La Ovo!

Teatraĵeto bazita sur tekstoj de La verko “ La Ĝoja Podio de Raymond Schwartz.

Scenejo –lerneja ĉambro; La instruistino sonigas sonorileton.

Instruistino- Nikodemo!

Nikodemo (eniras) Jen mi, Jen mi!

I- Sidiĝu,Ĉu vi estas preta fari vian E-an ekzamenon?

N- Jes tute tute preta. Mi Jam komprenis : ekzameno.Kiam ĝi estos “eks”, mi diros “amen”.

I- Ne ŝercu, ĉi tio estas ter serioza afero.Jen, prenu La Fundamento de Esperanto.

N- Pardonu, sed mi NE povas fari tion...

I-Prenu ĝin, mi ordonas.

N- Mi NE povas. Zamenhof diris ke La Fundamento de Esperanto estas netuŝebla. Mi NE rajtas tuŝi ĝin...

I- Kia granda azeno! Do ni iru rekte al la demandoj. Kiom da ĉefaj partoj entenas La Fundamento de Esperanto?

N- Du.

I- Tre bone. Kiuj ili estas?

N- La unua kaj La dua.

I- Vera azeno!

N- Ha, pardonu! La partoj de La Fundamento de Esperanto estas Du: la fundo kaj la mento, lamento.

I-Stultulo!Sprite ĉion,mi faros alian demandon: ĉu oni povas fari ŝanĝon en la Fundamento?

N-Jes, kompreneble!

I- Ĉu vi scias pri iu ŝanĝo en la Fundamento?

N-Jes, La rusoj jam faris.En La Fundamento estas La parto nomata ekzercaro, sed La rusoj nomas ĝin “ekzerco”.

I- Ekzerco?

N- Jes, ĉar La rusoj jam forigis La caron...

I- Mia Dio!Ni iru antaŭen. Kiuj estas la kazoj de Esperanto?

N- Tio estas tiel facila demando, ke mi eĉ NE volas respondi.

I- Respondu , bonvole.

N- La kazoj de Esperanto estas la akuzativo, la nominativo,la aperitivo kaj aliaj ivoj.Mi plej ŝatas la aperitivon.

I-(leviĝas kaj tiras lin per la orelo)Ĉu vi scias kio estas kazo? Kazo estas formo,formo de deklinacio.

N- Ha, mi komprenas nun.Do se mi vidas belan fraŭlinon, mi povas diri ke ŝi havas belajn kazojn...

I-(svingas La kapon; iras al La tabulo kaj skribas)- En la frazo\; “ Li kaptis banditon”, kiu kazo estas?

N-Estas...estas dedektivo.

I-Ni provu alifoje. Em La frazo: “ La kuzo kisis kuzinon”. Kiu estas La kazo?

N- Kuzativo

I-Akuzativo, idioto, akuzativo. Mi rezignas pri gramatiko.Nikodemo, ĉu vi portis vian desertacion?

N-Jes (serĉas íon en La poŝoj; malleviĝas kaj serĉas sub La tablo, inter La kruroj de La instruistino) Jen ĝi!

I- (surprizita)- Kio ĝi estas?

N- Mia kara ovo; mi lasis ĝin fali, la kompatinda. Nun mi povas legi mian desertacion (elpoŝigas paperon kaj legas).

LA OVO

La ovo estas loa plej pura kaj paca persono, kiu ekzistas. Ĝi estas kvieta, NE protestas, NE buras, nek faras paroladon.La ovo similas al La senhara kapo de niaj grandaj sciencistoj, kaj pro tio ĝi estas ter inteligenta.

Antaŭe mi ter admiris la kolombon, ĉar ĝi estas tre blanka. Sed iun tagon mi promenis sub arboj, kaj kolombo faris kolombaĵon sur mian kapon. Pro tio mi ne plu admiras la kolombon sed ŝatas nur la ovon, kiu estas pli pura kaj ne faras tiajn aferojn.

La ovo donas nur bonajn aferojn al La homaro. Ekzemple, ĝi donis La grandan latinan poeton Ovido. Cetere, ĝi helpis Kolumbon eltrovi Amerikon.

La lando kie la ovo estas plej admirata estas Sovetunio. Tie la personoj nomiĝas Neŝverova, Dombroliova, Antoniova, kaj tiel plu, pro omaĝo al la ovo. Ankaŭ aliaj famaj lokoj omaĝis La ovon.Mi mencios nur Krakovo kaj Litovo.

