Ankaŭ estis de niaopinio, ke Esperanto certe helpas la homojn sur diversaj kampoj...vojaĝo, komunikado, amikeco, kultura interŝanĝo.Por mi kaj por li, Esperanto estas bona lingvo kaj la reto fruktporta ejo por plene kreskigi la e-tan movadon. Nuntempe estas en la virtuala medio, kie troviĝas multe da esperantistoj, kiuj en sia regiono aŭ vilaĝo ne povas praktiki la lingvon pro tio, ke malfacile troveblas aliaj samparolantoj.Kaj eĉ pere de enreta-kontaktoj, oni facile iras al Esperantio..kongresoj, e-taj regionaj aranĝoj, festivaloj, ktp.Vere miraklo de la Nova Epoko kaj Moderna Homstato.Interalie la temo estis surbaze de niaj travivaĵoj en Esperantujo.Bonaj spertoj kaj bonaj interŝanĝoj!Konklude ĉiam bonegas konversacio kun homoj de menso larĝa.

David ...dankon pro la konversacio.

Dimanĉe dum libera tempo, mi spektis televidon.Mi kaptis kanalon kie la programo temis pri amuzaĵo kun grupo da spektantoj.La programo okazis ĉe televida aŭditorio, kie multe da diversaj amuzaĵoj estis proponataj al la publiko kaj kiam tiuj hazarde bone sukcesis...do la premio estis mono...heheheh! Ĉu vi kredas? Kaj dum la programo , la progamokondukisto disdonis grandajn sumojn da mono al publiko , forĵetante ilin je formo de aviadilo...HO!

Mi havis ŝokon spektante ĝin...ĉar imagu ! Mia lando ne estas riĉa lando. Oni travivas malbonan kaj malcertan financan fazon.Kaj kiam mi rigardis tiun programon..mi pensis: Kiel tiu homo povas disdoni monon kiel premion al la spektantoj????

Ĉu mono multiĝas por ke ĝi estu ordinara? Kiel ne uzi la monon por alia bona kaŭzo?Ĉu ne ekzitas alia maniero amuzi la popolon? Ĉu tio estus almozo al la spektantoj? Kia granda paradokso!

Eĉ venis en mian kapon la memoro pri historia roma tempo, kie la reĝo forĵetadis paneron al la malriĉa popolo dum granda spektaklo.Ho ve!

Ĉu vere nur en Brazilo okazas tio????

Havu belan tagon!

Hieraŭ mi vekiĝis je la 7-a kaj duono, ĉirkaŭrigardis ĉirkaŭ la dormĉambro kaj trovis mian hundon dormantan apud mia lito. Kompreneble ankoraŭ por Pitoko la tago estis en profunda dormo.Mi malfermis la buŝon kun grandega oscedo ĝis miaj vangmuskoloj malstreĉiĝi.Mi leviĝis kaj restis stare minuton en silento rigardante la vekhorloĝon ankoraŭ muta.Verdire mi pli frue ol la horloĝo vekiĝis.Ne gravas.Mi ne povis resti en dormo tiu manteno.Mi flaris la matenon.Ia trankvileco kaj ia sereneco sentigas la matenon. Kio okazas? Ĉu io novas? Eble jes! Sed io ne deĉifrata de mi...io malklare videbla.

Sed io bona. Mi sentis min komforta, energioplena...feliĉa.Ĉu io vulkanas ene de mi? Ĉu ia entuziasmo movas mian korpon por bonvenigi la tagon? Se jes, bone! Post bona duŝo, mi trinkis la matenkafon kun grandega apetito...Mi telefonis al miaj gepatroj kaj feliĉe bonan-tagon diris al ili.Mi parolis pri la vetero , demandis ion kaj adiaŭis. Intertempe Pitoko vekiĝis kaj boje salutis al mi.Mi invitis lin al promenado kaj li jese svingis la voston al mia invito. Reveninte hejmen, sonis la telefono..estis mia filo.

jen bona novaĵo patrino...(mia filo)

Ĉu? (mi)

Jes,Ja! Mi ricevis promocion...tre gravan kun pli alta sajlaro.Mi atendas ĝin antaŭlonge.Mi estas tre feliĉa.(mia filo)

Verŝajne, karaj geamikoj...vi povas imagi mian feliĉon .Eble mia koro jam divenis , kion la tago rezervis al mi.Ĉio estis en perfekta harmonio.Eble jam en dormo, mi sciis pri la bona novaĵo kaj pro tio, mi vekiĝis tielmaniere...kiel se mi estus sur la nuboj.Jen bona kaj feliĉa tago!Jen telepatio per feliĉa ondo!Jen ĝuo plena!

