Mi neniam havis talenton por rakonti anekdotojn... eĉ por parkerigi ilin .

Mi rimarkis, ke uzante Esperanto-n, mi facile kapablas rakonti kelkajn.

jen: Ridu,se eblus.

Ĉu vi sekvis la recepton, kiun mi donis al vi,-- la kuracisto demandis sian pacienton.

Ne, sinjoro doktoro,-- respondis la paciento.-- Se mi farus tion, mi estus mortinta nun.

Mortinta? Kion vi celas per tio?

Nu, la recepto forflugis tra la fenestro de la kvina etaĝo...

" kiu pasas pli rapide: ĉu la sono aŭ la lumo?" demandis la instruisto.

" La sono, respondis lernanto.

" Kial vi opinias tiel?"

" Ĉar kiam oni enŝaltas televidilon - unue aperas la sono kaj nur poste la bildo."

En medicina fakultato okazas ekzameno.

Kion vi preskribos, por ke la paciento ŝvitu?

Varmegan teon, sinjoro profesoro.

Kaj se ĝi ne efikos?

Aspirinon.

Se ankaŭ ĝi ne helpos?

Amidopirinon.

Kaj se tio senrezultas?

Tiam mi sendos lin al via ekzameno, sinjoro profezoro.

Patrino: " Edziĝu, filo. Certe vi trovos virinon kun la samaj interesiĝoj."

Filo: " Mi ne bezonas virinon, kiu drinkadas kaj amindumas la aliajn."

Se vi volas, skribu anekdoton en la komento, mi certe amuziĝos.

Kisojn