Ekzistas multaj specoj de ovo.

Unuj estas grandaj, aliaj malgrandaj.Unuj estas dikaj, aliaj maldikaj. Sed tio NE dependas de la ovo mem, sed de La patrina kalibro.

Pro tio mi tre admiras la ovon.

I- Nikodemo, post tiel bela disertacio vi meritas ovacion.

N- Dankon! Dankon.

I- Ĉu vi volas ricevi ovacion?

N- kompreneble...

I-(prenas la ovon el sur la tablo kaj ĝin rompas sur La kapon de Nikodemo).

Fonto: Dialogo de KKE

Ĉu Gajno Aŭ Ŝajno?

Iam, dum veper´sensuna,

inter viro kun galonoj

kaj alia kun liuto,

pri la nuna monda bono

ekaŭdiĝas ĉi disputo:

- Ni vivas en jaroj superaj de homa progreso!

- Ni vivas en jaroj suferaj de homa regreso!

- La homoj atingis la vojon al luno!

-La homoj estingas la ĝojon de l´nuno!

- Ni gajnis!
-Nur ŝajnis!

- Scienco disdonas kaj lunojn kaj stelojn!

-Sensenco aldonas kaj murdojn kaj ŝtelojn!

-Prahomoj vivaĉis en bestaj kavernoj…

-…kaj nun ni vivaĉas en pestaj kazernoj!

- Ni gajnis!

-Nur ŝajnis!

-Aĉetas dolaroj progreson de l´mondo,

Kaj marŝas homaro al brila estonto!

- Ja marŝas ... marŝadas marŝaloj armitaj...

Aĉetas? Aĉegas dolaroj militaj!

Dolaroj dolaroj!

- Ni gajnis!

–Nur ŝajnis!

Tiele kaj sencele

Disputas kaj disputos

Vorto kontraŭ Forto.

Ĉu gajno aŭ ŝajno?

SYLLA CHAVES

La plej kompetenta poeto de la E-ta Movado!

Jen konsilinda blogo


subtekste.blogspot.com/2008/10/bankorabo-en-esperantujo.html
subtekste.blogspot.com/2008/10/bankorabo-en-esperantujo-2.html

Ĝuu!


--
Manuel Pancorbo
Castro
http://bitakoro.blogdns.org/

AMIKA PAROLO

Antaŭ kelkaj tagoj pro diversaj kialoj mi ne povis entajpigi ion ajn en mia ipernitio-paĝo krom legi novaĵojn de miaj kun-ipernitianoj.Multaj el ili ĉiamdaŭre skribas al mi demandante pri mia malofteco en la reto.Verdire ili duon-pravas... sed komprenu; mi alproprigis al mi taskojn diversajn kaj kiel patrino kaj kiel filino kaj nun kiel avino. Vi, ĉiuj bone scias, ke en la tago, la tempo rapide kuras kaj kiam konstato venas..jam finiĝis la tago.Sed mia aminklino al la virtuala medio kaj al Esperanto estas afero nekontestebla.Pere de la reto kaj en la virtuala komunumo, mi konatiĝis al altvaloraj homoj de grandega simpatio kaj bonkoreco.Mi multege lernis de ili, mi amikumiĝis al homoj bravaj kaj sentemaj kaj de ili mi prenis la bonon por travidebla amikeco.Rezulte de tio , mi kreskis. Mi estas pli feliĉa, pli fida je aliaj homoj, pli fida je bona tempo.Certe mi kiel esperantistino ŝultas al tiuj mian maturiĝon en la kampo persona ĉar la interŝanĝo kaj interkomunikiĝo homa en la reto estas plenriĉa. La plej granda parto el ili,estas konataj de mi deantaŭ kelkaj jaroj ...almenaŭ antaŭ 9 jaroj proksimume kaj ili konas min pli bone ol aliaj en la reala vivo. Mi ne volas tie ĉi citi tiujn ĉar tio ne estas la celo de mia deklaro kaj nur unu paĝo ne sufiĉus por nomi ilin.Mi estas vera bonŝanculino!!! Kaj al ĉiuj mi dediĉas mian fidelecon kiel amiko.En la daŭro de tiuj jaroj...mi konstatis , ke la interreto estas granda portalo al la mondo...fenestro por malgrandigi distancojn kaj kanalo por esplori la diversecon kulturan kaj homan... kaj Esperanto estas la ŝlosilo por konkretigi la lingva-ponton.Mi dankas al Esperanto kaj mi dankas al miaj geamikoj.