Suzan Boyle

Certe tiu ĉi verko far de mi, estas produkto de forta emocioplena sento.Ĵus mi spektis videon ĉe youtube pri Suzan Boyle senlaborulino kiu partoprenis programon por talentoj de kantistoj nome Britain's Got Talent.Oni legas de ĵurnalo al ĵurnalo kaj eĉ en la reto, ke tiu ĉi simpla mezaĝa sinjorino furoras ĉe la plej spektataj videoj el Youtube. Tio interesis min kaj mi vizitis youtubon por memkonstati. Dirite kaj farite! Mi havis fortan emocion.

Ŝi kantis per ĉarma kaj melodia voĉo la muzikon “I dreamed a dream”(“Les miserables").Post la unuaj strofoj da kantado, ŝi ekemociis ĝis larmoj la aŭskultantojn kaj forte impresis la programokomitatanojn. Tamen ne estis nur pro tio, la kaŭzo de mia absoluta emocioplena sento.Ne nur ŝia voĉo tuŝis mian koron..sed ankaŭ la lecionon de tiu fakto.

Verdire estas, ke Suzan nek bela , nek ĉarma kaj mezaĝulino, ne estas tipa modelo de angla kantistino. Kaj pro tio...kaj nur pro tio..la publiko kaj la juĝistoj de la programo ne fidis je ŝia kompetenco.Ili tute kredis je fiasko ŝia.

Ili, ĉiuj havis ŝokon....surprizonnnnn...grandan surprizon..ĉar kiam ŝi ekis kanti..ŝi kantis kiel anĝelo.

Tiu okazaĵo havas seriozan moralon.

" Ne juĝu aliulon nur rigardante sian aspekton... permesu , ke li aŭ ŝi montriĝu al vi unue."

" Ne rigardu kun okuloj diskriminacia".

" Por juĝi, ĉu la libro estas aŭ ne bona ...ne sufiĉas nur rigardi la frontpaĝon".

Kelkaj vortoj de “I dreamed a dream” laŭ portugala traduko..mi klopodis traduki al Esperanto parton de tiu.

Mi sonĝis sonĝon

Pro la tempo, ĝi jam finiĝis.

Kiam la espero estas valora

Kaj vivi valoris la penon

Mi sonĝis, ke tiu ĉi amo

Neniam mortos.

http://www.youtube.com/watch?v=uk2yIqBfb_I

Spektu ĝin!

Karaj legantoj,

Ĉu vi konsideras vin avara? Ĉu al vi estas ĉagreno skribi komenton ĉe la blogo de viaj geamikoj? Certe vi scias, ke legi bonajn komentojn helpas al viaj geamikoj, ĉu ne? El la listo de mia amikaro kelkaj bonvoleme ĉiam komentas kion mi skribas...kelkfoje nur simplan frazon, kiu montras dankemon aŭ simple " jes, mi legis"... aliaj... nur komentas la erarojn aŭ preserarojn. Ne gravas! Tutne gravas! Verdire gravas la fakto , ke kion vi skribis, atentigas aliajn. Vekas reagon! Mi scias, ke ipernitianoj multiĝas kaj ke esperantistoj abundas ĉe Ipernitio... tamen konsideru... skribu komenton ĉe la spaco de viaj geamikoj...ja tio ĝojigos ilin.

Iu kamparano bezonis hakilon por dehaki arbon. Li serĉis sian hakilon sed ne sukcesis trovi ĝin ie ajn.

" Estis mia najbaro kiu ĝin ŝtelis", li pensis..." li rigardas kiel hakilŝtelisto; li havas la cinikan ridon de hakilŝtelisto; li parolas kiel hakilŝtelisto; li promenas kiel hakilŝtelisto; li aspektas kiel hakilŝtelisto. Li certe estas hakilŝtelisto.

Post unu semajno li trovis la hakilon sub la lito. La saman tagon li renkontis la najbaron sur la vojo.

Lia najbaro rigardis lin kiel tute honesta viro; li ridetis kun la sincera rideto de honesta viro; li salutis per voĉo de tute honesta viro. Li promenis kiel honesta viro.Li aspektis kiel honesta viro.

Verko de Paulo Ereno

P.S. Kiu el ili vere estis la malhonesta viro?????