Vi estis kaj estas miaj fideluloj kaj konfidenculoj en multaj aferoj kaj kelkfoje miaj kontraŭuloj en aliaj sferoj..sed neniam miaj malamikoj.Entute Vi, ĉiuj apartenas al amikkesto.Ĉirkaŭbrakumon al ĉiuj!

P.S. Hodiaŭ estas la unua tago de la somera-horo sistemo kaj aldoniĝis plus unu horo al la ordinara horaro...ĉio nome de ŝparema –ekonomio.Bone! La tago iomete pli mateniĝis en malhela ĉielo kaj iom post iom la suno aperis sur blua kaj senpluva ĉiel-tegmento.

Mi salutas la geamikojn dezirante al ĉiuj bonan dimanĉon!

KIEL MI FARTAS

Se iu min demandos, ĉu mi fartas bone,

Bonege! – mi respondos, tute senrezone.

Kaj artretismo, astmo, kaj tre pala vango,

Malforta pulso, plenkolesterola sango..

Suferas mi je koro, parolas penspire,

Sed laŭ mia aĝo – bone – onidire.

Bastonon mi bezonas por ke povu iri

Kaj ĉiam facile voj-celon akiri.

Sendormecon nokte daŭran mi suferas,

Sed kiam tagiĝas, mi eĉ ne koleras.

Memor’ min petolas, turmentas vertiĝo,

Sed mi fartas bone – malgraŭ maljuniĝo.

De l’ versaĵo mia alvenas esenco

Pri la maljuneca trista malpotenco.

Pli bone ja tiam konsenti doloron

Ol per malforteco ĉagrenigi koron.

Do pri via sorto ne tro bona ĝuu

Kaj pri via sano neniun enuu.

Maljuneco ora – ofte oni diras –

Bonan enlitiĝon ĉiam mi aspiras...

En skatol’ oreloj, dentoj enakviĝas,

Sur tablo okuloj antaŭ mi vekiĝas.

La obseda penso ankoraŭ alvenas:

Estas ĉiuj partoj kiujn mi elprenas?

Dum la juna aĝo , mi diras humile,

Kuri kaj kliniĝi estis ja facile.

En mez-aĝo provu al fortoj turmenti:

Tutan nokton danci, laciĝon ne senti.

Sed dum maljuneco ŝanĝiĝos afero:

Promen’ al vendejo, revene.. sufero.

Konsilo por ĉiuj en pli olda aĝo :

Kapon levu supren, ridanta vizaĝo.

Ĉiujn viajn partojn kolektu momente,

Gazet’ nekrologojn tralegu atente:

Kiam via nomo tie ne presiĝas,

Do certe vivanta dume vi troviĝas.

( Esperantigis : J. Zych )

Homo feliĉa, estas homo kiu ĝenerale akceptas la aliajn sen kompari ilin al si mem. Akcepti la diferencojn estas pruvo de maturiĝo. La homa individualeco de la nuntempa epoko postulas de ni, pli kaj pli da konscia pripenso, por ke ni ne falu en amaran solecon. Homoj bone kunvivas, se ili toleras unu al la aliaj. Kaj krom tio... tiu kiu volas pace, harmonie kunvivadi kun la homoj devas respekti la rajtojn de ĉiu kiel se la rajtoj estus via. Nur rigardi la propran umbilikon...estas rigardo blinda. Ne ekzistas limoj por estimo kaj konsidero al iu. Certe la mondo pli trankvile moviĝus , se la homoj forĵetus for la egoismon. Diru "Ne" al la ekskluziva memamo... Agu altruisme....bonfartigu la aliajn!

ESPERANTO EN LA UNIVERSITATO EN VASSOURAS/RJ

Sendependa Movada Bulteno

En sia artikolo pri ludoj de "virtuala realo" nia aŭtoro Steven Brewer konstatas, ke iasence Esperantujo similas al tia ludo: "La reala mondo estas ofte malfeliĉa - multaj homoj ne havas bonan memsenton rilate siajn atingojn, postenojn kaj ĉiutagan laboron. Tiaj ludoj estas allogaj precipe ĉar ili proponas la ŝancon fariĝi parto de io grava kaj pli granda." Steven Brewer atentigas, ke en ludoj pri virtuala realo oni povas evoluigi diversajn kapablojn, kiuj utilas ankaŭ en la malvirtuala mondo. Tamen, la granda defio laŭ li estas entrepreni la paŝon el la luda mondo al la eksterluda realo.